Supreme Court dismisses appeal on litigation costs, upholding lower court's discretionary exemption for the losing party due to special circumstances.
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court dismissed the defendant's appeal regarding the allocation of litigation costs, upholding the appellate court's decision to exempt the losing plaintiff from costs. The plaintiff argued that Article 102 of the Code of Civil Procedure was inapplicable due to its exceptional nature, claiming a violation of Article 98. The court ruled that while Article 102 allows for exemptions in specially justified cases, such decisions fall within the free evaluation of the court and require extraordinary grounds for reversal, which were absent here.
Legislator headnote
AI generatedArt. 102 k.p.c.; Art. 98 k.p.c.: The court's discretion to exempt a losing party from costs under Article 102 of the Code of Civil Procedure is based on specific case circumstances; such an exemption is not subject to routine appellate review and may only be overturned in exceptional situations.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
Sygn. akt II CZ 109/11 POSTANOWIENIE Dnia 7 grudnia 2011 r. Sąd Najwyższy w składzie : SSN Henryk Pietrzkowski (przewodniczący) SSN Iwona Koper (sprawozdawca) SSN Katarzyna Tyczka-Rote w sprawie z powództwa P. W. przeciwko Powszechnemu Zakładowi Ubezpieczeń - Spółce Akcyjnej w W. z udziałem interwenienta ubocznego po stronie pozwanej - W. R. o zadośćuczynienie, rentę i ustalenie, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 7 grudnia 2011 r., zażalenia strony pozwanej na postanowienie o kosztach zawarte w pkt. III wyroku Sądu Apelacyjnego z dnia 7 kwietnia 2011 r., oddala zażalenie i nie obciąża skarżącego kosztami postępowania zażaleniowego. 2 Uzasadnienie Wyrokiem z dnia 7 kwietnia 2011 r.
Sąd Apelacyjny zmienił wyrok Sądu Okręgowego z dnia 28 października 2010 r. w sprawie o zadośćuczynienie, rentę i ustalenie, między innymi w ten sposób, że podwyższył zasądzone kwoty oraz ze względu na sytuację życiową powoda i jego stan inwalidztwa, nie obciążył go kosztami procesu w zakresie, w jakim przegrał spór w postępowaniu apelacyjnym (art. 102 k.p.c.). Rozstrzygnięcie o kosztach postępowania w tym zakresie pozwany zaskarżył zażaleniem zarzucając, że jest ono niedopuszczalne, z uwagi na wyjątkowy charakter art. 102 k.p.c. Zarzucił naruszenie art. 98 k.p.c. poprzez jego niezastosowanie.
Wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania, oraz zasądzenie od powoda na rzecz pozwanego zwrotu kosztów postępowania zażaleniowego według norm przepisanych.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 102 k.p.c., w wypadkach szczególnie uzasadnionych sąd może w ogóle nie obciążyć kosztami strony przegrywającej. W orzecznictwie Sądu Najwyższego podkreśla się, że o nieobciążeniu strony przegrywającej kosztami procesu sąd orzeka na podstawie okoliczności konkretnej sprawy uzasadniających ocenę, że chodzi o „wypadek szczególnie uzasadniony". Skorzystanie z możliwości zastosowania tego przepisu, ustawodawca pozostawia swobodnej ocenie sądu. Jak wskazał Sąd Najwyższy (m. in. postanowienia SN z dnia 3 grudnia 2007 r., I CZ 110/07 i z dnia 1 października 2010 r., I CZ 142/10 nie publikowane) kwestia trafności i zasadności skorzystania z tego uprawnienia, co do zasady podlega kontroli sądu odwoławczego, jednak ewentualna zmiana zaskarżonego orzeczenia o kosztach powinna mieć w takim wypadku charakter wyjątkowy, do czego - na tle motywów postanowienia oraz uzasadnienia wniesionego zażalenia brak jest podstaw. 3 Z tych względów, na podstawie art. 39814 k.p.c. w zw. z art. 3941 § 3 k.p.c., a w zakresie kosztów postępowania na podstawie art. 102 k.p.c. w zw. z art. 391 § 1 i art. 39821 k.p.c., orzeczono jak w sentencji.