Supreme Court dismisses appeal against district court's partial waiver of litigation costs as inadmissible under Article 3941 of the Code of Civil Procedure.
Poland (PL)
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court rejected the appellant's appeal against a district court order partially waiving litigation costs. The district court had granted a waiver for only 1,000 PLN based on the appellant's ability to pay evidenced by alimony and loan payments, while denying the appointment of a court-appointed representative. The Supreme Court ruled the appeal inadmissible because Article 3941 of the Code of Civil Procedure exhaustively lists appealable rulings and does not include decisions on cost waivers or court-appointed representatives.
Legislator headnote
AI generatedArt. 3941 § 1, 2 k.p.c.; Art. 39821 k.p.c.; Art. 370 k.p.c.: Appeals against rulings on litigation cost waivers or court-appointed representatives are inadmissible as these matters are not exhaustively listed in Article 3941 of the Code of Civil Procedure.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
Sygn. akt V CZ 61/11 POSTANOWIENIE Dnia 21 lipca 2011 r. Sąd Najwyższy w składzie : SSN Lech Walentynowicz (przewodniczący) SSN Marta Romańska (sprawozdawca) SSN Katarzyna Tyczka-Rote w sprawie z powództwa C. Spółki z o.o. w S. przeciwko J. Z. o zapłatę, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 21 lipca 2011 r., zażalenia pozwanego na postanowienie Sądu Okręgowego z dnia 30 marca 2011 r., odrzuca zażalenie. 2 Uzasadnienie Postanowieniem z 30 marca 2011 r. Sąd Okręgowy zwolnił pozwanego od kosztów sądowych powyżej kwoty 1.000 zł, oddalając wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych w pozostałym zakresie oraz wniosek o ustanowienie pełnomocnika z urzędu.
Zdaniem Sądu Okręgowego, pozwany, pomimo niewskazania przez niego żadnych źródeł dochodu, ma możliwość ponoszenia kosztów postępowania do kwoty 1.000 zł, na co wskazuje opłacanie przez niego alimentów oraz rat kredytu, a ponadto otrzymanie przez niego w postępowaniu, którego dotyczy wniosek o wznowienie, zwrotu opłaty sądowej w kwocie 750 zł. W zażaleniu na to postanowienie pozwany zaskarżył je w części oddalającej dalej idące wnioski, wnosząc o zwolnienie go od kosztów sądowych do kwoty 1.000 zł oraz ustanowienie pełnomocnika z urzędu.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
W art. 3941 § 1 i 2 k.p.c. wyliczone zostały wyczerpująco rodzaje postanowień sądu drugiej instancji, na które przysługuje zażalenie do Sądu Najwyższego. Przepis ten nie wymienia wydanych w postępowaniu apelacyjnym postanowień: oddalających wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych oraz oddalających wniosek o ustanowienie pełnomocnika z urzędu, które zostały zaskarżone rozpoznawanym zażaleniem. W konsekwencji, zażalenie w tym zakresie jest niedopuszczalne i podlega odrzuceniu, co potwierdza konsekwentne orzecznictwo Sądu Najwyższego (por. m.in. postanowienia: z 16 lipca 2008 r., II CZ 40/08, niepubl. oraz z 3 marca 2000 r., III CZ 192/99, niepubl.). Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 3941 § 3 k.p.c. w zw. z art. 39821 k.p.c. w zw. z art. 370 k.p.c. orzeczono jak na wstępie.