Legislator Case Law & Legislation
DE FR IT EN
Analyze in Legislator
II CZ 117/11 AI generated

Supreme Court dismissed appeal on inadmissibility grounds due to low claim value in civil contract dispute.

Case Number II CZ 117/11
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Dismissed
Open official source Machine-readable Markdown (.md)

Legislator summary

AI generated

The Supreme Court dismissed the appellant's cassation appeal, ruling it inadmissible because the disputed amount of 11,648 zł fell below the statutory threshold for civil property cases. The appellant argued that labor law rules applied, which would have set a lower admissibility limit of 10,000 zł, but the court found the dispute concerned civil contracts for project documentation rather than employment relations. Consequently, the court determined the claim did not meet the 50,000 zł threshold required for cassation admissibility under civil procedure law.

Legislator headnote

AI generated

Art. 3982 § 1 k.p.c.; Art. 39814 k.p.c.; Art. 3941 § 3 k.p.c.: The Supreme Court dismissed a cassation appeal as inadmissible because the disputed amount in a civil contract dispute did not exceed the statutory threshold for admissibility, contrary to the appellant's claim that labor law provisions applied.

Keywords

AI generated
cassation appeal admissibility statutory threshold value civil procedure code contract dispute classification labor law distinction

Cited Legislation

AI generated
Art. 3982 § 1 k.p.c.
303-305), a więc poniżej progu przesądzającego o dopuszczalności skargi kasacyjnej, określonego w art. 3982 § 1 k.p.c. w sprawie cywilnej o prawa majątkowe.
Art. 39814 k.p.c.
3982 § 1 k.p.c Wobec powyższego Sąd Najwyższy oddalił zażalenie jako bezzasadne, działając na podstawie art. 39814 k.p.c. w z w.
Art. 3941 § 3 k.p.c.
art. 3982 § 1 k.p.c
303-305), a więc poniżej progu przesądzającego o dopuszczalności skargi kasacyjnej, określonego w art. 3982 § 1 k.p.c.
art. 3982 k.p.c
W zażaleniu powód wywodzi, że z mocy art. 3982 k.p.c.
art. 3982 § 1 k.p
303-305), a więc poniżej progu przesądzającego o dopuszczalności skargi kasacyjnej, określonego w art. 3982 § 1 k.p.c.
art. 39814 k.p.c
3982 § 1 k.p.c Wobec powyższego Sąd Najwyższy oddalił zażalenie jako bezzasadne, działając na podstawie art. 39814 k.p.c.
art. 3941 § 3 k.p.c

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt II CZ 117/11 POSTANOWIENIE Dnia 15 grudnia 2011 r. Sąd Najwyższy w składzie : SSN Grzegorz Misiurek (przewodniczący) SSN Teresa Bielska-Sobkowicz SSN Zbigniew Kwaśniewski (sprawozdawca) w sprawie z powództwa M. G. - prowadzącego działalność gospodarczą pod nazwą Studio Projektu Budowlanego "F." w P. przeciwko Powiatowi Ś. o zapłatę, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 15 grudnia 2011 r., zażalenia powoda na postanowienie Sądu Okręgowego z dnia 16 czerwca 2011 r., oddala zażalenie. 2 Uzasadnienie Sąd drugiej instancji postanowieniem z dnia 16 czerwca 2011 r. (k. 322) odrzucił skargę kasacyjną powoda zaskarżającą wyrok w części oddalającej apelację powoda w zakresie żądania zasądzenia kwoty 11.648 zł.

Sąd odwoławczy uzasadnił odrzucenie skargi kasacyjnej jej niedopuszczalnością z powodu zbyt niskiej wartości przedmiotu zaskarżenia we wskazanej kwocie 11.648 zł (k. 303-305), a więc poniżej progu przesądzającego o dopuszczalności skargi kasacyjnej, określonego w art. 3982 § 1 k.p.c. w sprawie cywilnej o prawa majątkowe. W zażaleniu powód wywodzi, że z mocy art. 3982 k.p.c. w sprawach zakresu prawa pracy o dopuszczalności skargi kasacyjnej przesądza wartość przedmiotu zaskarżenia przekraczająca kwotę 10.000, a powód dochodził roszczenia na podstawie art. 120 § 1 kodeksu pracy, który jest podstawą odpowiedzialności odszkodowawczej pracodawcy wobec osoby trzeciej z tytułu szkody wyrządzonej przez pracownika

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Zażalenie nie zasługiwało na uwzględnienie. Wbrew stanowisku żalącego, sprawa niniejsza nie jest sprawą z zakresu prawa pracy, lecz sprawą z zakresu prawa cywilnego o zapłatę wynagrodzenia dochodzonego pomiędzy stronami dwóch umów o opracowanie dokumentacji projektowo-kosztorysowej, zawartych w dniu 23 lutego 2007 r. i w dniu 5 marca 2007 r. pomiędzy stronami niniejszego sporu. Sąd drugiej instancji wyrokiem reformatoryjnym uwzględnił powództwo do wysokości połowy wynagrodzenia z obu umów, tj. do kwoty 19.093 zł, umorzył postępowanie co do kwoty 13.176 zł, a w pozostałej części oddalił apelację powoda, tj. w zakresie żądania zasądzenia kwoty 11.648 zł (k. 290-295), która stanowiła następnie wartość przedmiotu zaskarżenia w skardze kasacyjnej.

Sprawa niniejsza nie była jednak sprawą, w której powód jako osoba trzecia dochodził od pozwanego pracodawcy naprawienia szkody wyrządzonej 3 powodowi przez pracownika pozwanego przy wykonywaniu przez niego obowiązków pracowniczych, lecz sprawą o zapłatę wynagrodzenia dochodzonego pomiędzy kontrahentami dwóch umów o opracowanie dokumentacji projektowo- kosztorysowej. Wobec powyższego sprawy tej nie można kwalifikować jako sprawy z zakresu prawa pracy lecz jako sprawę cywilną o zapłatę, w której wartość przedmiotu zaskarżenia przekraczająca kwotę 50.000 zł przesądza o dopuszczalności skargi kasacyjnej z mocy art. 3982 § 1 k.p.c Wobec powyższego Sąd Najwyższy oddalił zażalenie jako bezzasadne, działając na podstawie art. 39814 k.p.c. w z w. z art. 3941 § 3 k.p.c.