Legislator Case Law & Legislation
II CZ 39/11 AI generated

Supreme Court allows appeal costs exemption due to special circumstances and lack of legal capacity.

Case Number II CZ 39/11
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Partially Allowed

Legislator summary

AI generated

The Supreme Court of Poland modified the lower court's decision to exempt the defendants from paying appeal costs. The defendants argued they lacked the financial means and technical skills to properly file a formal objection against a payment order, relying on state-funded legal aid. The court found that the defendants' inability to use a computer and their low educational level constituted a 'particularly justified case' under the Civil Procedure Code, warranting an exemption from appeal costs.

Legislator headnote

AI generated

Art. 102 k.p.c.; Art. 3941 § 3 in conjunction with Art. 39821 k.p.c.; A party may be exempted from appeal costs if they demonstrate a particularly justified case, such as severe financial hardship combined with a lack of technical skills required to comply with procedural formalities.

Keywords

AI generated
particularly justified case appeal costs exemption legal aid proceedings civil procedure code financial hardship technical incompetence state-funded defense

Cited Legislation

AI generated
Art. 102 k.p.c.
Sytuacja finansowa i sposób zachowania pozwanych przemawia za tym, aby uznać, że występuje wypadek szczególnie uzasadniony w rozumieniu art. 102 k.p.c., czego Sąd pierwszej instancji w ogóle nie rozważył.
Art. 3941 § 3 k.p.c.
oraz art. 3941 § 3 w związku z art.
Art. 39821 k.p.c.
3941 § 3 w związku z art. 39821 k.p.c. orzekł, jak w sentencji, rozstrzygając o kosztach postępowania zażaleniowego na podstawie § 19 i § 20 w związku z § 13 ust.
§ 19 and § 20 in conjunction with § 13 ust. 2 pkt 2 of the Minister of Justice Regulation of 28 September 2002 on fees for lawyer's activities and the State Treasury's costs of unpaid legal aid
art. 102 k.p.c
W zażaleniu pozwanych na postanowienie o kosztach zawarte w wyroku Sądu Okręgowego wniesiono o uchylenie tego postanowienia, zarzucając naruszenie art. 102 k.p.c.
art. 39821 k.p.c
3941 § 3 w związku z art. 39821 k.p.c.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt II CZ 39/11 POSTANOWIENIE Dnia 7 lipca 2011 r. Sąd Najwyższy w składzie : SSN Grzegorz Misiurek (przewodniczący) SSN Wojciech Katner (sprawozdawca) SSN Iwona Koper w sprawie z powództwa Wiejskiej Spółdzielni Mieszkaniowej w W. przeciwko L. P. i W. P. o zapłatę, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 7 lipca 2011 r., zażalenia pozwanych na orzeczenie o kosztach zawarte w pkt 2 postanowienia Sądu Okręgowego z dnia 12 października 2010 r., 1) zmienia pkt 2 postanowienia Sądu Okręgowego z dnia 12 października 2010 roku w ten sposób, że nie obciąża pozwanych obowiązkiem zwrotu na rzecz powódki kosztów postępowania zażaleniowego.

2) przyznaje adwokatowi A. R. od Skarbu Państwa – Sądu Okręgowego kwotę 135 (sto trzydzieści pięć) złotych, powiększoną o podatek VAT z tytułu zwrotu nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej pozwanym z urzędu w postępowaniu zażaleniowym. Uzasadnienie 2 Postanowieniem z dnia 12 października 2010 r. Sąd Okręgowy oddalił zażalenie pozwanych L. P. i W. P. od postanowienia Sądu Rejonowego z dnia 4 grudnia 2009 r. w sprawie o zapłatę z powództwa Wiejskiej Spółdzielni Mieszkaniowej w W. Zasądził też od pozwanych solidarnie na rzecz powódki zwrot kosztów postępowania zażaleniowego w kwocie 600 złotych. W zażaleniu pozwanych na postanowienie o kosztach zawarte w wyroku Sądu Okręgowego wniesiono o uchylenie tego postanowienia, zarzucając naruszenie art. 102 k.p.c. poprzez jego niezastosowanie i nie rozważenie, czy w przedmiotowej sprawie nie zachodzi szczególnie uzasadniony wypadek, który obliguje sąd do rozważenia nieobciążania pozwanych kosztami zastępstwa procesowego za postępowanie odwoławcze.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Zażalenie zasługuje na uwzględnienie. Pozwani w czasie postępowania wykazywali zarówno to, że nie są w stanie ponosić jego kosztów, w rezultacie czego mają przyznaną z urzędu pomoc prawną, jak i to, że są wysoce nieporadni wtedy, gdy działali samodzielnie. Z tej przyczyny nie potrafili wypełnić przy użyciu komputera wskazanych im jedynie przez Sąd formularzy do wniesienia sprzeciwu od nakazu zapłaty, zwłaszcza, że komputera nie posiadają i nie umieją go obsługiwać. Sprzeciw wnieśli według wskazówek Sądu, ale nie zachowując przepisanej formy, której zachować nie byli w stanie.

Sprzeciw nie był więc w ogóle rozpatrywany, tylko odrzucony z powodu braków formalnych, jakich spełnienie wymagało od pozwanych umiejętności, których nie posiadają i których (obsługa komputera) nie muszą posiadać, gdy uwzględni się stopień edukacji i skomputeryzowania pokolenia, do którego pozwani należą. Sytuacja finansowa i sposób zachowania pozwanych przemawia za tym, aby uznać, że występuje wypadek szczególnie uzasadniony w rozumieniu art. 102 k.p.c., czego Sąd pierwszej instancji w ogóle nie rozważył. Dlatego należało zaskarżone postanowienie w zaskarżonej części zmienić nie obciążając pozwanych kosztami postępowania zażaleniowego. 3 Mając powyższe na uwadze Sąd Najwyższy na podstawie art. 102 k.p.c. oraz art. 3941 § 3 w związku z art. 39821 k.p.c. orzekł, jak w sentencji, rozstrzygając o kosztach postępowania zażaleniowego na podstawie § 19 i § 20 w związku z § 13 ust. 2 pkt 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz.U.

Nr 163, poz. 1348).