Legislator Case Law & Legislation
DE FR IT EN
Analyze in Legislator
III CZ 53/11 AI generated

Supreme Court dismisses appeal against second-instance court's correction of costs ruling as inadmissible under Polish Civil Procedure Code.

Case Number III CZ 53/11
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Dismissed
Open official source Machine-readable Markdown (.md)

Legislator summary

AI generated

The Supreme Court of Poland rejected the appellant's appeal against a lower court's decision to correct the cost allocation in a previous judgment. The appellant argued that such a correction constituted a substantive change to the first-instance ruling, violating procedural rules. The court held that the specific provision allowing appeals on cost decisions does not cover rulings regarding the correction of prior judgments.

Legislator headnote

AI generated

Art. 3941 § 1 pkt 2 k.p.c.; Art. 373 k.p.c.: An appeal to the Supreme Court under Art. 3941 § 1 pkt 2 k.p.c. is inadmissible for decisions concerning the correction of prior judgments, as this provision strictly applies only to final cost rulings not previously adjudicated.

Keywords

AI generated
correction of judgment costs of proceedings inadmissible appeal second instance court Polish Civil Procedure Code

Cited Legislation

AI generated
Art. 3941 § 1 pkt 2 k.p.c.
Środek zaskarżenia przewidziany w art. 3941 § 1 pkt 2 k.p.c. nie obejmuje bowiem rozstrzygnięć sądu drugiej instancji w przedmiocie sprostowania.
Art. 373 k.p.c.
Uwzględniając powyższe zażalenie podlegało odrzuceniu jako niedopuszczalne na podstawie art. 373 w zw.
Art. 3941 § 3 k.p.c.
Art. 39821 k.p.c.
3941 § 3 i art. 39821 k.p.c. Środek zaskarżenia przewidziany w art.
art. 350 k.p.c
Wskazał, iż w ten sposób Sąd dokonał zmiany rozstrzygnięcia o kosztach postępowania, a zatem tryb sprostowania (art. 350 k.p.c.) nie mógł mieć w sprawie zastosowania, albowiem sprostowanie nie może prowadzić do merytorycznej zmiany rozstrzygnięcia.
art. 3941 § 1 k.p.c
art. 39821 k.p.c
3941 § 3 i art. 39821 k.p.c.
art. 3941 § 1 pkt 2 k.p.c
Środek zaskarżenia przewidziany w art. 3941 § 1 pkt 2 k.p.c.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt III CZ 53/11 POSTANOWIENIE Dnia 26 października 2011 r. Sąd Najwyższy w składzie : SSN Dariusz Zawistowski (przewodniczący) SSN Jan Górowski (sprawozdawca) SSN Wojciech Katner w sprawie z powództwa O. Inwestycje sp. z o.o. w K. przeciwko J. K.-W. i M. J.K. sp. z o.o. z siedzibą w K. o dopuszczenie do posiadania, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 26 października 2011 r., zażalenia strony pozwanej na postanowienie Sądu Okręgowego z dnia 31 marca 2011 r., odrzuca zażalenie. 2 Uzasadnienie Postanowieniem z dnia 31 marca 2011 r.

Sąd Okręgowy sprostował punkt II wyroku Sądu Rejonowego z dnia 4 października 2010 r. w zakresie zasądzonych w tym wyroku kosztów oraz wyrok Sądu Okręgowego z dnia 15 marca 2011 r. także w zakresie zasądzonych tym wyrokiem kosztów postępowania. Zażaleniem z dnia 26 kwietnia 2011 r. powód zaskarżył postanowienie z dnia 31 marca 2011 r. w zakresie, w jakim Sąd Okręgowy dokonał sprostowania punktu II wyroku Sądu Rejonowego z dnia 4 października 2010 r. i wniósł o jego uchylenie w zaskarżonej części. Wskazał, iż w ten sposób Sąd dokonał zmiany rozstrzygnięcia o kosztach postępowania, a zatem tryb sprostowania (art. 350 k.p.c.) nie mógł mieć w sprawie zastosowania, albowiem sprostowanie nie może prowadzić do merytorycznej zmiany rozstrzygnięcia.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Powód zażaleniem zaskarżył postanowienie Sądu Okręgowego w przedmiocie sprostowania orzeczeń. Zgodnie z art. 3941 § 1 k.p.c., zażalenie do Sądu Najwyższego przysługuje na postanowienie sądu drugiej instancji odrzucające skargę kasacyjną oraz skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia, a także na postanowienie sądu drugiej instancji co do kosztów procesu, które nie były przedmiotem rozstrzygnięcia sądu pierwszej instancji. Przepis ten rozszerza krąg wyjątków od zasady, że nie przysługuje zażalenie do Sądu Najwyższego na postanowienia sądu drugiej instancji inne, niż kończące postępowanie w sprawie. Przepis ten - mający charakter wyjątku od zasady - powinien być interpretowany ściśle. Uwzględniając powyższe zażalenie podlegało odrzuceniu jako niedopuszczalne na podstawie art. 373 w zw. z art. 3941 § 1 pkt 2, art. 3941 § 3 i art. 39821 k.p.c. Środek zaskarżenia przewidziany w art. 3941 § 1 pkt 2 k.p.c. nie obejmuje bowiem rozstrzygnięć sądu drugiej instancji w przedmiocie sprostowania.