Supreme Court allows appeal dismissal due to failure to serve notice to cure formal defect in appeal. The court held that the defendant was not properly notified to correct the missing power of attorney. Consequently, the appeal was rejected as procedurally invalid. The decision emphasizes the necessity of serving a notice to cure defects before scheduling the hearing. This ruling protects parties from procedural traps when formal requirements are not met.

Sygn. akt IV CZ 110/11 POSTANOWIENIE Dnia 12 stycznia 2012 r. Sąd Najwyższy w składzie : SSN Dariusz Dończyk (przewodniczący) SSN Wojciech Katner (sprawozdawca) SSN Krzysztof Pietrzykowski w sprawie z powództwa D. S. przeciwko Szpitalowi Neuropsychiatrycznemu Samodzielnemu Publicznemu Zakładowi Opieki Zdrowotnej w L. o zapłatę, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 12 stycznia 2012 r., zażalenia strony pozwanej na postanowienie Sądu Apelacyjnego z dnia 7 lipca 2011 r., uchyla zaskarżone postanowienie. Uzasadnienie 2 Postanowieniem z dnia 7 lipca 2011 r.

Sąd Apelacyjny odrzucił apelację pozwanego Szpitala Neuropsychiatrycznego od wyroku Sądu Okręgowego z dnia 13 kwietnia 2011 r. w sprawie z powództwa D. S. o zapłatę. Przyczyną odrzucenia apelacji było sporządzenie jej i podpisanie przez adwokata J. S., która działała z substytucji radcy prawnego P. S. i nie miała upoważnienia do tej czynności. Jak wynika z uzasadnienia postanowienia Sądu, mimo wezwania do usunięcia braku, wysłanego wraz z wezwaniem na rozprawę w dniu 7 lipca 2011 r., nie został on usunięty, a aplikantka radcowska, która stawiła się na rozprawę przed Sądem Apelacyjnym nie złożyła prawidłowej substytucji dla adwokat J.

S. W zażaleniu pozwany zarzucił naruszenie zaskarżonym postanowieniem przepisów postępowania cywilnego, tj. art. 373 k.p.c. poprzez błędne jego zastosowanie i odrzucenie apelacji w sytuacji, gdy strona nie została wezwana, zgodnie z art. 130 k.p.c., do usunięcia braku apelacji poprzez złożenie substytucji dla adw. J. S., gdyż zawiadomieniu o terminie rozprawy nie towarzyszyło wezwanie do usunięcia braku. Ponadto, substytucja znajdująca się w aktach sprawy była prawidłowa i obejmowała umocowanie adw. J. S. do działania we wszystkich instancjach sądowych.

W zażaleniu zarzucono również nieważność dotychczasowego postępowania sądowego, jeśli substytucja była wadliwa. Pozwany wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości i zasądzenie kosztów postępowania zażaleniowego, wnosząc jednocześnie na podstawie art. 394 § 3 w związku z art. 3941 § 3 k.p.c. o przeprowadzenie dowodu z dołączonych do zażalenia dokumentów, tj. odpisu z książki korespondencyjnej, zawiadomienia o terminie rozprawy oraz koperty na okoliczność braku doręczenia radcy prawnemu P. S. wezwania do złożenia substytucji.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Zażalenie jest zasadne. Zgodnie z art. 130 § 1 k.p.c. Sąd Apelacyjny powinien był wezwać pełnomocnika pozwanego, radcę prawnego P. S. do uzupełnienia - w terminie tygodniowym pod rygorem odrzucenia apelacji - braku 3 formalnego apelacji, poprzez złożenie pełnomocnictwa substytucyjnego dla adwokat J. S., która wniosła w imieniu pozwanego apelację. W aktach sprawy brak jest dowodu na okoliczność, że pełnomocnikowi pozwanego radcy prawnemu P. S. doręczono wraz z zawiadomieniem o terminie rozprawy apelacyjnej wezwanie do uzupełnienia braku formalnego.

Trafnie w zażaleniu twierdzi skarżący, że zwrotne potwierdzenie doręczenia przesyłki sądowej stanowi dowód jej doręczenia we wskazanym terminie. Jednak z potwierdzenia tego nie wynika, co stanowiło zawartość przesyłki, a o dołączonym piśmie nie ma wzmianki w dzienniku korespondencji Kancelarii, do której przesyłka była adresowana (k. 567), jedynie na potwierdzeniu odbioru jest ręczny dopisek, wskazujący numer sali rozpraw oraz, że jest w niej pismo (k. 553). Ma też rację skarżący, że regułą jest najpierw wezwanie strony przez Sąd do uzupełnienia braków formalnych, a dopiero po spełnieniu tego wymagania wyznaczanie rozprawy, która to czynność i organizowanie rozprawy jest zbędne, jeśli brak nie zostanie uzupełniony i apelacja podlegałaby odrzuceniu.

W okolicznościach sprawy i ze względu na status pozwanego (szpital), który przygotował i wniósł apelację przez pełnomocnika substytucyjnego, uzupełnienie braku formalnego apelacji w postaci właściwego pełnomocnictwa nie stanowiło żadnej uciążliwości. Przy braku innych dowodów na fakt prawidłowego doręczenia wezwania do uzupełnienia braku formalnego, reguły doświadczenia życiowego wskazują na zasadność zażalenia. Z tych względów na podstawie art. 3941 § 3 w związku z art. 39815 § 1 k.p.c. należało zażalenie uwzględnić.