Supreme Court dismisses appeal for failure to substantiate legal grounds as required by Civil Procedure Code.
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court dismissed the cassation appeal filed by the Polish Episcopal Conference against a lower court's decision on inheritance. The appellant merely cited specific civil code articles regarding inheritance without explaining how they were incorrectly applied or interpreted. The court ruled that merely listing legal provisions is insufficient; the appellant must explicitly detail the nature of the alleged legal error and its impact on the case outcome.
Legislator headnote
AI generatedArt. 3984 § 1 k.p.c.; Art. 3986 § 2, 3 k.p.c.: A cassation appeal failing to substantiate the grounds for appeal by specifying the exact legal error and its impact on the result is inadmissible and must be rejected without opportunity for supplementation.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
Sygn. akt V CSK 174/11 POSTANOWIENIE Dnia 27 stycznia 2012 r. Sąd Najwyższy w składzie : SSN Hubert Wrzeszcz w sprawie z wniosku Konferencji Episkopatu Polski przy uczestnictwie S. J. o zmianę postanowienia o stwierdzeniu nabycia spadku po D. J., na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 27 stycznia 2012 r., na skutek skargi kasacyjnej wnioskodawcy od postanowienia Sądu Okręgowego w Ś. z dnia 2 grudnia 2010 r., odrzuca skargę kasacyjną i zasądza od wnioskodawcy na rzecz uczestnika postępowania 120 (sto dwadzieścia) zł kosztów postępowania kasacyjnego. 2 Uzasadnienie Postanowieniem z dnia 2 grudnia 2010 r. Sąd Okręgowy w Ś. zmienił postanowienie Sądu Rejonowego w K., którym uwzględniono wniosek o zmianę postanowienia Sądu Rejonowego w W. o stwierdzenie nabycia spadku po D. J., w ten sposób, że wniosek oddalił. Od tego postanowienia wnioskodawca wniósł skargę kasacyjną.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
W art. 3984 k.p.c. zostały określone wymagania, jakim powinna odpowiadać skarga kasacyjna. Wyróżnia się wśród nich, wskazane w art. 3984 § 1 k.p.c., wymagania (elementy) konstrukcyjne skargi kasacyjnej. Charakteryzują się one tym, że – w przeciwieństwie do wymagań wskazanych w art. 3984 § 2 i 3 k.p.c. – nie mogą być uzupełniane. Skarga kasacyjna niespełniająca któregokolwiek z wymagań konstrukcyjnych podlega zatem odrzuceniu a limine, bez wzywania do uzupełnienia braków (art. 3986 § 2 i 3 k.p.c.). Do wymagań konstrukcyjnych skargi kasacyjnej należy – poza oznaczeniem orzeczenia, od którego jest wniesiona, ze wskazaniem, czy jest ono zaskarżone w całości czy w części oraz wnioskiem o uchylenie lub uchylenie i zmianę orzeczenia z oznaczeniem zakresu żądanego uchylenia i zmiany – przytoczenie podstaw kasacyjnych i ich uzasadnienia.
W doktrynie i judykaturze przyjmuje się, że przytoczenie podstaw kasacyjnych i ich uzasadnienia polega na tym, że skarżący powinien wskazać, na jakiej z przewidzianych w art. 3983 § 1 k.p.c. podstaw kasacyjnych opiera skargę kasacyjną, przytoczyć – oznaczone numerem artykułu (paragrafu, ustępu) ustawy – naruszone przepisy prawa i wyjaśnić, na czym ich naruszenie polega, oraz wykazać, że naruszenie przepisów postępowania mogło mieć wpływ na wynik sprawy. Samo wskazanie w skardze kasacyjnej przepisów prawa, z których naruszeniem zdaniem skarżącego zostało wydane zaskarżone orzeczenie, bez bliższego określenia, co i z jakiego powodu skarżący uważa za naruszenie prawa – nie czyni zadość spełnieniu omawianego wymagania skargi kasacyjnej (por. 3 postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 8 lutego 1935 r., III C 778/34, OSN(C) 1935, nr 11, poz. 430, z dnia 10 stycznia 1997 r., II CKN 21/96, OSNC 1997, nr 5, poz. 61, z dnia 11 marca 1997 r., III CKN 13/97, OSNC 1997, nr 8, poz. 114, z dnia 13 czerwca 2008 r., III CSK 104/08 i z dnia 9 lipca 2008 r., V CZ 41/08).
Rozumianego w przedstawiony sposób wymagania przytoczenia podstaw kasacyjnych i ich uzasadnienia nie spełnia skarga kasacyjna wnioskodawcy. Skarżący ograniczył przytoczenie podstawy kasacyjnej do stwierdzenia, że opiera „skargę kasacyjną na podstawie naruszenia prawa materialnego (art. 3983 § 1 pkt 1 k.p.c.) przez niewłaściwe zastosowanie ar 927 § 1 k.c. oraz błędną wykładnię art. 948 § 1 i 2 k.c.”. Nie przedstawił natomiast jej uzasadnienia wyjaśniającego, na czym, jego zdaniem, polega niewłaściwe zastosowanie art. 927 § 1 k.c. i błędna wykładnia art. 948 § 1 i 2 k.c. Z przedstawionych powodów Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji postanowienia (art. 3986 § 3 k.p.c. oraz art. 98 w związku z art. 39821 i art. 391 § 1 k.p.c.). md