Legislator Case Law & Legislation
III PK 16/11 AI generated

Supreme Court dismissed cassation appeal as it concerned factual findings rather than legal issues.

Case Number III PK 16/11
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The Supreme Court of Poland rejected the cassation appeal filed by Z. F. against a university regarding alleged personal rights violations. The appellant argued that a superior's remarks constituted discriminatory practice, but the Court determined the core issue was the factual assessment of whether such remarks occurred. Since the appeal focused on evidence evaluation rather than a distinct legal question, it failed to meet the statutory requirements for cassation review under Polish civil procedure law.

Legislator headnote

AI generated

Art. 3983 § 3 k.p.c.; Art. 3989 § 1 k.p.c.; Art. 3989 § 2 k.p.c.: A cassation appeal is inadmissible if it merely challenges factual findings or evidence evaluation without raising a distinct legal issue or demonstrating a violation of procedural law with significant impact on the outcome.

Keywords

AI generated
cassation appeal factual findings evidence evaluation personal rights discrimination claim civil procedure law Supreme Court review

Cited Legislation

AI generated
Art. 3981 § 1 k.p.c.
Uzasadnienie Skarga kasacyjna jest środkiem zaskarżenia o charakterze szczególnym, co potwierdza przepis art. 3981 § 1 i § 2 k.p.c.
Art. 3981 § 2 k.p.c.
Uzasadnienie Skarga kasacyjna jest środkiem zaskarżenia o charakterze szczególnym, co potwierdza przepis art. 3981 § 1 i § 2 k.p.c.
Art. 3983 § 3 k.p.c.
- w istocie odnosi się do kwestii ustalenia faktów lub oceny dowodów, a zgodnie z art. 3983 § 3 k.p.c. podstawą skargi kasacyjnej nie mogą być zarzuty dotyczące ustalenia faktów lub oceny dowodów.
Art. 3989 § 1 k.p.c.
Zgodnie z art. 3989 § 1 k.p.c.
Art. 3989 § 2 k.p.c.
Wobec powyższego Sąd Najwyższy działając na podstawie art. 3989 § 2 k.p.c. odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.
Art. 24 k.c.
art. 3989 § 1 k.p.c
Zgodnie z art. 3989 § 1 k.p.c.
art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c
Zgodnie z art. 3989 § 1 k.p.c.
art. 24 k.c
art. 3983 § 3 k.p.c
- w istocie odnosi się do kwestii ustalenia faktów lub oceny dowodów, a zgodnie z art. 3983 § 3 k.p.c.

Cited Case Law

AI generated

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt III PK 16/11 POSTANOWIENIE Dnia 21 czerwca 2011 r. Sąd Najwyższy w składzie : SSN Roman Kuczyński w sprawie z powództwa Z. F. przeciwko /.../Uniwersytetowi /…/ o naruszenie dóbr osobistych - przeproszenie, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy, Ubezpieczeń Społecznych i Spraw Publicznych w dniu 21 czerwca 2011 r., na skutek skargi kasacyjnej powoda od wyroku Sądu Apelacyjnego […] z dnia 14 września 2010 r., odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania. Uzasadnienie Skarga kasacyjna jest środkiem zaskarżenia o charakterze szczególnym, co potwierdza przepis art. 3981 § 1 i § 2 k.p.c. oraz reprezentatywne piśmiennictwo.

Zgodnie z art. 3989 § 1 k.p.c. Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, gdy w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, a ponadto, gdy zachodzi nieważność postępowania lub gdy skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. Przytoczone przesłanki ustawowe stanowią, więc obligatoryjny i nieodzowny element oceny w tym stadium postępowania kasacyjnego. Badanie ich na podstawie i w zakresie, przedstawionego w skardze kasacyjnej, uzasadnienia wniosku o przyjęcie jej do rozpoznania doprowadziło Sąd Najwyższy do konkluzji, że w sprawie nie wystąpiła żadna z przesłanek wymienionych w art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c., bowiem wskazane przez powoda istotne zagadnienie prawne polegające na 2 ustaleniu - czy polemika przełożonego pracownika z wtoczonym przez pracownika powództwem, wygłoszona wobec jego współpracowników, studentów, doktorantów i pracowników administracji nosi znamiona praktyki dyskryminacyjnej i czy może być rozpatrywana jako naruszenie dóbr osobistych w rozumieniu art. 24 k.c. - w istocie odnosi się do kwestii ustalenia faktów lub oceny dowodów, a zgodnie z art. 3983 § 3 k.p.c. podstawą skargi kasacyjnej nie mogą być zarzuty dotyczące ustalenia faktów lub oceny dowodów.

Ustalenia natury faktycznej w postępowaniu kasacyjnym mogą bowiem być skutecznie kwestionowane jedynie w sposób pośredni, a mianowicie, przez wskazanie konkretnego przepisu czy przepisów prawa procesowego i wykazanie w niej, że jego (ich) naruszenie mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Tego rodzaju zarzutu (dotyczącego naruszenia przepisów postępowania) skarga kasacyjna nie formułuje (por. postanowienie Sądu Najwyższego z 23 września 2005 r. III CSK 13/05, OSNC 2006/4/76). Wobec powyższego Sąd Najwyższy działając na podstawie art. 3989 § 2 k.p.c. odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.