Supreme Court dismisses cassation appeal for failure to precisely specify the scope of the appealed judgment.

Sygn. akt I CSK 131/11 POSTANOWIENIE Dnia 21 października 2011 r. Sąd Najwyższy w składzie : SSN Marian Kocon w sprawie z powództwa A. W. przeciwko B. P. o zapłatę, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 21 października 2011 r., na skutek skargi kasacyjnej powoda od wyroku Sądu Apelacyjnego z dnia 11 marca 2010 r., odrzuca skargę kasacyjną. 2 Uzasadnienie Wyrokiem z dnia 11 marca 2010 r. Sąd Apelacyjny uwzględnił w części apelację powoda A. W. i pozwanej B. P. od wyroku Sądu Okręgowego, w sprawie z powództwa A. W. i P. W. przeciwko M. W., B. P. i A. Z., o zapłatę. Powód A. W. wniósł skargę kasacyjną, w której żądał uchylenia w części i zmiany zaskarżonego orzeczenia, ewentualnie uchylenia zaskarżonego orzeczenia i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania sądowi II instancji. Jako uzasadnienie wniosku o przyjęcie skargi do rozpoznania wskazał, że skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

W paragrafie pierwszym art. 3984 k.p.c. ustawodawca skatalogował odrębnie w czterech punktach konstrukcyjne elementy każdej skargi kasacyjnej, a więc cechy istotne (kreatywne) tego nadzwyczajnego środka zaskarżenia, podkreślając zarazem w ten sposób rangę tychże elementów. Skarga kasacyjna powinna zatem zawierać oznaczenie orzeczenia, od którego jest wniesiona, ze wskazaniem, czy jest ono zaskarżone w całości czy w części, przytoczenie podstaw kasacyjnych i ich uzasadnienie, wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania i jego uzasadnienie oraz wniosek o uchylenie lub uchylenie i zmianę orzeczenia z oznaczeniem zakresu żądanego uchylenia i zmiany.

Skarga kasacyjna powoda nie spełnia jednego z tych wymagań, gdyż nie wskazuje w jakiej części oraz względem którego z pozwanych został zaskarżony wyrok Sądu Apelacyjnego. Oznaczenie to pełni doniosłą funkcję, wyznacza bowiem granice skargi kasacyjnej, w których Sąd Najwyższy rozpoznaje sprawę (art. 39813 § 1 k.p.c). Dlatego zakres zaskarżenia musi być precyzyjnie wskazany, nie wystarczy tu odwołanie się do treści wniosków kasacyjnych, czy uzasadnienia skargi kasacyjnej. Skarga powinna być sporządzona tak, aby nie wywoływała żadnych wątpliwości.

Stanowisko to znalazło wyraz w orzecznictwie Sądu Najwyższego (por. postanowienie z dnia 16 października 1997 r., II CKN 404/97, 3 OSNC 1998, nr 4, poz. 59, z dnia 21 marca 2000 r., II CKN 711/00, OSNC 2000, nr 7-8, poz. 151, z dnia 14 grudnia 2004 r. III CK 564/04 niepublikowane, i z dnia 30 sierpnia 2006 r. II CZ 53/06, niepublikowane). Z tych przyczyn orzeczono, jak w postanowieniu.