Supreme Court dismisses appeal for judge recusal based on subjective bias without objective facts.
Poland (PL)
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court dismissed the appellant's appeal regarding the recusal of three judges from the case. The appellant argued that the judges showed unhidden hostility toward her lawyer, but the lower court found no objective circumstances proving such bias. The Supreme Court ruled that the appellant failed to provide specific facts supporting the claim of partiality, as her arguments were merely subjective opinions.
Legislator headnote
AI generatedArt. 49 k.p.c.; Art. 3941 § 3 k.p.c. in conjunction with Art. 39814 k.p.c.: A request for a judge's recusal requires objective circumstances demonstrating a lack of impartiality; mere subjective impressions or assertions of unequal treatment without factual basis do not satisfy the statutory prerequisites for recusal.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
Sygn. akt V CZ 33/11 POSTANOWIENIE Dnia 21 lipca 2011 r. Sąd Najwyższy w składzie : SSN Lech Walentynowicz (przewodniczący) SSN Marta Romańska (sprawozdawca) SSN Katarzyna Tyczka-Rote w sprawie z powództwa M. K. przeciwko A.K . o alimenty, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 21 lipca 2011 r., zażalenia powoda na postanowienie Sądu Okręgowego z dnia 7 października 2010 r., oddala zażalenie. 2 Uzasadnienie Postanowieniem z 7 października 2010 r. Sąd Okręgowy oddalił wniosek powoda o wyłączenie trzech sędziów tego Sądu rozpoznających sprawę. Wydając zaskarżone orzeczenie Sąd Okręgowy nie stwierdził, by sędziowie ci okazali „nieskrywaną niechęć" wobec matki powoda B. K., reprezentującej go w postępowaniu. W zażaleniu na postanowienie z 7 października 2010 r. powód wniósł o jego zmianę i orzeczenie o wyłączeniu sędziów, ewentualnie o jego uchylenie i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi Okręgowemu.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Zażalenie jest bezzasadne. W zaskarżonym postanowieniu Sąd Okręgowy trafnie wskazał, że przyczyny uzasadniające wyłączenie sędziego muszą mieć charakter obiektywny i znajdować oparcie w okolicznościach sprawy (por. m.in. postanowienie Sądu Najwyższego z 10 stycznia 1997 r., III AO 3/96, OSNP 1997, nr 16, poz. 305). Na powodzie ciążył przy tym obowiązek powołania konkretnych faktów wskazujących na brak bezstronności sędziów, których dotyczył wniosek o wyłączenie, nie zaś jedynie wyrażenie subiektywnego przekonania co do nierównorzędnego traktowania stron (por. postanowienie Sądu Najwyższego z 4 grudnia 1969 r., I CZ 124/69, niepubl.).
Okoliczności takie nie zostały przytoczone także w zażaleniu. Powód powtórzył w nim bowiem twierdzenie o stronniczym zachowaniu sędziów, o których wyłączenie wnosi i stwierdził, że przekonanie, którym uzasadnia się wniosek ma zawsze charakter subiektywny, a istotne jest, żeby okoliczności wywołujące to przekonanie w „odbiorze społecznym” usprawiedliwiały wątpliwości co do bezstronności sądu, naruszając dobro wymiaru sprawiedliwości. W świetle tej argumentacji brak jest podstaw do przyjęcia, by spełnione zostały przesłanki wyłączenia sędziego, o których mowa w art. 49 k.p.c. Co więcej, dotychczasowy przebieg postępowania przed Sądem drugiej instancji przekonuje, że okazanie przez sędziów rozpoznających sprawę niechęci wobec pełnomocnika powoda byłoby trudne z przyczyn faktycznych: na jedynej rozprawie przed Sądem 3 Okręgowym (28 września 2010 r.) powód występował bowiem osobiście, bez udziału pełnomocnika.
Z uwagi na powyższe, na podstawie art. 3941 § 3 k.p.c. w zw. z art. 39814 k.p.c. orzeczono jak na wstępie.