Legislator Case Law & Legislation
I CZ 98/11 AI generated

Appeal against incidental order to restore time limits is inadmissible under Polish Civil Procedure Code.

Case Number I CZ 98/11
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The Supreme Court dismissed the appellant's appeal against an appellate court order rejecting a request to restore a procedural time limit. The appellant argued for the reinstatement of the case due to missed deadlines, while the court emphasized that such orders are incidental and do not conclude the main proceedings. Consequently, the court ruled that no appeal lies against these incidental decisions under the relevant statutory provisions.

Legislator headnote

AI generated

art. 168 § 1 k.p.c.; art. 394 § 2 k.p.c.: An order to restore a time limit is an incidental decision concluding only the subsidiary proceedings and is not subject to appeal.

Keywords

AI generated
procedural time limits incidental proceedings appeal inadmissibility Civil Procedure Code procedural restoration

Cited Legislation

AI generated
art. 168 § 1 k.p.c.
art. 394 § 2 k.p.c.
Innymi słowy, nie jest ono postanowieniem kończącym postępowanie w sprawie, a zatem nie mieści się w ramach art. 3941 § 2 k.p.c.
art. 168 § 1 k.p.c
art. 3941 § 2 k.p.c
Innymi słowy, nie jest ono postanowieniem kończącym postępowanie w sprawie, a zatem nie mieści się w ramach art. 3941 § 2 k.p.c.

Cited Case Law

AI generated

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt I CZ 98/11 POSTANOWIENIE Dnia 1 grudnia 2011 r. Sąd Najwyższy w składzie : SSN Marian Kocon (przewodniczący, sprawozdawca) SSN Krzysztof Strzelczyk SSN Bogumiła Ustjanicz w sprawie ze skargi J. A. o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem Sądu Apelacyjnego z dnia 7 stycznia 2010 r. w sprawie z powództwa J. A. przeciwko Skarbowi Państwa - Przewodniczącemu Krajowej Rady Sądownictwa w W. o odszkodowanie, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 1 grudnia 2011 r., zażalenia skarżącej na postanowienie Sądu Apelacyjnego z dnia 5 kwietnia 2011 r., odrzuca zażalenie w części zaskarżającej postanowienie odrzucające wnioski o przywrócenie terminu (pkt 1); oddala zażalenie w pozostałej części (pkt 2); nie obciąża skarżącej kosztami postępowania zażaleniowego; odmawia przyznania pełnomocnikowi żalącej kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu. 2 Uzasadnienie Zaskarżonym postanowieniem z dnia 5 kwietnia 2011 r.

Sąd Apelacyjny odrzucił wnioski J. A. o przywrócenie terminu oraz zażalenie na zarządzenie Przewodniczącej w sądzie drugiej instancji, z dnia 15 listopada 2010 r., o zwrocie skargi o wznowienie postępowania z powodu nieuzupełnienia jej braków. W zażaleniu na to postanowienie pełnomocnik procesowy J. A. wniósł o jego uchylenie i przekazanie sprawy Sądowi Apelacyjnemu do ponownego rozpoznania.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Jak wskazał już na to Sąd Najwyższy w uzasadnieniu orzeczenia z dnia 11 sierpnia 1999 r. I CKN 367/99 (OSNC 2000, z. 3, poz. 48), postępowanie o przywrócenie terminu do dokonania czynności procesowej ma charakter incydentalny, gdyż celem tego postępowania jest jedynie ocena zasadności wniosku o przywrócenie terminu - w tym zbadanie, czy zaniechanie dokonania czynności procesowej w przepisanym terminie było spowodowane okolicznościami niezawinionymi przez stronę (art. 168 § 1 k.p.c.). Z tej przyczyny postanowienie w przedmiocie przywrócenia terminu do dokonania czynności procesowej kończy wyłącznie postępowanie dotyczące kwestii ubocznej.

Innymi słowy, nie jest ono postanowieniem kończącym postępowanie w sprawie, a zatem nie mieści się w ramach art. 3941 § 2 k.p.c. Oznacza to, że na zaskarżone postanowienie Sądu Apelacyjnego odrzucającego wniosek o przywrócenie terminu (pkt 1 postanowienia), nie przysługuje zażalenie. Zażalenie wniesione na to postanowienie podlegało zatem odrzuceniu. Odnośnie do rozstrzygnięcia o niedopuszczalności zażalenia na zarządzenie przewodniczącego w sądzie drugiej instancji o zwrocie skargi kasacyjnej Sąd Najwyższy podtrzymuje stanowisko zajęte w postanowieniu z dnia 1 grudnia 2011 r., w sprawie I CZ 97/11, i celem uniknięcia zbędnych powtórzeń odwołuje się do motywów przedstawionych w uzasadnieniu tego postanowienia. 3 Sąd Najwyższy odmówił przyznania pełnomocnikowi żalącej kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu wobec merytorycznie zbieżnej treści wniesionego zażalenia z zażaleniem wniesionym w sprawie I CZ 97/11, w której takowe wynagrodzenie zostało przyznane.

Z tych przyczyn orzeczono, jak w postanowieniu.