Supreme Court dismisses retrial request as disputed documents did not materially affect the final judgment.
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court dismissed the applicant's appeal against the District Court's rejection of a retrial request. The applicant argued that the judgment relied on forged or altered documents, including boundary protocols and an agreement signed only by a surveyor. The court found that the judgment was not based on these documents because they lacked legal effect without proper signatures and were not determinative of the outcome.
Legislator headnote
AI generatedArt. 403 § 1 pkt 1 k.p.c.; Art. 410 § 1 k.p.c.: A retrial based on forged or altered documents is only admissible if the court's decision was materially based on such documents, not merely if they were included in the file.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
Sygn. akt II CZ 108/11 POSTANOWIENIE Dnia 15 grudnia 2011 r. Sąd Najwyższy w składzie : SSN Grzegorz Misiurek (przewodniczący, sprawozdawca) SSN Teresa Bielska-Sobkowicz SSN Zbigniew Kwaśniewski w sprawie ze skargi B. P. o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym postanowieniem Sądu Okręgowego z dnia 5 kwietnia 2006 r., wydanym w sprawie z wniosku T. S. i T. S. przy uczestnictwie B. P., H. S. i T. D. o zasiedzenie, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 15 grudnia 2011 r., zażalenia uczestniczki postępowania (skarżącej) B.
P. na postanowienie Sądu Okręgowego z dnia 8 marca 2011 r., oddala zażalenie. 2 Uzasadnienie Postanowieniem z dnia 8 marca 2011 r. Sąd Okręgowy odrzucił skargę B. P. o wznowienie postępowania w sprawie o zasiedzenie, zakończonego postanowieniem tego Sądu z dnia 5 kwietnia 2006 r., uznając, że nie zachodzą wskazane przez skarżącą podstawy wznowienia przewidziane w art. 403 § 1 pkt 1 i § 2 w związku z art. 13 § 2 k.p.c. B. P. wniosła zażalenie na postanowienie z dnia 8 marca 2011 r., zarzucając Sądowi Okręgowemu naruszenie przepisów postępowania, to jest art. 410 § 1 k.p.c., przez jego błędne zastosowanie oraz art. 403 § 1 pkt 1 k.p.c., wskutek jego niezastosowania.
W konkluzji wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 403 § 1 pkt 1 k.p.c., można żądać wznowienia na tej podstawie, że wyrok został oparty na dokumencie podrobionym lub przerobionym albo na skazującym wyroku karnym, następnie uchylonym. W orzecznictwie Sądu Najwyższego zostało już wyjaśnione, że za dokument podrobiony uznaje się dokument sporządzony w całości przez inną osobę niż ta, od której ma pochodzić, natomiast przerobienie dokumentu polega na dokonaniu zmian w jego treści; z punktu widzenia postępowania wznowieniowego istotne jest jednak, aby sąd rozpoznający sprawę oparł się na treści takiego dokumentu, a dokument musi wywrzeć istotny wpływ na treść rozstrzygnięcia; nie wystarczy samo zaliczenie go w poczet materiału procesowego (por. postanowienie z dnia 9 lipca 2008 r., V CZ 43/08, niepubl.).
Według skarżącej, sfałszowanymi dokumentami, na których oparte zostało zaskarżone skargą postanowienie, miały być sporządzone przez biegłego geodetę A. T., protokół graniczny i szkic przebiegi granic oraz ugoda graniczna. Sąd Okręgowy przyjął, że nie mają charakteru dokumentów podrobionych, czy też przerobionych protokół graniczny i szkic przebiegi granic, gdyż kwestionowane 3 rozstrzygnięcie nie zostało oparte na powyższych dokumentach. Zgodzić się więc trzeba z oceną tego Sądu, że w takiej sytuacji nie może być mowy o wskazanej przez skarżącą podstawie wznowienia.
Jeżeli zaś chodzi o ugodę graniczną, to została ona zaliczona do materiału dowodowego i stanowiła podstawę orzeczenia Sądu Okręgowego. Sąd ten dostrzegł jednak okoliczność, że ugoda ta nie została podpisana przez uczestników postępowania rozgraniczeniowego, a jedynie przez biegłego geodetę A. T., i że wobec tego nie wywołała ona ostatecznie skutków prawnych, jakie wiążą się z jej zawarciem. Nie można zatem i w tym przypadku zasadnie uznać, że zaskarżone postanowienie oparte zostało na dokumencie podrobionym lub przerobionym.
Skoro – jak prawidłowo przyjął Sąd Okręgowy – wskazane przez skarżącą podstawy wznowienia postępowania w rzeczywistości nie wystąpiły, odrzucenie skargi było w pełni usprawiedliwione. Z tych względów Sąd Najwyższy, na podstawie art. 3941 § 3 w związku z art. 39814 k.p.c. orzekł, jak w sentencji.