Supreme Court allows appeal costs against defendant who won property agreement case against plaintiff.
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court overturned the lower court's decision to cancel mutual appeal costs, ruling in favor of the plaintiff. The defendant argued she won the case entirely and should receive costs, but the court found she only partially succeeded regarding the property agreement. Consequently, the court ordered the defendant to pay the plaintiff's appeal costs because the plaintiff's claim was fully granted in that specific matter.
Legislator headnote
AI generatedArt. 100 k.p.c. w zw. z art. 391 § 1 k.p.c.; Art. 72 § 1 pkt 2 k.p.c. w zw. z art. 391 § 1 k.p.c.: Mutual cancellation of appeal costs is not applicable when a party wins a claim in full, as the condition of partial consideration of demands is not met.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
Sygn. akt V CZ 58/11 POSTANOWIENIE Dnia 21 lipca 2011 r. Sąd Najwyższy w składzie : SSN Lech Walentynowicz (przewodniczący) SSN Marta Romańska (sprawozdawca) SSN Katarzyna Tyczka-Rote w sprawie z powództwa „Konsorcjum A.” S.A. w K. przeciwko A. K. i M. K. o uznanie czynności prawnych za bezskuteczne, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 21 lipca 2011 r., zażalenia pozwanej A. K. na orzeczenie o kosztach, zawarte w pkt. III wyroku Sądu Okręgowego z dnia 24 marca 2011 r., uchyla zaskarżone postanowienie w części dotyczącej rozstrzygnięcia o kosztach postępowania apelacyjnego w sprawie dotyczącej roszczenia powoda skierowanego przeciwko A.
K. 2 Uzasadnienie Postanowieniem zawartym w punkcie III wyroku z 24 marca 2011 r. Sąd Okręgowy zniósł wzajemnie koszty postępowania apelacyjnego pomiędzy stronami, jako podstawę tego rozstrzygnięcia wskazując art. 100 k.p.c. w zw. z art. 391 § 1 k.p.c. W punkcie I i II tego wyroku Sąd Okręgowy orzekł o oddaleniu powództwa o uznanie za bezskuteczną małżeńskiej umowy majątkowej i oddalił apelację pozwanych w pozostałym zakresie. W zażaleniu na postanowienie z 24 marca 2011 r. pozwana A. K. zarzuciła, że zostało ono wydane z naruszeniem: - art. 98 § 1 i 3 k.p.c., art. 99 k.p.c., art. 109 § 2 k.p.c. w zw. z art. 391 § 1 k.p.c. oraz art. 72 § 1 pkt 2 k.p.c. w zw. z art. 391 § 1 k.p.c. poprzez ich niezastosowanie i zaniechanie zasądzenia na jej rzecz kosztów postępowania w sytuacji, gdy w całości wygrała ona sprawę, zaś z drugą pozwaną łączył ją jedynie stosunek współuczestnictwa formalnego; -art. 100 k.p.c. w zw. z art. 391 § 1 k.p.c. oraz art. 72 § 1 pkt 2 k.p.c. w zw. z art. 391 § 1 k.p.c. przez wzajemne zniesienie kosztów postępowania apelacyjnego pomimo uwzględnienia apelacji skarżącej i oddalenia powództwa w stosunku do niej.
Skarżąca wniosła o zmianę zaskarżonego postanowienia przez zasądzenie na jej rzecz od powódki kwoty 1.800,00 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania apelacyjnego, ewentualnie o uchylenie zaskarżonego postanowienia i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania, w każdym zaś wypadku – o zasądzenie kosztów postępowania zażaleniowego.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Zażalenie jest zasadne. Skarżąca trafnie zauważyła, że z M. K. łączy ją stosunek współuczestnictwa biernego o charakterze formalnym, nie zaś materialnym. Nie ulega wątpliwości, że udział każdego współuczestnika w sprawie powinien być w tym wypadku oceniany stosowanie do jego roszczenia, zaś wynagrodzenie należne reprezentującemu go pełnomocnikowi procesowemu powinno zostać przyznane na podstawie ogólnej regulacji art. 109 § 2 k.p.c. w zw. z art. 98 § 1 k.p.c. Z poglądem tym nie pozostaje w sprzeczności stanowisko Sądu 3 Najwyższego wyrażone w uchwale z 30 stycznia 2007 r., III CZP 130/06 (OSNC 2008, nr 1, poz. 1, BSN 2007, nr 1, poz.
15) i przyjęte w późniejszych orzeczeniach, zgodnie z którym pełnomocnikowi reprezentującemu kilku współuczestników należy się wynagrodzenie w jednokrotnej wysokości. Sąd Najwyższy wyraźnie ograniczył bowiem to stanowisko do pełnomocnictwa materialnego (art. 72 § 1 pkt 1 k.p.c.). Odnoszenie tej reguły do współuczestnictwa formalnego byłoby niemożliwe, wobec połączenia w postępowaniu kilku autonomicznych roszczeń, wykazujących jedynie podobieństwo, nie zaś tożsamość, w zakresie podstawy faktycznej i prawnej. Skarżąca trafnie też podnosi, że w okolicznościach sprawy brak jest podstaw do zastosowania wobec niej art. 100 zd. 1 k.p.c. i wzajemnego zniesienia na tej podstawie kosztów postępowania apelacyjnego.
W wyniku oddalenia powództwa o uznanie za bezskuteczną małżeńskiej umowy majątkowej jej żądanie zostało bowiem uwzględnione w całości, a powódka uległa w tym zakresie co do całości swojego roszczenia procesowego. W konsekwencji, Sąd Okręgowy błędnie zastosował w tym wypadku art. 100 zd. 1 k.p.c., mimo niespełnienia warunku „częściowego tylko uwzględnienia żądań”, należącego do hipotezy tego przepisu. Z uwagi na powyższe, na podstawie art. 39815 § 1 w zw. z art. 3941 § 3 k.p.c. orzeczono jak w postanowieniu.