Supreme Court dismisses appeal against final order rejecting a retrial request due to procedural time limits.
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court dismissed the appellant's appeal against the Regional Court's final order rejecting a request for a retrial. The appellant argued that the court violated procedural rules regarding the filing of appeals, but the Supreme Court determined the appeal was inadmissible. The court ruled that the contested order, which concluded the retrial proceedings, was issued as part of the appellate review of a prior decision, placing it outside the scope of permissible appeals to the Supreme Court under the Civil Procedure Code.
Legislator headnote
AI generatedArt. 3941 § 1, 2 k.p.c.; Appeals to the Supreme Court are limited to specific final orders and cost decisions, excluding orders issued during the appellate review of a first-instance decision that conclude retrial proceedings.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Sygn. akt II CZ 176/11 POSTANOWIENIE Dnia 14 marca 2012 r. Sąd Najwyższy w składzie : SSN Anna Kozłowska (przewodniczący) SSN Marian Kocon SSN Barbara Myszka (sprawozdawca) w sprawie ze skargi Marii W. i Haliny G.-K. o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym postanowieniem Sądu Rejonowego z dnia 2 listopada 2006 r., wydanym w sprawie z wniosku Gminy W. przy uczestnictwie Marii M., Renaty S., Barbary P., Janusza P., Mieczysława K., Ryszarda K., Zygmunta K., Haliny G – K., Stanisława K., Marii W., Jerzego S., Doroty S. i Gizeli W.- K. o rozgraniczenie, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 14 marca 2012 r., zażalenia Haliny G.
– K. na postanowienie Sądu Okręgowego z dnia 6 czerwca 2011 r., odrzuca zażalenie. Uzasadnienie 2 Postanowieniem z dnia 12 sierpnia 2009 r. Sąd Rejonowy odrzucił skargę uczestniczki Marii W. o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym postanowieniem tego Sądu z dnia 2 listopada 2006 r., wydanym w sprawie z wniosku Gminy W. przy uczestnictwie Marii M., Renaty S., Barbary P., Janusza P., Mieczysława K., Ryszarda K., Zygmunta K., Haliny G.-K., Stanisława K., Marii W., Jerzego S., Doroty S. i Gizeli W.-K. o rozgraniczenie. Zażalenie uczestniczki Haliny G.-K. na to postanowienie zostało przez Sąd Rejonowy odrzucone postanowieniem z dnia 18 września 2009 r.
Uczestniczka wystąpiła z wnioskiem o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia na ostatnio wymienione postanowienie i równocześnie z wnioskiem złożyła zażalenie. Postanowieniem z dnia 9 marca 2011 r. Sąd Rejonowy oddalił wniosek uczestniczki Haliny G.-K. o przywrócenie terminu i odrzucił jej zażalenie na postanowienie z dnia 18 września 2009 r. Zażalenie uczestniczki na postanowienie z dnia 9 marca 2011 r. zostało przez Sąd Okręgowy oddalone postanowieniem z dnia 6 czerwca 2011 r. Uczestniczka zaskarżyła postanowienie Sądu Okręgowego z dnia 6 czerwca 2011 r. zażaleniem, w którym zarzuciła Sądowi naruszenie przepisów art. 168 i 169 § 2 k.p.c., a w konkluzji zgłosiła wniosek o uchylenie zaskarżonego postanowienia.
Sąd Okręgowy przedstawił akta sprawy wraz z zażaleniem Sądowi Najwyższemu.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 3941 § 1 k.p.c., zażalenie do Sądu Najwyższego przysługuje na postanowienie sądu drugiej instancji odrzucające skargę kasacyjną oraz skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia i na postanowienie sądu drugiej instancji co do kosztów procesu, które nie były przedmiotem rozstrzygnięcia sądu pierwszej instancji. Z kolei zgodnie z art. 3941 § 2 k.p.c., w sprawach, w których przysługuje skarga kasacyjna, zażalenie przysługuje także na postanowienie sądu drugiej instancji kończące postępowanie w sprawie, z wyjątkiem postanowień, o których mowa w art. 3981 , a także 3 postanowień wydanych w wyniku rozpoznania zażalenia na postanowienie sądu pierwszej instancji.
Zaskarżone postanowienie Sądu Okręgowego z dnia 6 czerwca 2011 r. należy wprawdzie do kategorii kończących postępowanie w sprawie ze skargi o wznowienie postępowania i dotyczy wznowienia postępowania w sprawie o rozgraniczenie, w której – zgodnie z art. 5191 § 1 k.p.c. – przysługuje skarga kasacyjna, zostało ono jednak wydane w wyniku rozpoznania zażalenia na postanowienie Sądu pierwszej instancji z dnia 9 marca 2011 r. Dlatego też zaskarżone postanowienie należy do wyjątków wskazanych w art. 394 1 § 2 in fine k.p.c., co oznacza, że nie przysługuje na nie zażalenie do Sądu Najwyższego.
Z tych względów Sąd Najwyższy na podstawie art. 373 w związku z art. 370, 397 § 2, 39821 i 3941 § 3 k.p.c. postanowił, jak w sentencji.