Supreme Court dismisses appeal, ruling administrative declarations bind the court in real estate title reconciliation cases.
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court dismissed the cassation appeal filed by the municipality against the lower court's order to reconcile the land register with the actual legal status. The lower court had previously ruled that administrative declarations do not bind the civil court in such matters, allowing it to independently determine the true legal state of the property. The Supreme Court overturned this decision, citing its own prior ruling that administrative declarations of a declaratory nature do bind the court when determining the real legal status of real estate.
Legislator headnote
AI generatedArt. 10 ust. 1 u.k.w.h.; Art. 2 § 3 k.p.c.: Administrative decisions of a declaratory nature bind the ordinary court when determining the real legal status of real estate in title reconciliation proceedings.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
Sygn. akt II CSK 326/11
WYROK W IMIENIU
RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 10 lutego 2012 r. Sąd Najwyższy w składzie : SSN Marian Kocon (przewodniczący, sprawozdawca) SSN Józef Frąckowiak SSN Marta Romańska w sprawie z powództwa Z. J. przeciwko Gminie Ł. o uzgodnienie treści księgi wieczystej z rzeczywistym stanem prawnym, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 10 lutego 2012 r., skargi kasacyjnej strony pozwanej od wyroku Sądu Okręgowego z dnia 2 grudnia 2010 r., uchyla zaskarżony wyrok i sprawę przekazuje Sądowi Okręgowemu do ponownego rozpoznania oraz orzeczenia o kosztach postępowania kasacyjnego.
Uzasadnienie 2 Wyrokiem z dnia 2 grudnia 2010 r. Sąd Okręgowy uzgodnił treść księgi wieczystej z rzeczywistym stanem prawnym przez nakazanie wpisania w dziale II bliżej określonej księgi wieczystej Z. J. w 4/8 częściach, E. G. w 1/8 części, A. B. w 1/8 części, M. W. w 1/8 części i D. J. w 1/8 części w miejsce miasta Ł. U podłoża tego rozstrzygnięcia legł pogląd, że administracyjne decyzje o charakterze deklaratoryjnym, jakkolwiek brane pod uwagę, to jednak nie wiążą sądu powszechnego w sprawie o uzgodnienie stanu prawnego nieruchomości.
Skarga kasacyjna pozwanej od wyroku Sądu Okręgowego – oparta na obu podstawach z art. 3983 k.p.c. – zawiera zarzut naruszenia art. 10 ustawy z dnia 6 lipca 1982 r. o księgach wieczystych i hipotece (tekst jedn.: Dz. U. z 2001 r. Nr 124, poz. 1361 ze zm.; dalej: „u.k.w.h.”), art. 2 § 3 k.p.c., i zmierza do uchylenia tego wyroku oraz przekazania sprawy do ponownego rozpoznania.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Zasadnie zarzuca skarżąca, że błędnie Sąd Okręgowy przyjął, iż w sprawie o uzgodnienie stanu prawnego nieruchomości sąd jest władny samodzielnie ustalić, jaki jest rzeczywisty stan prawny nieruchomości, chociażby to ustalenie pozostawało w sprzeczności z osnową ostatecznej decyzji administracyjnej, (komunalizacyjnej) wydanej zgodnie z art. 18 ust. 1 w związku z art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 10 maja 1990 r. - Przepisy wprowadzające ustawę o samorządzie terytorialnym i ustawę o pracownikach samorządowych (Dz. U. Nr 32, poz. 191 ze zm.).
Zagadnienie czy administracyjne decyzje o charakterze deklaratoryjnym, jaką jest decyzja „komunalizacyjna”, wiążą sąd powszechny w sprawie o uzgodnienie stanu prawnego nieruchomości zostało rozstrzygnięte przez Sąd Najwyższy w uchwale składu siedmiu sędziów z dnia 9 października 2007 r., III CZP 46/07 (OSNC 2008, Nr 3, poz. 30). W uchwale tej wyrażone zostało stanowisko, że w sprawie o uzgodnienie stanu prawnego nieruchomości - ujawnionego w księdze wieczystej na podstawie ostatecznej decyzji administracyjnej wydanej zgodnie z art. 18 ust. 1 w związku z art. 5 ust. 1 ustawy 3 z dnia 10 maja 1990 r. - z rzeczywistym stanem prawnym, sąd jest związany tą decyzją.
Sąd Najwyższy w obecnym składzie podziela to stanowisko i celem uniknięcia zbędnych powtórzeń odwołuje się do motywów, którymi kierował się Sąd Najwyższy podejmując tę uchwałę. Z tych przyczyn Sąd Najwyższy orzekł, jak w wyroku.