Supreme Court dismisses appeal for non-compliance with statutory requirements for legal challenge. The appeal was rejected because it failed to cite the specific legal provision violated.
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court dismissed the plaintiff's appeal against a final judgment due to a fatal procedural defect. The plaintiffs cited the grounds for the challenge but failed to explicitly identify the specific legal provision they claimed was violated. The court ruled that under Polish civil procedure law, every element of a legal challenge must be cumulatively and independently satisfied, making the omission of the cited statute a fatal flaw that renders the appeal inadmissible.
Legislator headnote
AI generatedArt. 4245 § 1 k.p.c.; Art. 4248 § 1 k.p.c.: A legal challenge against a final judgment must cumulatively include the designation of the judgment, the grounds and justification, the request, proof of damage, impossibility of other remedies, and the specific provision violated; failure to cite the provision constitutes a fatal defect leading to dismissal.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
Sygn. akt III CNP 21/11 POSTANOWIENIE Dnia 14 października 2011 r. Sąd Najwyższy w składzie : SSN Jacek Gudowski w sprawie z powództwa Nieruchomości "T. " – B. O., R. O. sp.j. w K. przeciwko D. D. o zapłatę, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 14 października 2011 r., na skutek skargi strony powodowej o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego z dnia 24 kwietnia 2009 r., odrzuca skargę. Uzasadnienie 2 Wyrokiem z dnia 24 kwietnia 2009 r. Sąd Okręgowy w punkcie 1 zmienił wyrok Sądu Rejonowego z dnia 6 stycznia 2009 r., a w punkcie 2 oddalił apelację pozwanego w pozostałym zakresie. Powodowie B. O. i R. O. spółka jawna „T.” w K. zaskarżyli wyrok skargą o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 4245 § 1 k.p.c., skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia powinna zawierać – obok oznaczenia orzeczenia, od którego została wniesiona, przytoczenia jej podstaw oraz ich uzasadnienia, wniosku o stwierdzenie niezgodności orzeczenia z prawem, uprawdopodobnienia wyrządzenia szkody, spowodowanej przez wydanie orzeczenia, którego skarga dotyczy, wykazania, że wzruszenie zaskarżonego orzeczenia w drodze innych środków prawnych nie było i nie jest możliwe – także wskazanie przepisu prawa, z którym zaskarżone orzeczenie jest niezgodne.
Wymagania te mają charakter konstrukcyjny i powinny być spełnione w sposób kumulatywny, w związku z czym skarga niespełniająca któregokolwiek z nich dotknięta jest tzw. brakiem istotnym, nienaprawialnym w trybie właściwym dla usuwania braków formalnych i podlega odrzuceniu a limine. Sąd Najwyższy wielokrotnie wyjaśniał, że każde wymaganie przewidziane w art. 4245 § 1 k.p.c. ma charakter samoistny i powinno być spełnione samodzielnie, niezależnie od innych. Przepis ten wyraźnie odróżnia podstawy skargi od wskazania przepisu prawa, z którym zaskarżone orzeczenie jest niezgodne, nie może zatem budzić wątpliwości, że skarga musi zawierać każdy z tych elementów przedstawiony odrębnie (por. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 20 lipca 2005 r., IV CNP 1/05, niepubl., i z dnia 27 lipca 2006 r., III CNP 25/06, niepubl.).
Jeżeli ten sam przepis stanowi jednocześnie podstawę skargi oraz przepis, z którym orzeczenie jest niezgodne, to należy przedstawić oba te elementy w sposób wyraźnie wyodrębniony. 3 Tymczasem we wniesionej skardze powodowie powołali podstawy, ale nie wskazali przepisu prawa, z którym zaskarżone orzeczenie jest niezgodne, co sprawia, że skarga ta nie spełnia wymagania określonego w art. 4245 § 1 pkt 3 k.p.c. Z tych względów należało orzec, jak w sentencji (art. 4248 § 1 w związku z art. 4245 § 1 pkt 3 k.p.c.).