Supreme Court allows appeal against costs order, ruling broader VAT application to state-funded legal aid violates statutory limits.
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court granted the appeal against a lower court's order regarding litigation costs in a property division case. The lower court had charged the respondent with unpaid state-funded legal aid costs, including a VAT surcharge not permitted by law. The court held that since the costs were paid by the state, the VAT increase lacked legal basis and the lower court failed to sufficiently justify deviating from standard cost allocation rules.
Legislator headnote
AI generatedArt. 98 § 1, 3 k.p.c.; Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu: When state funds cover legal aid costs, the State Treasury bears the expense, and the VAT surcharge cannot be added to the claim against the individual party.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Sygn. akt II CZ 159/11 POSTANOWIENIE Dnia 10 lutego 2012 r. Sąd Najwyższy w składzie : SSN Marian Kocon (przewodniczący) SSN Józef Frąckowiak (sprawozdawca) SSN Marta Romańska w sprawie z wniosku Marka C. przy uczestnictwie Teresy Z. o podział majątku wspólnego, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 10 lutego 2012 r., zażalenia uczestniczki postępowania na orzeczenie o kosztach zawarte w punkcie 2. postanowienia Sądu Okręgowego z dnia 24 maja 2011 r., uchyla zaskarżone postanowienie o kosztach i w tym zakresie przekazuje sprawę Sądowi Okręgowemu do ponownego rozpoznania i orzeczenia o kosztach postępowania zażaleniowego Uzasadnienie 2 Postanowieniem zawartym w wyroku Sądu Okręgowego z dnia 24 maja 2011 r., Sąd orzekł o kosztach postępowania na podstawie art. 98 § 1 i 3 k.p.c. zasądzając między innymi od uczestniczki postępowania koszty nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej wnioskodawcy z urzędu.
W zażaleniu uczestniczka zarzuciła naruszenia art. 520 § 1 - 3 k.p.c. oraz § 2 ust. 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1348 ze zm.).
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Zażalenie zasługuje na uwzględnienie. W sytuacji gdy w postępowaniu nieprocesowym sąd zamierza odstąpić od zasady określonej w art. 520 § 1 k.p.c. powinien, szczególnie gdy wskazuje na to sytuacja majątkowa uczestnika, którego zamierza obciążyć kosztami, uzasadnić swoje rozstrzygniecie szerzej, a nie tylko poprzez odwołanie się do wyniku sprawy. Nie znajduje również uzasadnienia obciążenie uczestniczki kosztami pomocy prawnej udzielonej wnioskodawcy w urzędu w kwocie powiększonej o podatek od towarów i usług gdy koszty te nie przysługują od Skarbu Państwa.
Koszty pomocy prawnej udzielonej z urzędu są zasądzane od Skarbu Państwa i tylko w tej sytuacji, zgodnie z § 2 ust. 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1348 ze zm.) istnieje podstawa prawna, aby powiększyć należną opłatę o podatek od towarów i usług. Mając na uwadze, że zarzuty poniesione w zażaleniu okazały się uzasadnione Sąd Najwyższy, na podstawie art. 39815 , w związku z art. 3941 § 3 k.p.c., orzekł jak w sentencji.