Supreme Court overturned appeal court's dismissal of plaintiff's costs due to insufficient legal reasoning and factual assessment.
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court overturned the appeal court's decision to exempt the plaintiffs from all litigation costs. The appeal court had dismissed the claim and failed to charge costs based on an inadequate assessment of the plaintiffs' legal errors and financial situation. The Supreme Court found the reasoning insufficient because the plaintiffs' legal error was considered despite undisputed facts, and the financial hardship claim was not adequately verified given their large-scale agricultural operation.
Legislator headnote
AI generatedArt. 98 § 1 k.p.c.; Art. 102 k.p.c.: The court may exempt a party from costs only in specially justified cases, requiring a sufficient assessment of the party's legal conduct and financial circumstances, which must be substantiated by verified facts rather than unverified assumptions.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Sygn. akt V CZ 54/11 POSTANOWIENIE Dnia 21 lipca 2011 r. Sąd Najwyższy w składzie : SSN Lech Walentynowicz (przewodniczący, sprawozdawca) SSN Marta Romańska SSN Katarzyna Tyczka-Rote w sprawie z powództwa D. W. i M. W. przeciwko Bankowi Spółdzielczemu w K. o zapłatę, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 21 lipca 2011 r., zażalenia strony pozwanej na orzeczenie o kosztach, zawarte w wyroku Sądu Apelacyjnego z dnia 2 marca 2011 r., uchyla orzeczenie o kosztach zamieszczone w wyroku Sądu Apelacyjnego z dnia 2 marca 2011 r. i w tym zakresie przekazuje sprawę temu Sądowi do ponownego rozpoznania i orzeczenia o kosztach postępowania zażaleniowego.
Uzasadnienie 2 Wyrokiem z dnia 2 marca 2011 r. Sąd Apelacyjny zmienił zaskarżony wyrok Sądu Okręgowego i oddalił powództwo, nie obciążając powodów kosztami procesu za obie instancje. Nieobciążenie powodów w całości kosztami procesu na podstawie art. 102 k.p.c. Sąd Apelacyjny uzasadnił ich wadliwą oceną prawną skuteczności dochodzonego roszczenia oraz zmniejszeniem możliwości zarobkowych wskutek zajęcia komorniczego sprzętu rolniczego. W zażaleniu pozwany wniósł o zmianę orzeczenia o kosztach procesu i zasądzenie na jego rzecz od powodów kwoty 10.865 zł z tego tytułu za obie instancje.
Domagał się również zasądzenia kosztów postępowania zażaleniowego. Skarżący podniósł zarzut naruszenia art. 98 i 102 k.p.c.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Zastosowanie art. 102 k.p.c. następuje „w wypadkach szczególnie uzasadnionych”, pozwalających na odstąpienie od podstawowej zasady orzekania o kosztach procesu, a mianowicie zasady odpowiedzialności za wynik sprawy (art. 98 § 1 k.p.c.). Przy zastosowaniu art. 102 k.p.c. mogą być brane pod uwagę okoliczności dotyczące charakteru sprawy oraz odnoszące się do stanu majątkowego i sytuacji życiowej strony. Do tych okoliczności Sąd Apelacyjny się odniósł, ale w sposób niewystarczający. Zastrzeżenia budzi uwzględnienie na korzyść powodów ich błędnej oceny prawnej roszczenia (bezzasadnego roszczenia) i to przy bezspornych zasadniczo okolicznościach faktycznych.
Rozpoznawana sprawa nie miała przy tym charakteru „uprzywilejowanego” pod względem podmiotowym i przedmiotowym, jej podłożem było bowiem prowadzenie przez powodów dużej rolniczej działalności gospodarczej. Sąd odnotował zmniejszenie się dochodów powodów w wyniku zajęcia komorniczego, ale to stwierdzenie nie daje się miarodajnie zweryfikować w sytuacji, w której powodowie są właścicielami dużego gospodarstwa rolnego o powierzchni 3 130 ha. Sąd Apelacyjny nie odniósł się ponadto do treści postanowienia Sądu Okręgowego z dnia 4 grudnia 2009 r., uwzględniającego częściowo wniosek powodów o zwolnienie od kosztów sądowych, i do motywów tego rozstrzygnięcia.
Na tym tle powstają wątpliwości również co do całkowitego nieobciążenia powodów kosztami za obie instancje. W przedstawionej sytuacji, bez pogłębionego stanowiska Sądu Apelacyjnego, utrudniona jest kontrola instancyjna zaskarżonego postanowienia. Należało zatem orzec jak w sentencji (art. 39815 § 1 k.p.c. w związku z art. 3941 § 3 k.p.c. i art. 108 § 2 k.p.c.).