Supreme Court dismisses cassation appeal rejected for lack of clear legal error and failure to serve judgment reasoning.
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court rejected the cassation appeal filed by the defendants against the Second Instance Court's decision. The defendants argued that the First Instance Court's judgment was clearly erroneous under specific procedural grounds, but failed to properly serve the judgment with its reasoning before filing the appeal. The court ruled that the appeal was inadmissible because it lacked a prior request for service of the reasoned judgment and did not demonstrate a clear legal error affecting the outcome.
Legislator headnote
AI generatedArt. 3986 § 2, 3 k.p.c.; Art. 3989 § 1 pkt 4, § 2 k.p.c.: A cassation appeal is inadmissible if filed without a prior request for service of the reasoned judgment, and an appeal based on a clear legal error must demonstrate a prima facie obvious violation affecting the judgment's substance.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Sygn. akt I CSK 452/11 POSTANOWIENIE Dnia 24 lutego 2012 r. Sąd Najwyższy w składzie : SSN Iwona Koper w sprawie z powództwa A. Spółki z o.o. w W. przeciwko E. B. i B. B. o zapłatę, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 24 lutego 2012 r., na skutek skargi kasacyjnej pozwanych od wyroku Sądu Apelacyjnego z dnia 21 października 2010 r., odrzuca skargę kasacyjną pozwanego B. B.; odmawia przyjęcia do rozpoznania skargi kasacyjnej pozwanej E. B.; przyznaje adwokatowi G. C. od Skarbu Państwa - Sądu Apelacyjnego tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej pozwanej w postępowaniu kasacyjnym kwotę 3.600 zł (trzy tysiące sześćset) podwyższoną o stawkę podatku od towarów i usług.
Uzasadnienie 2 Wyrokiem z dnia 21 października 2010 r. Sąd Apelacyjny oddalił apelację pozwanych E. B. i B. B. od wyroku Sądu Okręgowego uwzględniającego powództwo „A.” Sp. z o.o. w W. o zapłatę. Wyrok ten został doręczony pozwanym na skutek ich wniosków: pozwanej z dnia 28 października 2010 r. i pozwanego z dnia 3 listopada 2010 r. (data stempla pocztowego k. 371 i 372). W dniu 25 marca 2011 r. ustanowiony został przez Sąd Apelacyjny dla pozwanych pełnomocnik z urzędu w osobie adwokata, którego wyznaczy Okręgowa Rada Adwokacka.
W dniu 12 kwietnia 2004 r. Sąd Apelacyjny doręczył adwokatowi G. C. wyznaczonemu jako pełnomocnik pozwanych odpis wyroku z dnia 21 października 2010 r. W skardze kasacyjnej od wyroku Sądu Apelacyjnego wniesionej przez ustanowionego pełnomocnika imieniem obojga pozwanych wskazano na uzasadniającą jej przyjęcie do rozpoznania przesłankę oczywistej zasadności skargi (art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c.).
Sąd Najwyższy zważył co następuje:
1. Skarga kasacyjna wniesiona bez uprzedniego wniosku o doręczenie zaskarżonego orzeczenia z uzasadnieniem podlega odrzuceniu, jako niedopuszczalna z innych przyczyn (art. 3986 § 2 i 3 k.p.c.). Niedopuszczalna jest więc wniesiona przez pozwanego skarga kasacyjna poprzedzona spóźnionym, a co za tym idzie bezskutecznym, na podstawie art. 167 k.p.c., wnioskiem o doręczenie wyroku z uzasadnieniem. Pozbawiony znaczenia prawnego dla powyższej oceny jest równocześnie fakt ponownego doręczenia tego wyroku ustanowionemu dla pozwanego pełnomocnikowi w sytuacji, gdy wcześniejsze żądanie jego doręczania przez pozwanego było nieprawidłowe.
2. Dla skutecznego powołania się w skardze kasacyjnej na przesłankę z art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c. konieczne jest wykazanie przez skarżącego kwalifikowanej postaci naruszenia przepisów prawa materialnego lub procesowego mającej charakter oczywisty, widoczny prima facie przy wykorzystaniu podstawowej wiedzy prawniczej. Skarga jest oczywiście uzasadniona, jeżeli bez wątpliwości nastąpiły podnoszone w niej uchybienia lub gdy jest pewne, że miały one wpływ 3 na treść zaskarżonego orzeczenia albo też podniesione zarzuty oczywiście uzasadniają wniesioną skargę.
Uzasadnienie wniosku o przyjęciu do rozpoznania skargi kasacyjnej pozwanej, na tle motywów zaskarżonego wyroku i podstaw tej skargi, nie daje podstaw do takiej oceny. W sprawie nie zachodzi nieważność postępowania, którą Sąd Najwyższy bierze pod rozwagę z urzędu. Mając to na uwadze Sąd Najwyższy na podstawie art. 3989 § 2 k.p.c. odmówił przyjęcia do rozpoznania skargi kasacyjnej pozwanej oraz orzekł o kosztach postępowania kasacyjnego stosownie do § 19 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie... (Dz.
U. Nr 163, poz. 1348 ze zm.) i przy uwzględnieniu przewidzianych w nim stawek wynagrodzenia.