Supreme Court dismisses appeal for non-compliance with special procedure representation requirements for constitutional complaints.
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court dismissed the appellant's appeal against the lower court's rejection of a constitutional complaint. The appellant argued that a general power of attorney granted for all instances was sufficient, but the court found it lacked specific authorization for this special procedure. The court ruled that because constitutional complaints follow a distinct legal track outside ordinary appellate proceedings, the power of attorney must explicitly cover this specific action.
Legislator headnote
AI generatedArt. 871 § 1 k.p.c.; Art. 4245 k.p.c.; Art. 4245 § 2 k.p.c.; Art. 4248 k.p.c.; Art. 56 k.c.; Art. 65 § 1 k.c. A power of attorney for a special procedure before the Supreme Court must explicitly authorize representation for that specific action, as it does not fall under the general 'all instances' clause of ordinary proceedings.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Sygn. akt III CZ 73/11 POSTANOWIENIE Dnia 9 grudnia 2011 r. Sąd Najwyższy w składzie : SSN Jan Górowski (przewodniczący, sprawozdawca) SSN Mirosław Bączyk SSA Roman Dziczek w sprawie z powództwa Instytutu Mechaniki sp. z o.o. w M. przeciwko B. B. o zapłatę, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 9 grudnia 2011 r., zażalenia pozwanej na postanowienie Sądu Okręgowego z dnia 24 października 2011 r., oddala zażalenie. 2 Uzasadnienie Postanowieniem z dnia 24 października 2011 r. Sąd Okręgowy odrzucił skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia wniesioną przez pełnomocnika pozwanej, na podstawie art. 4246 § 3 k.p.c. w zw. z art. 871 k.p.c. Zażaleniem z dnia 9 listopada 2011 r. skarżąca wniosła o uchylenie postanowienia z dnia 24 października 2011 r. wskazując, iż zostało one wydane z naruszeniem art. 86 i 871 k.p.c. w zw. z art. 4245 k.p.c. oraz art. 4245 § 2 k.p.c. i art. 4248 k.p.c., a także art. 56 i 65 § 1 k.c. Skarżąca wskazała, że Sąd dokonał niewłaściwej wykładni przedłożonego pełnomocnictwa, co skutkowało odrzuceniem złożonego środka.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Zażalenie jest nieuzasadnione. Postępowanie ze skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia jest postępowaniem szczególnym, toczącym się przed Sądem Najwyższym, nie mieszczącym się w toku postępowania instancyjnego, co wynika ze szczególnego charakteru tej skargi jako środka prawnego. Stosownie do art. 871 § 1 k.p.c. w postępowaniu przed Sądem Najwyższym obowiązuje zastępstwo stron przez adwokatów lub radców prawnych, przy czym zastępstwo to dotyczy także czynności procesowych związanych z postępowaniem przed Sądem Najwyższym, podejmowanych przed sądem niższej instancji.
Pełnomocnik zawodowy występujący ze skargą w imieniu reprezentowanej strony ma przy tym obowiązek wykazania swojego umocowania do działania w jej imieniu poprzez przedłożenie stosownego pełnomocnictwa. W niniejszej sprawie pełnomocnik zawodowy został wezwany do złożenia pełnomocnictwa procesowego, z którego wynikałoby upoważnienie strony do wniesienia w jej imieniu skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia, lecz nie uczynił zadość temu zobowiązaniu. Ze złożonego przez adwokata M. B. pełnomocnictwa wynika, iż skarżąca upoważniła go do jej reprezentacji we wszystkich instancjach w sprawie przeciwko Instytutowi 3 Mechaniki Sp. z o.o. w M. (pełnomocnictwo na k. 40).
Słusznie zatem stwierdził Sąd Okręgowy, iż pełnomocnictwo to nie obejmuje upoważnienia do reprezentacji strony przed Sądem Najwyższym, ani też wniesienia w jej imieniu skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia. Fakt, że w tym postępowaniu występują te same podmioty, co w postępowaniu przed sądem powszechnym, w którym zapadł zaskarżony skargą wyrok, nie oznacza, iż złożone pełnomocnictwo – mimo jego określenia jako „szczególnego” – spełnia wymogi przed nim stawiane. Należy bowiem podkreślić, że postępowanie to jest postępowaniem szczególnym, a zatem pozostaje poza tokiem postępowania instancyjnego, podczas gdy ze złożonego pełnomocnictwa wyraźnie wynika, iż obejmuje ono upoważnienie do reprezentacji „we wszystkich instancjach”, a w konsekwencji dotyczy postępowania przed sądami powszechnymi, a nie Sądem Najwyższym.
Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 39814 w zw. z art. 3941 § 3 k.p.c., Sąd Najwyższy orzekł jak w sentencji.