Legislator Case Law & Legislation
II CZ 128/11 AI generated

Supreme Court dismisses appeal on costs, ruling subjective financial hardship does not justify statutory exceptions.

Case Number II CZ 128/11
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The Supreme Court dismissed the appellant's appeal regarding the allocation of litigation costs in a mortgage registration dispute. The appellant argued that her financial hardship warranted an exception to the standard cost rules under Article 102 of the Code of Civil Procedure. The court held that subjective financial concerns do not constitute 'particularly justified circumstances' and that the lower court's discretion to apply the standard cost rule was correct.

Legislator headnote

AI generated

Art. 520 § 3 k.p.c.; Art. 102 k.p.c.: The court's discretion to apply standard cost rules prevails over a party's subjective belief in justified circumstances, which must be objectively verified.

Keywords

AI generated
litigation costs civil procedure code financial hardship discretionary power appeal dismissal legal aid costs particular circumstances

Cited Legislation

AI generated
Art. 520 § 3 k.p.c.
na powyższe postanowienie, zaskarżające je w części zasądzającej zwrot kosztów zastępstwa prawnego od tej żalącej, zarzucono błędne zastosowanie art. 520 § 3 k.p.c. oraz niezastosowanie art.
Art. 391 § 1 k.p.c.
Art. 397 § 2 k.p.c.
z art. 397 § 2 k.p.c. W zażaleniu wnioskodawczyni A.
Art. 102 k.p.c.
oraz niezastosowanie art. 102 k.p.c. w sytuacji występowania okoliczności uzasadniających jego zastosowanie.
Art. 398 k.p.c.
Z powyższych względów Sąd Najwyższy oddalił zażalenie na podstawie art. 39814 k.p.c.
Art. 394 § 3 k.p.c.
Art. 13 § 2 k.p.c.
z art. 13 § 2 k.p.c oraz na podstawie § 2 ust.
Art. 98 § 1 k.p.c.
O przyznaniu kosztów zastępstwa prawnego pełnomocnikowi wnioskodawczyni z urzędu orzeczono na podstawie art. 98 § 1 i 3 k.p.c.
Art. 98 § 3 k.p.c.
O przyznaniu kosztów zastępstwa prawnego pełnomocnikowi wnioskodawczyni z urzędu orzeczono na podstawie art. 98 § 1 i 3 k.p.c.
§ 2 ust. 3 of the Minister of Justice Regulation of 28 September 2002

Cited Case Law

AI generated

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt II CZ 128/11 POSTANOWIENIE Dnia 15 grudnia 2011 r. Sąd Najwyższy w składzie : SSN Grzegorz Misiurek (przewodniczący) SSN Teresa Bielska-Sobkowicz SSN Zbigniew Kwaśniewski (sprawozdawca) w sprawie z wniosku A. G. i P. S. przy uczestnictwie O. Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w A. o wpis hipoteki, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 15 grudnia 2011 r., zażalenia wnioskodawczyni A. G. na postanowienie o kosztach zawarte w pkt. 2 postanowienia Sądu Okręgowego z dnia 18 marca 2011 r., 1) oddala zażalenie i wniosek uczestniczki postępowania o zasądzenie kosztów postępowania zażaleniowego;

2) przyznaje adw. H. M. z Kancelarii w P. od Skarbu Państwa - Sądu Okręgowego kwotę 120 zł, powiększoną o należną stawkę podatku od towarów i usług, tytułem nieopłaconej pomocy prawnej świadczonej wnioskodawczyni z urzędu w postępowaniu zażaleniowym. Uzasadnienie 2 Postanowieniem zawartym w pkt 2 sentencji postanowienia Sądu Okręgowego z dnia 18 marca 2011 r. zasądzono od obojga wnioskodawców na rzecz uczestniczki postępowania kwoty po 30 zł z tytułu zwrotu kosztów zastępstwa prawnego w postępowaniu zażaleniowym, wskazując jako podstawę tego orzeczenia art. 520 § 3 k.p.c w zw. z art. 391 §1 k.p.c. w zw. z art. 397 § 2 k.p.c. W zażaleniu wnioskodawczyni A.

G. na powyższe postanowienie, zaskarżające je w części zasądzającej zwrot kosztów zastępstwa prawnego od tej żalącej, zarzucono błędne zastosowanie art. 520 § 3 k.p.c. oraz niezastosowanie art. 102 k.p.c. w sytuacji występowania okoliczności uzasadniających jego zastosowanie. Uzasadnienie zażalenia ogranicza się do twierdzeń o trudnej sytuacji finansowej i osobistej wnioskodawczyni, uzasadniającej odstąpienie od obciążania jej kosztami postępowania. Uczestniczka postępowania w piśmie procesowym z dnia 29 czerwca 2011 r. wniosła o oddalenie zażalenia wnioskodawczyni i zasądzenia od niej na rzecz uczestniczki zwrotu kosztów postępowania zażaleniowego.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Zażalenie nie zasługiwało na uwzględnienie. Żaląca nie wskazuje przyczyn przemawiających przeciwko zastosowaniu art. 520 § 3 k.p.c., bo za taką przyczynę nie można uznać subiektywnego przekonania skarżącej o istnieniu podstaw do zastosowania art. 102 k.p.c. Zastosowanie ostatnio wymienionego przepisu stanowi dyskrecjonalne uprawnienie orzekającego Sądu, a zastosowanie go jest odstępstwem od reguły orzekania o kosztach postępowania z uwzględnieniem odpowiedzialności za wynik sporu. Niezbywalnym uprawnieniem Sądu jest kwalifikacja „wypadków szczególnie uzasadnionych”, o których mowa w art. 102 k.p.c., a zatem Sąd władny jest kierować się własnym poczuciem sprawiedliwości, mając na względzie okoliczności konkretnej sprawy (postanowienie SN z dnia 27 stycznia 2010 r., II CZ 87/09, niepubl.

Ustalenie, czy 3 w okolicznościach sprawy zachodzą „wypadki szczególnie uzasadnione” w rozumieniu art. 102 k.p.c. zależy od swobodnej oceny sądu, a nie od przekonania strony. Subiektywne przekonanie żalącej o swych racjach, odmiennie ocenionych przez sąd drugiej instancji, nie może stanowić podstawy do uznania zasadności zarzutu niezastosowania art. 102 k.p.c. (postanowienia SN: z dnia 13 stycznia 2007 r., I CZ 110/07 niepubl. i z dnia 27 stycznia 2010 r., II CZ 75/09, niepubl.). Z powyższych względów Sąd Najwyższy oddalił zażalenie na podstawie art. 39814 k.p.c. w zw. z art. 3941 § 3 k.p.c. w zw. z art. 13 § 2 k.p.c. Oddalenie wniosku uczestniczki postępowania o zasądzenie kosztów postępowania zażaleniowego uzasadnione jest tym, że wniosek ten nie został sformułowany w odpowiedzi na zażalenie wymagającej zachowania ustawowego terminu, a dopiero w piśmie procesowym uczestniczki z dnia 29 czerwca 2011 r. (k. 473).

O przyznaniu kosztów zastępstwa prawnego pełnomocnikowi wnioskodawczyni z urzędu orzeczono na podstawie art. 98 § 1 i 3 k.p.c. w zw. z art. 13 § 2 k.p.c oraz na podstawie § 2 ust. 3, § 8 pkt 5, §13 ust. 2 pkt 2 i §§ 19 i 20 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz.U. Nr 163, poz. 1348 ze zm.).