Supreme Court dismisses appeal on eviction costs, ruling correct fee calculation based on dispute value.
Poland (PL)
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court dismissed the appellant's appeal regarding the calculation of legal costs in an eviction case. The lower court had awarded 60 zł based on a minimum fee for a 600 zł value, while the appellant argued for a higher rate applicable to the actual dispute value of 817 zł. The court rejected this, determining that the correct fee for the 817 zł value was only 45 zł, making the lower court's award excessive and the appeal inadmissible.
Legislator headnote
AI generated§ 6 pkt 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r.; § 13 ust. 2 pkt 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r.: The court must calculate legal fees based on the actual value of the disputed subject matter, not a hypothetical minimum value, and the fee rate is determined by the percentage of the minimum fee corresponding to that specific value.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Sygn. akt V CZ 148/11 POSTANOWIENIE Dnia 8 marca 2012 r. Sąd Najwyższy w składzie : SSN Katarzyna Tyczka-Rote (przewodniczący) SSN Iwona Koper (sprawozdawca) SSN Krzysztof Strzelczyk w sprawie z powództwa S. M. przeciwko M. S. o eksmisję, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 8 marca 2012 r., zażalenia powoda na postanowienie Sądu Okręgowego w W. z dnia 15 lipca 2011 r., w przedmiocie uzupełnienia postanowienia w zakresie kosztów postępowania zażaleniowego oddala zażalenie. 2 Uzasadnienie Postanowieniem z dnia 15 lipca 2011 r.
Sąd Okręgowy na wniosek powoda uzupełnił postanowienie Sądu Okręgowego w z dnia 27 maja 2011 r. w ten sposób, że zasądził od pozwanej na rzecz powoda 60 zł kosztów postępowania zażaleniowego. Wysokość należnych powodowi kosztów określił w oparciu o § 10 pkt 1 w zw. z § 13 ust. 2 pkt 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz.U. z 2002 r. Nr 163, poz. 1348 ze zm.
– dalej jako rozporządzenie). Postanowienie to powód zaskarżył zażaleniem zarzucając, że oparte zostało na błędnej podstawie prawnej, którą w sprawie o eksmisję z lokalu użytkowego, powinny stanowić przepisy § 10 pkt 3 w zw. z § 13 ust. 2 powołanego rozporządzenia. Przy uwzględnieniu wartości przedmiotu sprawy i przyjęciu właściwej dla niej stawki minimalnego wynagrodzenia adwokata wynoszącej 600 zł, należne powodowi koszty postępowania zażaleniowego wynoszą 25% tej kwoty tj. 150 zł. Skarżący wniósł o zmianę zaskarżonego rozstrzygnięcia o kosztach i zasądzenie od pozwanej na jego rzecz dalszej kwoty 90 zł oraz zasądzanie kosztów zastępstwa procesowego za niniejsze postępowanie zażaleniowe.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
W zażaleniu pozwanej na postanowienie Sądu Okręgowego z dnia 27 maja 2011 r. wartość przedmiotu zaskarżenia określona została na kwotę 817 zł odpowiadającą kwocie zasądzonych na rzecz powoda zaskarżonym postanowieniem kosztów. Minimalna stawka wynagrodzenia, stanowiąca podstawę zasądzenia opłaty za czynności adwokata wynosi przy takiej wartości przedmiotu sprawy 180 zł (§ 6 pkt 2 rozporządzenia). Za prowadzenie sprawy w postępowaniu zażaleniowym przed sądem okręgowym stawka wynosi 25% stawki minimalnej (§ 13 ust. 2 pkt 1 rozporządzenia), co w sprawie odpowiada kwocie 45 zł. Jest to kwota niższa niż kwota zasądzona z tego tytułu na rzecz powoda przez Sąd Okręgowy w zaskarżonym postanowieniu. 3 Z tych względów zażalenie podlegało oddaleniu (art. 3941 § 3 w zw. z art. 39814 k.p.c.). md