Supreme Court dismisses appeal for invalidity of final order due to lack of legal standing under new Civil Procedure Code rules.
Poland (PL)
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court rejected the applicant's appeal challenging the finality of a lower court's dismissal of a land acquisition claim. The applicant argued the lower court's decision caused irreparable harm, but the court noted that the new Civil Procedure Code strictly limits such appeals to specific procedural defects or exceptional circumstances. Since the applicant failed to meet these narrow statutory requirements, the court ruled the appeal inadmissible and dismissed it.
Legislator headnote
AI generatedArt. 5192 § 1, 2 k.p.c.; Art. 4241b k.p.c.; Art. 4248 § 1 k.p.c.; Art. 13 § 2 k.p.c.: An appeal for invalidity of a final order is inadmissible unless the order causes harm and no other legal remedy exists, or falls under specific exceptions; otherwise, compensation must be sought separately.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Sygn. akt V CNP 7/11 POSTANOWIENIE Dnia 25 października 2011 r. Sąd Najwyższy w składzie : SSN Lech Walentynowicz w sprawie ze skargi R. L. o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego postanowienia Sądu Okręgowego z dnia 12 października 2009 r., w sprawie z wniosku Z. C. i innych, przy uczestnictwie Gminy M. o stwierdzenie zasiedzenia, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 25 października 2011 r., odrzuca skargę. Uzasadnienie 2 Postanowieniem z dnia 12 października 2009 r. Sąd Okręgowy oddalił zażalenie wnioskodawcy od postanowienia Sądu Rejonowego z dnia 8 lipca 2009 r. odrzucającego apelację z powodu jej nienależytego opłacenia w sprawie o stwierdzenie zasiedzenia. Postanowienie Sądu Okręgowego wnioskodawca R. L. zakwestionował skargą o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
W dniu 25 września 2010 r. weszła w życie ustawa z dnia 22 lipca 2010 r. o zmianie ustawy - Kodeks cywilny, ustawy - Kodeks postępowania cywilnego oraz ustawy - Prawo upadłościowe i naprawcze (Dz.U. Nr 155, poz. 1037), która zmieniła przepisy dotyczące skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia. W postępowaniu nieprocesowym, zgodnie z treścią dodanego art. 5192 §1 k.p.c. można żądać stwierdzenia niezgodności z prawem prawomocnego postanowienia co do istoty sprawy sądu drugiej instancji kończącego postępowanie w sprawie, jeżeli przez jego wydanie stronie została wyrządzona szkoda, a zmiana lub uchylenie tego postanowienia w drodze przysługujących stronie środków prawnych nie było i nie jest możliwe.
W wypadkach wyjątkowych, o których mowa w art. 5192 § 2 k.p.c., można także żądać stwierdzenia niezgodności z prawem prawomocnego postanowienia co do istoty sprawy sądu pierwszej lub drugiej instancji kończącego postępowanie w sprawie, jeżeli strona nie skorzystała z przysługujących jej środków prawnych, chyba że jest możliwa zmiana lub uchylenie postanowienia w drodze innych przysługujących stronie środków prawnych. W zakresie nieobjętym hipotezami powyższych przepisów w przypadku powstania szkody wskutek wydania orzeczenia przez sąd skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia jest niedopuszczalna.
Od prawomocnych orzeczeń, od których skarga nie przysługuje, odszkodowania z tytułu szkody wyrządzonej przez wydanie prawomocnego orzeczenia niezgodnego z prawem można domagać się przed sądem powszechnym, bez uprzedniego stwierdzenia niezgodności orzeczenia z prawem w postępowaniu 3 ze skargi, chyba że strona nie skorzystała z przysługujących jej środków prawnych (art. 4241b k.p.c.). W związku z powyższym wniesiona skarga, jako niedopuszczalna, podlegała odrzuceniu (art. 4248 § 1 w zw. z art. 13 § 2 k.p.c.).