Supreme Court dismisses appeal for restoring appeal deadline due to client's fault and lack of exceptional circumstances.
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court dismissed the appellant's appeal seeking to restore the deadline for filing a cassation complaint. The appellant argued that the lower court erred in finding they were at fault for missing the deadline, despite being informed by two separate law firms about the requirements. The court ruled that the appellant's failure to act within the statutory period constituted their own fault, and no exceptional circumstances existed to justify restoring the deadline under the relevant procedural code.
Legislator headnote
AI generatedArt. 168 § 1 k.p.c.; Art. 169 § 4 k.p.c.: A court may restore a procedural deadline only if the party failed to act without their own fault, and after one year has passed, restoration is permitted solely in exceptional cases.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Sygn. akt IV CZ 95/11 POSTANOWIENIE Dnia 23 listopada 2011 r. Sąd Najwyższy w składzie : SSN Wojciech Katner (przewodniczący, sprawozdawca) SSN Anna Kozłowska SSN Hubert Wrzeszcz w sprawie z wniosku T. S. i K. S. przy uczestnictwie J. C. i H. C. o zniesienie współwłasności i podział do korzystania, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 23 listopada 2011 r., zażalenia wnioskodawcy K. S. na rozstrzygnięcie zawarte w punkcie 2 postanowienia Sądu Okręgowego w G. z dnia 22 marca 2011 r., oddala zażalenie. 2 Uzasadnienie Sąd Okręgowy w G. odrzucił w punkcie drugim postanowienia z dnia 22 marca 2011 r. skargę kasacyjną wnioskodawcy K.
S. od postanowienia Sądu Okręgowego w G. z dnia 28 października 2008 r., uzasadniając to wniesieniem skargi kasacyjnej po upływie ustawowego terminu, oddalając w pkt pierwszym postanowienia z dnia 22 marca 2011 r. wniosek o przywrócenie terminu do złożenia tej skargi. W zażaleniu na postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej wnioskodawca zarzucił naruszenie przez Sąd drugiej instancji art. 168 § 1 i art. 169 § 4 k.p.c. przez błędne przyjęcie, że wnioskodawca „nie złożył w terminie skargi kasacyjnej ze swojej winy” oraz, że w danym stanie faktycznym nie zachodzi wypadek wyjątkowy.
Wnioskodawca wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Zażalenie podlega oddaleniu. Zgodnie z art. 168 § 1 k.p.c. sąd na wniosek strony postanowi o przywróceniu terminu do dokonania czynności procesowej, jeżeli strona nie dokonała tej czynności w terminie bez swojej winy. Z kolei, według art. 169 § 4 k.p.c. po upływie roku od uchybionego terminu, jego przywrócenie jest dopuszczalne tylko w wypadkach wyjątkowych. Sąd drugiej instancji słusznie uznał, że nie została spełniona po stronie skarżącego przesłanka braku winy w niedochowaniu terminu do wniesienia skargi kasacyjnej (wnioskodawca mylnie określił to jako nie złożenie w terminie skargi „ze swojej winy”).
Z ustaleń wynika, że wnioskodawca K. S. został pouczony przez Sąd Okręgowy na posiedzeniu, w którym brał udział, iż w niniejszej sprawie przysługuje mu skarga kasacyjna, jak i o tym, że w celu wniesienia skargi winien w ciągu siedmiu dni od ogłoszenia orzeczenia złożyć wniosek o sporządzenie uzasadnienia i doręczenie odpisu orzeczenia wraz z uzasadnieniem. Ponadto wnioskodawca został również pouczony o konieczności informowania Sądu drugiej 3 instancji o każdej zmianie miejsca zamieszkania z uwagi na przysługującą skargę kasacyjną oraz o przymusie sporządzenia i wniesienia skargi kasacyjnej przez adwokata lub radcę prawnego.
Powtórnie wnioskodawca został pouczony o sposobie i terminie wniesienia skargi kasacyjnej oraz o treści art. 871 k.p.c. w związku z doręczeniem odpisu orzeczenia wraz z uzasadnieniem. W świetle tych okoliczności nie można za brak winy skarżącego w niedochowaniu terminu do wniesienia skargi kasacyjnej uznać błędnego pouczenia co do tych kwestii w kancelariach prawniczych, które sam wybrał i do których się udał. Z tego względu zasadne było niezastosowanie w sprawie art. 168 § 1 k.p.c. Nie było również przesłanek do zastosowania art. 169 § 4 k.p.c., gdyż w sprawie nie można się dopatrzeć wyjątkowego wypadku.
W zażaleniu skarżący nie podaje żadnej okoliczności, która wskazywałaby na taką wyjątkowość, a nie jest nią kolejny raz przytaczana błędna informacja z dwóch, jak to nazywa – niezależnych, profesjonalnych kancelarii. Z tych względów na podstawie art. 39814 w związku z art. 3941 § 3 i art. 39821 k.p.c. zażalenie należało oddalić. jw