Supreme Court dismisses appeal for non-compliance due to failure to use cassation appeal and procedural errors.
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court rejected the plaintiff's appeal challenging the final appellate judgment on non-compliance with the law. The plaintiff alleged violations of housing cooperative law and requested evidence admission, but failed to demonstrate an exceptional circumstance preventing the use of a cassation appeal. Consequently, the court ruled the appeal inadmissible under the Civil Procedure Code because the plaintiff had the objective opportunity to file a cassation appeal but did not do so.
Legislator headnote
AI generatedArt. 4241 § 2 k.p.c.; Art. 4248 § 2 k.p.c.: An appeal for non-compliance with the law is inadmissible if the party failed to use available remedies due to their own fault, as no exceptional circumstance justifying such omission was proven.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
Sygn. akt V CNP 55/11 POSTANOWIENIE Dnia 21 lutego 2012 r. Sąd Najwyższy w składzie : SSN Lech Walentynowicz w sprawie ze skargi J. B.-S. o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Sądu Apelacyjnego z dnia 12 listopada 2009 r., w sprawie z powództwa J. B.-S. przeciwko Spółdzielni Mieszkaniowej "G." w G. z udziałem interwenienta ubocznego Spółdzielni Mieszkaniowej "Gw." w G. o uchylenie uchwały, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 21 lutego 2012 r., 1.) odrzuca skargę; 2.) oddala wniosek Spółdzielni Mieszkaniowej "Gw." w G. o zasądzenie kosztów postępowania skargowego.
Uzasadnienie 2 Wyrokiem z dnia 12 listopada 2009 r. Sąd Apelacyjny oddalił apelację powódki od wyroku Sądu Okręgowego z dnia 6 kwietnia 2009 r. oddalającego powództwo w sprawie o uchylenie uchwały. J. B.-S. wniosła skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Sądu Apelacyjnego. Kwestionowanemu orzeczeniu oraz orzeczeniu Sądu I instancji zarzuciła obrazę przepisu art. 108 § 1 Prawa spółdzielczego, błędy w ustaleniach faktycznych i nieprawidłową ocenę całości zebranego materiału dowodowego. Wniosła o stwierdzenie niezgodności z prawem i uchylenie zaskarżonego wyroku oraz uwzględnienie żądań pozwu lub uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi Okręgowemu oraz orzeczenie o kosztach postępowania.
Ponadto skarżąca wniosła o dopuszczenie wskazanych przez siebie dowodów.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
W sprawie była możliwość wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku Sądu Apelacyjnego. Zgodnie z art. 4241 § 2 k.p.c., w sytuacji gdy strona nie skorzystała z przysługujących jej środków prawnych, dopuszczalność skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia uzależniona jest od łącznego spełnienia przesłanek: istnienia wyjątkowego wypadku oraz występowania kwalifikowanej niezgodności z prawem, wynikającej z naruszenia podstawowych zasad porządku prawnego lub konstytucyjnych wolności albo praw człowieka i obywatela.
Pojęcie wyjątkowego wypadku, o którym jest mowa w art. 4241 § 2 k.p.c. obejmuje szczególne sytuacje polegające na tym, że strona z przyczyn niezawinionych i usprawiedliwiających jej zaniechanie nie mogła skorzystać ze zwykłych środków prawnych. Obowiązek ich wykazania obciąża stronę, która chce skorzystać z możliwości wniesienia skargi na podstawie art. 4241 § 2 k.p.c. (postanowienie Sądu Najwyższego z 24 lipca 2007 r., IV CNP 80/07, niepubl.). We wniesionej skardze nie zostały wykazane okoliczności pozwalające uznać, że w sprawie zachodzi wyjątkowy wypadek w rozumieniu art. 4241 § 2 k.p.c. 3 Skarżąca była reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika, miała zatem możliwość skorzystania z przysługujących jej środków prawnych w postaci wniesienia skargi kasacyjnej.
W istocie skarżąca zastępuje skargą o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia środek prawny, który przysługiwał jej od prawomocnego wyroku sądu drugiej instancji. Jeżeli strona miała obiektywną możliwość skorzystania z instancji odwoławczej i z tej możliwości nie skorzystała z przyczyn leżących po jej stronie, to skarga jest niedopuszczalna (art. 4248 § 2 k.p.c.). Następuje to zarówno przy świadomej rezygnacji z wniesienia środka odwoławczego, jak i przy zawinionej przez stronę niemożności skorzystania z takiego środka (postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 23 stycznia 2008 r.
V CNP 187/07; OSNC-ZD 2008/4/107). Należy także zwrócić uwagę, że kwestionując w skardze jednocześnie wyrok Sądu I instancji oraz formułując wniosek o uchylenie zaskarżonych wyroków i wnosząc o dopuszczenie dowodów, skarżąca wykazała się niezrozumieniem instytucji skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia. Wobec powyższego na podstawie art. 4248 § 2 k.p.c., Sąd Najwyższy odrzucił skargę. Oddalony został wniosek Spółdzielni Mieszkaniowej „Gw." w G. o zasądzenie zwrotu kosztów postępowania skargowego, ponieważ odpowiedź na skargę została złożona po upływie terminu dwutygodniowego od jej doręczenia (art. 3987 § 1 k.p.c. w związku z art. 41412 k.p.c.).