Supreme Court dismisses appeal for lack of actual damage and invalidity of proceedings.
Poland (PL)
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court rejected the appellant's complaint for lack of legal basis in a commercial debt dispute. The appellant argued that the lower court's judgment could lead to future claims from creditors, but the court found no actual damage existed at the time of filing. Furthermore, the court determined the proceedings were not invalid, as the appellant retained the right to challenge specific parts of the judgment and the judge's involvement in both instances did not constitute a procedural flaw.
Legislator headnote
AI generatedart. 4241 k.p.c.; art. 4248 § 1 k.p.c.: A complaint for lack of legal basis requires actual damage caused by the judgment; mere hypothetical future claims do not constitute damage, and proceedings are not invalid if the appellant retains the right to challenge specific parts or if the same judge presided over both instances without violating procedural rules.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Sygn. akt IV CNP 113/11 POSTANOWIENIE Dnia 28 lutego 2012 r. Sąd Najwyższy w składzie : SSN Krzysztof Pietrzykowski w sprawie ze skargi strony powodowej o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego Sądu Gospodarczego w B. z dnia 15 kwietnia 2011 r., w sprawie z powództwa Komunalnego Zakładu Komunikacyjnego Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w B. przeciwko P. Spółce z ograniczoną odpowiedzialnością w N. o zapłatę kwot: 15.854,22 zł; 26.236,51 zł; 15.437,98 zł; 16.792,23 zł; 27.426,04 zł; 25.603,47 zł; 27.947,02 zł oraz 26.723,92 zł, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 28 lutego 2012 r., 1. odrzuca skargę;
2. zasądza od powódki na rzecz pozwanej kwotę 1800 (tysiąc osiemset) złotych tytułem kosztów postępowania przed Sądem Najwyższym związanego z wniesieniem skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia. Uzasadnienie 2 Zgodnie z art. 4241 k.p.c., skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia przysługuje wyłącznie wtedy, gdy przez wydanie kwestionowanego orzeczenia wyrządzono szkodę. Tymczasem, co trafnie wskazano w odpowiedzi na skargę, w treści skargi wskazano jedynie hipotetycznie, że takie orzeczenie może spowodować, iż pozwany i inni kontrahenci powoda wystąpią przeciwko niemu z roszczeniami o zapłatę.
Oznacza to, że w chwili wniesienia skargi szkoda w ogóle jeszcze nie wystąpiła. Skarga jest zatem niedopuszczalna i podlega odrzuceniu. Ponadto należy jeszcze zwrócić uwagę, że wbrew twierdzeniom skarżącego w sprawie nie zachodzi nieważność postępowania. Po pierwsze, nie pozbawiono skarżącego możliwości obrony swych praw – przy przyjęciu, że wniesione przez niego sprawy połączono do wspólnego rozstrzygnięcia, choć nie zgadza się on z rozstrzygnięciem jedynie niektórych spraw, to wciąż może skarżyć łączny wyrok, tyle że np. w części.
Po drugie, postępowanie nie jest nieważne ze względu na orzekanie w I i II instancji przez tego samego sędziego. Analiza akt sprawy dowodzi, że orzekali różni sędziowie, a jedynie sędzia II instancji w toku rozpatrywania sprawy w I instancji wydał postanowienie o uznaniu sądu II instancji za niewłaściwy. Z przedstawionych powodów Sąd Najwyższy na podstawie art. 4248 § 1 k.p.c. orzekł, jak w sentencji. md