Legislator Case Law & Legislation
DE FR IT EN
Analyze in Legislator
I CZ 165/11 AI generated

Supreme Court dismisses appeal against appellate court's decision to exempt defendant from appeal costs due to financial hardship.

Case Number I CZ 165/11
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Dismissed
Open official source Machine-readable Markdown (.md)

Legislator summary

AI generated

The Supreme Court dismissed the appellant's appeal against the appellate court's order exempting the respondent from appeal costs. The appellate court applied Article 102 of the Code of Civil Procedure based on the respondent's difficult financial situation relative to the appellant's assets. The Supreme Court held that while the application of this discretionary provision is subject to review, any change to the cost ruling must occur exceptionally, and no extraordinary circumstances were found in this case.

Legislator headnote

AI generated

Art. 102 k.p.c.; Art. 391 § 1 k.p.c.: The discretionary application of the hardship exemption for appeal costs is subject to supervisory review but requires extraordinary circumstances to alter the lower court's ruling.

Keywords

AI generated
discretionary cost exemption financial hardship appellate costs exceptional circumstances Code of Civil Procedure

Cited Legislation

AI generated
Art. 102 k.p.c.
Sąd Apelacyjny zastosował art. 102 k.p.c., gdyż miał na względzie trudną sytuację materialną pozwanego.
Art. 391 § 1 k.p.c.
102 k.p.c., zastosowany przez Sąd Apelacyjny w związku z art. 391 § 1 k.p.c., ma charakter dyskrecjonalny.
Art. 385 k.p.c.
Sąd Najwyższy nie dopatrzył się w okolicznościach sprawy sytuacji wyjątkowej, wymagającej jego ingerencji, dlatego też należało orzec, jak w sentencji (art. 385 w zw.
Art. 394 § 3 k.p.c.
Art. 398 § 21 k.p.c.
3941 § 3, art. 39821 i art.
Art. 397 § 2 k.p.c.
39821 i art. 397 § 2 k.p.c.).
art. 102 k.p.c
Sąd Apelacyjny zastosował art. 102 k.p.c., gdyż miał na względzie trudną sytuację materialną pozwanego.
art. 391 § 1 k.p.c
102 k.p.c., zastosowany przez Sąd Apelacyjny w związku z art. 391 § 1 k.p.c., ma charakter dyskrecjonalny.
art. 397 § 2 k.p.c
39821 i art. 397 § 2 k.p.c.).

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt I CZ 165/11 POSTANOWIENIE Dnia 15 lutego 2012 r. Sąd Najwyższy w składzie : SSN Tadeusz Wiśniewski (przewodniczący, sprawozdawca) SSN Grzegorz Misiurek SSN Wojciech Katner w sprawie z powództwa A. S.A. w W. przeciwko J. K. o zapłatę, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 15 lutego 2012 r., zażalenia strony powodowej na postanowienie Sądu Apelacyjnego zawarte w pkt II. wyroku z dnia 7 lipca 2011 r., oddala zażalenie. 2 Uzasadnienie Postanowieniem zawartym w punkcie drugim (II) wyroku z dnia 7 lipca 2011 r.

Sąd Apelacyjny nie obciążył pozwanego kosztami postępowania apelacyjnego na rzecz strony powodowej, aczkolwiek apelację jego oddalił w całości. Sąd Apelacyjny zastosował art. 102 k.p.c., gdyż miał na względzie trudną sytuację materialną pozwanego. Za zastosowaniem tego artykułu przemawiała zwłaszcza relacja tej sytuacji w stosunku do sytuacji majątkowej strony powodowej. W zażaleniu na to postanowienie strona powodowa wniosła o zmianę zaskarżonego rozstrzygnięcia przez obciążanie pozwanego kosztami postępowania apelacyjnego stosownie do wyniku postępowania przed Sądem drugiej instancji.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Zażalenie nie zasługiwało na uwzględnienie. Przepis art. 102 k.p.c., zastosowany przez Sąd Apelacyjny w związku z art. 391 § 1 k.p.c., ma charakter dyskrecjonalny. Wprawdzie kwestia trafności jego zastosowania co do zasady może być objęta kontrolą Sądu wyższego rzędu, niemniej jednak ewentualna zmiana zaskarżonego orzeczenia o kosztach powinna następować wyjątkowo. Sąd Najwyższy nie dopatrzył się w okolicznościach sprawy sytuacji wyjątkowej, wymagającej jego ingerencji, dlatego też należało orzec, jak w sentencji (art. 385 w zw. z art. 3941 § 3, art. 39821 i art. 397 § 2 k.p.c.).