Supreme Court dismisses appeal against court costs order due to lack of current financial data for the appellant.
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court dismissed the appellant's appeal regarding the recovery of litigation costs from the State Treasury. The appellant argued for exemption from costs based on Art. 102 of the Civil Procedure Code, claiming lack of assets and unchanged financial situation. The court rejected this because the lower court lacked current information on the appellant's family and financial status, which the appellant failed to provide, and noted that a prior exemption from filing fees does not equate to exemption from litigation costs.
Legislator headnote
AI generatedArt. 102 k.p.c.; Art. 394 § 3 k.p.c.; Art. 98 k.p.c.: The court's discretion to exempt a party from litigation costs under Art. 102 k.p.c. requires specific circumstances and current financial data; a prior exemption from filing fees does not automatically justify an exemption from litigation costs.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
Sygn. akt II CZ 64/11 POSTANOWIENIE Dnia 12 października 2011 r. Sąd Najwyższy w składzie : SSN Jan Górowski (przewodniczący) SSN Teresa Bielska-Sobkowicz (sprawozdawca) SSN Anna Kozłowska w sprawie z powództwa M. M. przeciwko Skarbowi Państwa - Prezesowi Sądu Okręgowego w P. o zapłatę, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 12 października 2011 r., zażalenia powoda na postanowienie Sądu Apelacyjnego z dnia 18 lutego 2011 r., oddala zażalenie i zasądza od powoda na rzecz Skarbu Państwa - Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa 300 (trzysta) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania zażaleniowego. 2 Uzasadnienie Sąd Apelacyjny wyrokiem z dnia 19 maja 2010 r. po ponownym rozpoznaniu sprawy zmienił wyrok Sądu Okręgowego z dnia 6 grudnia 2006 r. w ten sposób, że zasądził od pozwanego Skarbu Państwa reprezentowanego przez Prezesa Sądu Okręgowego w P. na rzecz powoda M.
M. kwotę 12.660 zł z ustawowymi odsetkami od dnia 26 lipca 2006 r., a w pozostałym zakresie powództwo oddalił i nie obciążył powoda obowiązkiem zwrotu pozwanemu kosztów zastępstwa procesowego, jak również oddalił apelację w pozostałym zakresie i nie obciążył powoda nieuiszczonymi kosztami sądowymi oraz obowiązkiem zwrotu pozwanemu kosztów zastępstwa procesowego w instancji odwoławczej. Postanowienie w przedmiocie kosztów procesu zawarte w wyżej powołanym wyroku zostało zaskarżone zażaleniem przez pozwanego, w wyniku czego Sąd Najwyższy postanowieniem z dnia 15 grudnia 2010 r. (sygn. akt II CZ 157/10) uchylił je w części odnoszącej się do nieobciążenia powoda kosztami zastępstwa procesowego strony pozwanej i przekazał sprawę w tym zakresie do ponownego rozpoznania.
Postanowieniem z dnia 18 lutego 2011 r. Sąd Apelacyjny zasądził od powoda na rzecz Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa kwotę 1.520 zł tytułem zwrotu części kosztów zastępstwa procesowego za postępowanie kasacyjne, apelacyjne i zażaleniowe. Zdaniem Sądu Apelacyjnego, charakter sprawy będącej przedmiotem rozpoznania przesądził o nieobciążaniu powoda kosztami zastępstwa procesowego strony pozwanej w zasadniczej części. Za zastosowaniem art. 102 k.p.c. przemawiał również fakt doznania szkody wywołanej zaniechaniem władzy publicznej działającej w sferze imperium.
Powód był subiektywnie przekonany o wysokości przysługującego mu żądania, które okazało się słuszne co do zasady, choć zostało uwzględnione jedynie w części (w około 5%). Sąd Apelacyjny dodał, że w toku ponownego postępowania apelacyjnego oraz w odpowiedzi na zażalenie powód nie przedstawił okoliczności dotyczących jego sytuacji zawodowej, majątkowej, ani dochodów, które można uwzględnić orzekając o kosztach procesu. Obecna sytuacja rodzinna i majątkowa powoda nie jest znana Sądowi 3 Apelacyjnemu, ponieważ ostatnie złożone do akt sprawy oświadczenie o stanie rodzinnym, majątku, dochodach i źródłach utrzymania jest datowane na 31 października 2007 r.
Powód zaskarżył zażaleniem powyższe postanowienie, wnosząc o jego zmianę poprzez nieobciążanie go obowiązkiem zwrotu Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa kosztów zastępstwa procesowego w postępowaniu kasacyjnym, apelacyjnym i zażaleniowym w całości, ewentualnie o uchylenie zaskarżonego postanowienia i przekazanie do ponownego rozpoznania Zarzucił naruszenie art. 102 k.p.c. poprzez niewłaściwe zastosowanie polegające na przyjęciu, że po stronie powoda nie zachodzą przesłanki podmiotowe pozwalające na nieobciążenie go kosztami postępowania w całości.
Powód podniósł, że nie posiada żadnego majątku, ani znaczących dochodów, a jego sytuacja materialna nie zmieniła się na korzyść. W odpowiedzi na zażalenie pozwany wniósł o oddalenie zażalenia i zasądzenie od powoda na rzecz Skarbu Państwa – Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa kosztów postępowania zażaleniowego według norm przepisanych.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Regulacja art. 102 k.p.c. jest szczególnym rozwiązaniem, niepodlegającym wykładni rozszerzającej, wykluczającym stosowanie wszelkich uogólnień i wymagającym do jej zastosowania wystąpienia wyjątkowych okoliczności. Na podstawie tego przepisu sąd może odstąpić od nałożenia na stronę obowiązku zwrotu kosztów procesu, sposób zaś skorzystania z niego jest suwerennym uprawnieniem jurysdykcyjnym sądu orzekającego (por.: m.in. postanowienie SN z dnia 25 marca 2011 r., sygn. akt IV CZ 136/10, nie publ.). Sąd winien uwzględniać wszystkie okoliczności, które mogą mieć wpływ na podjęcie decyzji w tym przedmiocie.
Sąd Apelacyjny nie dysponował informacjami dotyczącymi aktualnej sytuacji majątkowej i rodzinnej, którą powód mógł przedstawić, a czego do dnia orzekania przez ten Sąd nie uczynił. Fakt zwolnienia powoda od obowiązku uiszczania opłaty sądowej od skargi kasacyjnej (postanowienie Sądu Apelacyjnego w poznaniu z dnia 8 listopada 2007 r.) jest niezależny od oceny okoliczności uprawniających do zastosowania normy uregulowanej w art. 102 k.p.c. (zob.: m.in. postanowienie SN z dnia 9 lutego 2011 r., sygn. akt V CZ 98/10, niepubl.). 4 Wobec powyższego, na podstawie art. 39814 k.p.c. w zw. z art. 3941 § 3 k.p.c., Sąd Najwyższy orzekł jak w sentencji, o kosztach postępowania zażaleniowego orzeczono na podstawie art. 98 k.p.c. db