Legislator Case Law & Legislation
V CZ 53/11 AI generated

Supreme Court dismisses appeal for non-compliance with legal standing requirements for filing a constitutional complaint.

Case Number V CZ 53/11
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The Supreme Court dismissed the plaintiff's appeal regarding a final order refusing to grant exemption from court costs. The plaintiff, who was not a lawyer or legal representative, filed the appeal personally, violating the statutory requirement for qualified representatives. The court ruled that the appeal initiates a distinct procedure for state compensation claims rather than continuing the cost exemption process, thereby excluding unqualified individuals from filing it.

Legislator headnote

AI generated

Art. 871 § 1 k.p.c.; Art. 871 § 2 k.p.c.: A party lacking legal qualification to file a constitutional complaint cannot initiate such proceedings personally, and any appeal filed by an unqualified individual must be rejected for lack of standing.

Keywords

AI generated
constitutional complaint standing court costs exemption legal representation requirement procedural capacity state compensation claim

Cited Legislation

AI generated
Art. 871 § 1 k.p.c.
i wyjaśnił, że skarga została wniesiona z naruszeniem art. 871 § 1 k.p.c., ponieważ powódka sporządziła ja osobiście, mimo że nie jest adwokatem, radcą prawnym ani żadną z osób uprawnionych wskazanych w art.
Art. 871 § 2 k.p.c.
871 § 1 k.p.c., ponieważ powódka sporządziła ja osobiście, mimo że nie jest adwokatem, radcą prawnym ani żadną z osób uprawnionych wskazanych w art. 871 § 2 k.p.c. Skarżąca w sporządzonym przez siebie zażaleniu na powyższe postanowienie zarzuciła naruszenie art.
Art. 3941 § 3 k.p.c.
Brak zdolności skarżącej do działania obejmuje także złożenie obecnie rozpatrywanego zażalenia, które z tego powodu należało dorzucić zgodnie z art. 3941 § 3 k.p.c. w zw.
Art. 39821 k.p.c.
z art. 39821 k.p.c. i odpowiednio stosowanym art.
Art. 373 k.p.c.
i odpowiednio stosowanym art. 373 k.p.c. 3
art. 4246 § 3 k.p.c
Jako podstawę odrzucenia skargi Sąd orzekający wskazał art. 4246 § 3 k.p.c.
art. 871 § 1 k.p.c
i wyjaśnił, że skarga została wniesiona z naruszeniem art. 871 § 1 k.p.c., ponieważ powódka sporządziła ja osobiście, mimo że nie jest adwokatem, radcą prawnym ani żadną z osób uprawnionych wskazanych w art.
art. 871 § 2 k.p.c
871 § 1 k.p.c., ponieważ powódka sporządziła ja osobiście, mimo że nie jest adwokatem, radcą prawnym ani żadną z osób uprawnionych wskazanych w art. 871 § 2 k.p.c.
art. 3941 § 3 k.p.c
Brak zdolności skarżącej do działania obejmuje także złożenie obecnie rozpatrywanego zażalenia, które z tego powodu należało dorzucić zgodnie z art. 3941 § 3 k.p.c.
art. 39821 k.p.c

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt V CZ 53/11 POSTANOWIENIE Dnia 21 lipca 2011 r. Sąd Najwyższy w składzie : SSN Lech Walentynowicz (przewodniczący) SSN Marta Romańska SSN Katarzyna Tyczka-Rote (sprawozdawca) w sprawie ze skargi I. P. o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego postanowienia Sądu Rejonowego z dnia 6 października 2010 r., w sprawie z powództwa I. P. przeciwko B. G. o uznanie czynności prawnej za bezskuteczną, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 21 lipca 2011 r., zażalenia powódki na postanowienie Sądu Rejonowego z dnia 21 grudnia 2010 r., odrzuca zażalenie.

Uzasadnienie 2 Sąd Rejonowy postanowieniem z dnia 21 grudnia 2010 r. odrzucił wniesioną przez I. P. skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego postanowienia tego Sądu z dnia 6 października 2010 r. wydanego w postępowaniu o zwolnienie powódki od kosztów sądowych. Jako podstawę odrzucenia skargi Sąd orzekający wskazał art. 4246 § 3 k.p.c. i wyjaśnił, że skarga została wniesiona z naruszeniem art. 871 § 1 k.p.c., ponieważ powódka sporządziła ja osobiście, mimo że nie jest adwokatem, radcą prawnym ani żadną z osób uprawnionych wskazanych w art. 871 § 2 k.p.c. Skarżąca w sporządzonym przez siebie zażaleniu na powyższe postanowienie zarzuciła naruszenie art. 871 § 2 k.p.c. poprzez odrzucenie skargi pomimo, że w postępowaniu o zwolnienie od kosztów sądowych nie stosuje się art. 871 § 1 k.p.c. Wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania przez sąd pierwszej instancji.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Skarżąca błędnie interpretuje charakter postępowania o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia, które zamierzała wszcząć swoją skargą. Mimo, że przedmiotem zaskarżenia jest postanowienie wydane w postępowaniu o zwolnienie od kosztów sądowych, skarga nie wszczyna kolejnego etapu tego postępowania i nie może doprowadzić do innego rozstrzygnięcia sprawy poddanej kontroli. Skarga inicjuje odrębne, szczególne postępowanie, którego celem jest zbadanie legalności działalności jurysdykcyjnej sądów powszechnych, a jej uwzględnienie umożliwia skarżącemu dochodzenie od państwa odszkodowania za szkodę wyrządzoną przez wydanie zaskarżonego orzeczenia.

Tym samym nie można w postępowaniu zapoczątkowanym złożeniem skargi stosować art. 871 § 2 k.p.c., jako podstawy uprawniającej stronę nie mająca kwalifikacji prawnych do samodzielnego złożenia skargi w niniejszej sprawie. Brak zdolności skarżącej do działania obejmuje także złożenie obecnie rozpatrywanego zażalenia, które z tego powodu należało dorzucić zgodnie z art. 3941 § 3 k.p.c. w zw. z art. 39821 k.p.c. i odpowiednio stosowanym art. 373 k.p.c. 3