Supreme Court dismisses cassation appeal for failure to substantiate admissibility request under Civil Procedure Code.
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court dismissed the cassation appeal filed by the respondent against the appellate court's decision to reject the appeal. The respondent had failed to provide a substantiated request for the cassation appeal's admission to consideration, a requirement mandated by the Civil Procedure Code. Although the respondent later supplemented this missing element, the Court ruled that the appellate court's assessment of the request's formal compliance exceeded its authority, reserving the evaluation of statutory grounds for the Supreme Court itself.
Legislator headnote
AI generatedArt. 3984 § 2 k.p.c.; Art. 3989 § 1 k.p.c.: The appellate court's review of the formal requirements for a cassation appeal request does not preclude the Supreme Court from assessing the substantive grounds for admission under the principle of preliminary review.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Sygn. akt IV CZ 134/11 POSTANOWIENIE Dnia 16 marca 2012 r. Sąd Najwyższy w składzie : SSN Marta Romańska (przewodniczący, sprawozdawca) SSN Krzysztof Pietrzykowski SSN Maria Szulc w sprawie z powództwa M. K. przeciwko G. P. o zapłatę oraz z powództwa wzajemnego G. P. przeciwko M. K. o zapłatę, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 16 marca 2012 r., zażalenia pozwanej na postanowienie Sądu Apelacyjnego z dnia 9 sierpnia 2011 r., uchyla zaskarżone postanowienie Uzasadnienie 2 Postanowieniem z 9 sierpnia 2011 r.
Sąd Apelacyjny odrzucił skargę kasacyjną pozwanej (powódki wzajemnej) od wyroku tego Sądu z 13 maja 2011 r., bowiem uznał, że nie sprostała ona obowiązkowi wyodrębnienia i uzasadnienia wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania. Jako podstawę rozstrzygnięcia Sąd Apelacyjny powołał art. 3986 § 2 k.p.c. W zażaleniu na to postanowienie pozwana (powódka wzajemna) zarzuciła, że zostało ono wydane z naruszeniem art. 3986 § 2 k.p.c. w zw. z art. 3984 § 2 k.p.c. oraz art. 3989 § 1 pkt 1, 2 i 4 k.p.c. Sąd Najwyższy zważył, co następuje.
Trafnie Sąd Apelacyjny wskazał, że elementy konstrukcyjne skargi kasacyjnej zostały enumeratywnie wyliczone w art. 3984 § 1-3 k.p.c. Jednym z tych wymagań jest zamieszczenie w skardze i uzasadnienie wniosku o jej przyjęcie do rozpoznania (art. 3984 § 2 k.p.c.). Skarga kasacyjna wniesiona przez pozwaną (powódkę wzajemną) od wyroku z 13 maja 2011 r. nie zawierała uzasadnionego wniosku o jej przyjęcie do rozpoznania. Na wezwanie Przewodniczącego ten brak został przez skarżącą uzupełniony. W orzecznictwie Sądu Najwyższego kwestia powoływania się na przesłanki wymienione w art. 3989 § 1 k.p.c. została wszechstronnie i wyczerpująco wyjaśniona.
Do orzecznictwa tego sięgnął Sąd Apelacyjny i przy wykorzystaniu wypracowanych w nim poglądów ocenił zarówno wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania, jak i jego uzasadnienie. Zakres, w jakim Sąd Apelacyjny zbadał wniosek skarżącej o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania oraz jego uzasadnienie pod kątem spełniania wymagań określonych w art. 3984 § 2 k.p.c. wykracza jednak poza ocenę, czy w tej części skarga kasacyjna spełnia wymagania formalne. Skarżąca we wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania odwołuje się do przesłanek ustawowych (używa pojęć z art. 3989 § 1 k.p.c.), a pogłębiona ocena sposobu umotywowania tych przesłanek należy do Sądu Najwyższego w ramach instytucji przedsądu. 3 Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 39815 § 1 zdanie pierwsze w zw. z art. 3941 § 3 k.p.c. orzeczono jak w postanowieniu.