Social security court allows appeal by admitting income evidence despite non-standard certificate format under civil procedure rules.

Sygnatura akt VII U 1359/12

WYROK W IMIENIU

RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 26 marca 2013 r. Sąd Okręgowy w Jeleniej Górze VII Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w składzie: Przewodniczący: SSO Izabela Głowacka-Damaszko Protokolant:Anna Delestowicz po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 26 marca 2013 r. w J. odwołania F. D. od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w W. z dnia 31.08.2012r., znak: (...)-2011 w sprawie F. D. przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział w W. o ustalenie wysokości kapitału początkowego zmienia decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w W. z dnia 31.08.2012r., znak: (...)-2011 w ten sposób, że do ustalenia wartości kapitału początkowego wnioskodawcy F. D. uwzględnia dochody: z roku 1992 w kwocie 30.000.000,- złotych, z roku 1993 w kwocie 72.000.000,- złotych, z roku 1994r. w kwocie 72.000.000,- złotych, z roku 1995 w kwocie 7.200,- złotych. Sygn. akt VII U 1359/12

UZASADNIENIE

Decyzją z dnia 31.08.2012 r. (znak: (...)-2011) Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w W. ustalił F. D. kapitał początkowy na dzień 01.01.1999 r., przyjmując podstawę wymiaru kapitału początkowego w kwocie 731,31 zł oraz 17 lat, 3 miesiące i 25 dni okresów składkowych – tj. 207 miesięcy. Kapitał początkowy ustalony na dzień 01.01.1999 r. wyniósł 69.158,10 zł. Do ustalenia wartości kapitału początkowego organ rentowy nie uwzględnił dochodów z roku: - 1992 w kwocie 30.000.000,00 zł, - 1993 w kwocie 72.000.000,00 zł, - 1994 w kwocie 72.000.000,00 zł, - 1995 w kwocie 7.200,00 zł, gdyż nie zostały wystarczająco udowodnione.

F. D. wniósł od powyższej decyzji odwołanie domagając się jej zmiany i ponownego ustalenia kapitału początkowego z uwzględnieniem kwestionowanych przez organ rentowy dochodów osiąganych z tytułu zatrudnienia w Przedsiębiorstwie (...) w J.. W odpowiedzi na odwołanie Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w W. wniósł o jego oddalenie oraz zasądzenie kosztów zastępstwa procesowego wskazując, że zaskarżona decyzja jest zgodna z art.174 ust.2 ustawy z dnia 17.12.1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (Dz.U. z 2009 r., Nr 153, poz.1227 ze zm.).

Organ rentowy podał, że do ustalenia wartości kapitału początkowego nie uwzględniono wskazanych w decyzji dochodów z uwagi na to, że przedłożone przez wnioskodawcę na tę okoliczność zaświadczenie Rp-7 nie zostało sporządzone na podstawie dokumentacji pracowniczej, lecz w oparciu o deklaracje PIT-11. Sąd ustalił następujący stan faktyczny: W okresie od 01.08.1992 r. do 27.06.1996 r. F. D.był zatrudniony w Przedsiębiorstwie (...)w J.w pełnym wymiarze czasu pracy na stanowisku zastępcy dyrektora(...) (...)Wynagrodzenie miesięczne wnioskodawcy wynosiło 6.000.000 zł (przed denominacją).

Z tytułu zatrudnienia w ww. przedsiębiorstwie wnioskodawca w 1992 r. otrzymał wynagrodzenie w łącznej kwocie 30.000.000,00 zł (przed denominacją), w latach 1993-1994 w kwotach po 72.000.000,00 zł (przed denominacją) oraz w 1995 r. w kwocie 7.200 zł. /dowód: świadectwo pracy z dnia 27.06.1996 r. – k.10 akt ZUS; zaświadczenie Rp-7 z dnia 28.02.2002 r. – k.16 akt ZUS; zeznania S. B. – e-protokół (...):10:45 i dalej/ Decyzją z dnia 31.08.2012 r. organ rentowy ustalił F. D. kapitał początkowy na dzień 01.01.1999 r., przyjmując podstawę wymiaru kapitału początkowego w kwocie 731,31 zł oraz 17 lat, 3 miesiące i 25 dni okresów składkowych – tj. 207 miesięcy.

Kapitał początkowy ustalony na dzień 01.01.1999 r. wyniósł 69.158,10 zł. Do ustalenia wartości kapitału początkowego organ rentowy nie uwzględnił dochodów z roku: - 1992 w kwocie 30.000.000,00 zł, - 1993 w kwocie 72.000.000,00 zł, - 1994 w kwocie 72.000.000,00 zł, - 1995 w kwocie 7.200,00 zł. /dowód: decyzja z dnia 31.08.2012 r. – k.32-35 akt ZUS/

Sąd zważył, co następuje:

Odwołanie zasługiwało na uwzględnienie. Zgodnie z art.173 ustawy z dnia 17.12.1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (Dz.U. z 2009 r. Nr 153, poz.1227 ze zm.), dla ubezpieczonych urodzonych po dniu 31 grudnia 1948 r., którzy przed dniem wejścia w życie ustawy opłacali składki na ubezpieczenie społeczne lub za których składki opłacali płatnicy składek, ustala się kapitał początkowy. Stosownie do art.174 ust.2 pkt 1 ww. ustawy przy ustalaniu kapitału początkowego przyjmuje się przebyte przed dniem wejścia w życie ustawy okresy składkowe, o których mowa w art.6, natomiast zgodnie z art.174 ust.3 podstawę wymiaru kapitału początkowego ustala się na zasadach określonych w art.15, 16, 17 ust.1 i 3 oraz art.18, z tym że okres kolejnych 10 lat kalendarzowych ustala się z okresu przed dniem 1 stycznia 1999 r.

