Supreme Court dismisses appeal against costs ruling, upholding lower court's discretion to exempt one party from costs under specific circumstances.
Poland (PL)
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court dismissed the appeal against a lower court's decision to assign procedural costs to the opposing party. The appellant argued that the lower court erred by not ordering a retrial, but the Supreme Court found the lower court's interpretation of the relevant statute correct. The court held that the statutory language grants the judge discretion to exempt one party from costs in special situations, and the lower court's decision did not constitute a serious error warranting reversal.
Legislator headnote
AI generatedArt. 520 § 3 k.p.c.; Art. 102 k.p.c. w zw. z art. 13 § 2 k.p.c.: The court may, in cases of conflicting interests, decide whether to order the return of costs or exempt one party, exercising discretion based on the specific circumstances of the case.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
Sygn. akt II CZ 169/11 POSTANOWIENIE Dnia 2 marca 2012 r. Sąd Najwyższy w składzie : SSN Marian Kocon (przewodniczący, sprawozdawca) SSN Grzegorz Misiurek SSN Marta Romańska w sprawie z wniosku A. B. przy uczestnictwie J. N., K. B., J. B. i W. O. o stwierdzenie nabycia własności przez zasiedzenie, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 2 marca 2012 r., zażalenia uczestników postępowania na orzeczenie o kosztach zawarte w postanowieniu Sądu Okręgowego w P. z dnia 29 lipca 2011 r., oddala zażalenie; nie obciąża żalącego kosztami postępowania zażaleniowego. 2 Uzasadnienie Postanowieniem z dnia 29 lipca 2011 r. Sąd Okręgowy w P. postanowił obciążyć przeciwników kosztami postępowania w zakresie faktycznie poniesionym. W zażaleniu na to postanowienie pełnomocnik procesowy uczestników wniósł o jego uchylenie i przekazanie sprawy Sądowi Okręgowemu do ponownego rozpoznania.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 520 § 3 k.p.c., w razie sprzeczności interesów sąd może nałożyć na uczestnika, którego wniosek został oddalony lub odrzucony obowiązek zwrotu kosztów postępowania poniesionych przez innego uczestnika. Ta sytuacja nie różni się od typowych sytuacji występujących w procesie, gdzie sprzeczność interesów stron jest regułą i w zakresie orzekania o kosztach obowiązuje zasada odpowiedzialności za wynik procesu (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 20 maja 2011r., III CZ 27/11, niepubl.). Trafnie jednak Sąd Okręgowy przyjął, że użycie przez ustawodawcę sformułowania „sąd może” w art. 520 § 3 k.p.c. oznacza dopuszczalność ograniczenia bądź nawet zniesienia obowiązku zwrotu kosztów postępowania poniesionych przez innego uczestnika.
Kryterium oceny będzie stanowić art. 102 k.p.c. w zw. z art. 13 § 2 k.p.c. Przepis ten stwarza luz decyzyjny dla organu stosującego prawo, umożliwiający realizację funkcji tej regulacji a więc nieobciążenie jednej ze stron kosztami postępowania w sytuacjach szczególnych. Z tego względu nieuzasadniona jest nadmierna ingerencja w rozstrzygnięcia wydane na podstawie art. 102 k.c. Kontrola sprawowana przez Sąd Najwyższy musi być ograniczona do zwalczania orzeczeń dotkniętych poważnym błędem. Przyjęta wykładnia przemawia za oddaleniem zażalenia.
Sąd Okręgowy miał podstawę do wyłączenia obowiązku zwrotu kosztów postępowania poniesionych przez innego uczestnika z uwagi na charakter sprawy. Z powyższych względów orzeczono jak w sentencji. jw