Supreme Court dismisses appeal for annulment due to failure to prove damage under Polish Civil Procedure Code.
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court rejected the defendant's appeal to annul a final judgment, ordering the defendant to pay the plaintiff's costs. The plaintiff failed to specify the type or amount of damage caused by the lower court's decision and provided no evidence to substantiate this claim. Consequently, the court ruled the appeal inadmissible because it did not meet the statutory requirement to prove damage.
Legislator headnote
AI generatedArt. 4241 § 1 k.p.c.; Art. 4245 § 1 pkt 4 k.p.c.: An appeal for annulment of a final judgment is inadmissible if the appellant fails to specify the type and extent of the alleged damage and provide evidence proving its occurrence.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Sygn. akt III CNP 25/11 POSTANOWIENIE Dnia 14 października 2011 r. Sąd Najwyższy w składzie : SSN Jacek Gudowski w sprawie z powództwa K. sp.j. w Z. przeciwko D.M. o zapłatę, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 14 października 2011 r., na skutek skargi pozwanego o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego z dnia 29 czerwca 2011 r., odrzuca skargę i zasądza od pozwanego na rzecz strony powodowej kwotę 300 zł (trzysta zł) tytułem zwrotu kosztów postępowania wywołanego skargą. 2 Uzasadnienie Wyrokiem z dnia 29 czerwca 2011 r.
Sąd Okręgowy zmienił wyrok Sądu Rejonowego z dnia 19 stycznia 2011 r. Pozwany D. M. wniósł skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia od wyroku Sądu Okręgowego, w której dla uprawdopodobnienia wyrządzenia szkody przez wydanie zaskarżonego orzeczenia zgłosił dowody w postaci akt sprawy I Cupr 38/10, prowadzonej przez Sąd Rejonowy w T. oraz akt sprawy I Ca 201/11, prowadzonej przez Sąd Okręgowy w T., a także wyroku wydanego w sprawie I Ca 201/11 wraz z uzasadnieniem.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 4241 § 1 k.p.c., odczytywanym łącznie z art. 4171 § 2 k.c., skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia przysługuje wtedy, gdy przez wydanie prawomocnego wyroku niezgodnego z prawem stronie wyrządzona została szkoda. Z tego powodu wśród tzw. konstrukcyjnych wymagań skargi przewidziano obowiązek uprawdopodobnienia wyrządzenia szkody (art. 4245 § 1 pkt 4 k.p.c.), który oznacza złożenie przez skarżącego w skardze oświadczenia, że szkoda wystąpiła – ze wskazaniem jej rodzaju i rozmiaru – oraz uwiarygodnienie tego oświadczenia poprzez powoływanie i przedstawianie dowodów, w tym tzw. dowody niedające pewności, oraz innych środków, nieuznawanych przez kodeks za dowody, np. pisemne oświadczenia, surogaty dokumentów.
Tymczasem skarżący w skardze nie wskazał ani rodzaju ani rozmiaru szkody, na doznanie której się powołuje. Nie przedstawił także dowodów lub ich surogatów świadczących o poniesieniu szkody, a jedynie powołał się na sygnatury akt spraw, co w oczywisty sposób nie spełnia wymagania art. 4245 § 1 pkt 4 k.p.c. i przesądza o tym, że skarga pozwanego o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia podlega odrzuceniu jako niedopuszczalna. Z tych względów orzeczono jak w sentencji (art. 4248 § 1 k.p.c.). O kosztach postępowania kasacyjnego orzeczono na podstawie art. 42412 w związku z art. 39821 , art. 391 § 1 i art. 98 k.p.c.