Zaskarżoną decyzją organ rentowy ustalił wnioskodawcy kapitał początkowy na dzień 01.01.1999 r. w wysokości 69.158,10 zł. Kwestionując prawidłowość wystawienia przedstawionego przez wnioskodawcę zaświadczenia o zatrudnieniu i wynagrodzeniu, do ustalenia wartości kapitału początkowego nie uwzględniono jednak dochodów z tytułu zatrudnienia w Przedsiębiorstwie (...) w J. z roku: - 1992 w kwocie 30.000.000,00 zł, - 1993 w kwocie 72.000.000,00 zł, - 1994 w kwocie 72.000.000,00 zł, - 1995 w kwocie 7.200,00 zł. Sąd miał zatem na uwadze, że zgodnie z § 20 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 07.02.1983 r. w sprawie postępowania o świadczenia emerytalno-rentowe i zasad wypłaty tych świadczeń (Dz.U.

Nr 10, poz.49 ze zm.) środkiem dowodowym stwierdzającym wysokość zarobku lub dochodu stanowiącego podstawę wymiaru emerytury lub renty (tu: kapitału początkowego) dla pracowników są zaświadczenie zakładów pracy wystawione według wzoru ustalonego przez Zakład Ubezpieczeń Społecznych albo legitymacja ubezpieczeniowa zawierająca wpisy dotyczące okresów zatrudnienia i wysokości osiąganych zarobków. Takie szczególne uregulowania dotyczące postępowania przed organem rentowym nie odnoszą się jednak do postępowania sądowego, które toczy się według zasad określonych w Kodeksie postępowania cywilnego.

Oznacza to, że w postępowaniu przed sądami pracy i ubezpieczeń społecznych okoliczności mające wpływ na prawo do świadczeń lub ich wysokość mogą być udowodnione wszelkimi środkami dowodowymi przewidzianymi w k.p.c. (por. wyrok SN z dnia 25.07.1997 r., II UKN 186/97, wyrok SN z dnia 28.11.1997 r., II UKN 362/97). Na podstawie przeprowadzonego postępowania dowodowego Sąd uznał, że należy uwzględnić dochody uzyskiwane przez wnioskodawcę w latach 1992-1995 w wysokościach wskazywanych w kwestionowanym przez organ rentowy zaświadczeniu Rp-7.

Wprawdzie istotnie zaświadczenie to nie zostało wystawione według określonej procedury w momencie ustania zatrudnienia oraz na podstawie stosownej dokumentacji płacowej, niemniej jednak wystawione zostało przez pracodawcę. Pracodawca bowiem, aczkolwiek w dacie wydania zaświadczenia nie prowadził już działalności gospodarczej, to jednak potwierdził wysokość wskazywanych w przedmiotowym dokumencie dochodów wnioskodawcy. Wysokość tychże dochodów potwierdziła również, podpisując zaświadczenie, księgowa Przedsiębiorstwa (...), co zdaniem Sądu także świadczy o prawdziwości podawanych danych o wynagrodzeniu.

Sąd nie znalazł przy tym podstaw, aby kwestionować zeznania świadka S. B. byłego dyrektora przedsiębiorstwa (...) i pracodawcy wnioskodawcy, który podawał, że wynagrodzenie wnioskodawcy w całym okresie zatrudnienia wynosiło 6 mln zł miesięcznie (przed denominacją) i nie zawierało żadnych dodatkowych składników. W ocenie Sądu istotne jest również to, że wysokość wynagrodzenia wnioskodawcy nie uległa zmianie w 1996 r., w dalszym ciągu wynosząc 600 zł (po denominacji) i kwota ta została uznana przez organ rentowy, w związku z imiennym trybem rozliczania składek za ten rok.

Reasumując, w ocenie Sądu, przy ustalaniu kapitału początkowego należy uwzględnić wynagrodzenie uzyskane przez wnioskodawcę z tytułu zatrudnienia w Przedsiębiorstwie (...) w J.: w roku 1992 w kwocie 30.000.000,00 st. zł, w latach 1993-1994 w kwotach po 72.000.000,00 st. zł oraz w roku 1995 w kwocie 7.200 zł. Mając na uwadze powyższe zaistniała podstawa do zamiany zaskarżonej decyzji w sposób określony sentencją wyroku (art. 477 14 § 2 k.p.c.).