Legislator Case Law & Legislation
II CZ 169/10 AI generated

Appeal dismissed for non-payment; eviction appeal rejected due to insufficient fee for separate premises.

Case Number II CZ 169/10
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Partially Allowed

Legislator summary

AI generated

The Supreme Court dismissed the tenant's appeal regarding the rejection of her eviction appeal but allowed the appeal concerning the mutual waiver of litigation costs. The tenant argued that a single fee should cover the entire property, yet the appellate court correctly rejected her appeal because she paid only the minimum fee required for one specific local unit. Consequently, the eviction order for the unpaid portion was upheld, while the cost allocation was reversed due to a prior cassation ruling.

Legislator headnote

AI generated

Art. 27 pkt. 11 ustawy z dnia 28 lipca 2005 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych; Art. 1302 § 3 k.p.c.: A separate fee is required for each local unit in an eviction proceeding, and an appeal is inadmissible if the correct fee for that specific unit has not been paid.

Keywords

AI generated
eviction proceedings litigation costs local unit fee appeal inadmissibility mutual waiver of costs civil procedure code premises separation

Cited Legislation

AI generated
Art. 108 § 1 zd.1 k.p.c. w zw. z art. 100 k.p.c.
Powyższe orzeczenia o kosztach Sąd Apelacyjny uzasadnił treścią rozstrzygnięcia, z powołaniem się na art. 108 § 1 zd.1 k.p.c. w zw. z art. 100 k.p.c. Natomiast odrzucenie apelacji pozwanej na podstawie art.
Art. 1302 § 3 k.p.c. w brzmieniu sprzed 1 lipca 2009 r. w zw. z art. 370 k.p.c.
Natomiast odrzucenie apelacji pozwanej na podstawie art. 1302 § 3 k.p.c. w brzmieniu sprzed 1 lipca 2009 r. w zw. z art. 370 k.p.c. w części zaskarżającej rozstrzygnięcie o eksmisji pozwanej z lokalu przy ul.
Art. 27 pkt. 11 ustawy z dnia 28 lipca 2005 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych
W ocenie żalącej sprawa dotyczyła więc opróżnienia jednej nieruchomości i powinna być pobrana jedna opłata od jednej sprawy o eksmisję zgodnie z art. 27 pkt 11 ustawy z dnia 28 lipca 2005 r.
Art. 355 § 1 k.p.c. w zw. z art. 391 § 1 k.p.c., art. 39821 k.p.c i art. 3941 § 3 k.p.c.
Oznacza to, że rozstrzyganie zażalenia pozwanej w części zaskarżającej orzeczenia o kosztach procesu stało się zbędne, co skutkowało umorzeniem postępowania zażaleniowego w tej części z mocy art. 355 § 1 k.p.c.
Art. 39814 k.p.c. w zw. z art. 3941 § 3 k.p.c.
Zażalenie pozwanej w części zaskarżającej odrzucenie jej apelacji podlegało więc oddaleniu na podstawie art. 39814 k.p.c.
art. 100 k.p.c
Żaląca twierdzi ponadto, że wyrok w części uwzględniającej jej apelację stwierdził bezprawność eksmisji z przeważającej części nieruchomości, a więc, 3 że wygrała ona spór w znaczącej części, co sprzeciwiało się wzajemnemu zniesieniu kosztów na podstawie art. 100 k.p.c.
art. 1302 § 3 k.p.c
Natomiast odrzucenie apelacji pozwanej na podstawie art. 1302 § 3 k.p.c.
art. 370 k.p.c
art. 355 § 1 k.p.c
Oznacza to, że rozstrzyganie zażalenia pozwanej w części zaskarżającej orzeczenia o kosztach procesu stało się zbędne, co skutkowało umorzeniem postępowania zażaleniowego w tej części z mocy art. 355 § 1 k.p.c.
art. 391 § 1 k.p.c
z art. 391 § 1 k.p.c., art.

Cited Case Law

AI generated
I ACa 355/10
(I ACa 355/10) zniósł wzajemnie pomiędzy stronami zarówno koszty procesu przed Sądem pierwszej instancji (pkt I 2), jak również koszty postępowania odwoławczego (pkt III sentencji), a ponadto w pkt II sentencji odrzucił apelację pozwanej w pozostałym zakresie.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt II CZ 169/10 POSTANOWIENIE Dnia 17 czerwca 2011 r. Sąd Najwyższy w składzie : SSN Dariusz Zawistowski (przewodniczący) SSN Zbigniew Kwaśniewski (sprawozdawca) SSN Marta Romańska w sprawie z powództwa B. B. i E. B. przeciwko DHA G. Spółce z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w P. o eksmisję, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 17 czerwca 2011 r., zażalenia strony pozwanej na postanowienia zawarte w pkt. I 2, pkt. II i w pkt. III sentencji wyroku Sądu Apelacyjnego z dnia 17 czerwca 2010 r., oddala zażalenie w części zaskarżającej postanowienie o odrzuceniu apelacji (pkt.

II), a w pozostałej części umarza postępowanie zażaleniowe. 2 Uzasadnienie Sąd Apelacyjny w sentencji wyroku reformatoryjnego z 17 czerwca 2010 r. (I ACa 355/10) zniósł wzajemnie pomiędzy stronami zarówno koszty procesu przed Sądem pierwszej instancji (pkt I 2), jak również koszty postępowania odwoławczego (pkt III sentencji), a ponadto w pkt II sentencji odrzucił apelację pozwanej w pozostałym zakresie. Powyższe orzeczenia o kosztach Sąd Apelacyjny uzasadnił treścią rozstrzygnięcia, z powołaniem się na art. 108 § 1 zd.1 k.p.c. w zw. z art. 100 k.p.c. Natomiast odrzucenie apelacji pozwanej na podstawie art. 1302 § 3 k.p.c. w brzmieniu sprzed 1 lipca 2009 r. w zw. z art. 370 k.p.c. w części zaskarżającej rozstrzygnięcie o eksmisji pozwanej z lokalu przy ul.

K. […] w P. uzasadnił Sąd Apelacyjny nieopłaceniem apelacji w tej części, ponieważ pozwana, reprezentowana przez adwokata, wnosząc apelację uiściła jedynie kwotę 200 zł, stwierdzając, że kwota ta dotyczy opłaty od apelacji zaskarżającej wyrok w części nakazującej eksmisję pozwanej z lokalu przy ul. S. […] w P. Pozwana zaskarżyła zażaleniem powyższe postanowienia, a więc odrzucające apelację (pkt II) oraz znoszące wzajemnie koszty procesu przed sądami obu instancji (pkt I 2 i pkt III), wnosząc o ich uchylenie i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi, który wydał zaskarżone postanowienia.

W uzasadnieniu zażalenia pozwana zarzuca błędne przyjęcie, że strony łączyły dwa odrębne stosunki najmu dotyczące dwóch lokali użytkowych, podczas, gdy przedmiotem umowy były jedynie części składowe jednej nieruchomości. W ocenie żalącej sprawa dotyczyła więc opróżnienia jednej nieruchomości i powinna być pobrana jedna opłata od jednej sprawy o eksmisję zgodnie z art. 27 pkt 11 ustawy z dnia 28 lipca 2005 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych. Żaląca twierdzi ponadto, że wyrok w części uwzględniającej jej apelację stwierdził bezprawność eksmisji z przeważającej części nieruchomości, a więc, 3 że wygrała ona spór w znaczącej części, co sprzeciwiało się wzajemnemu zniesieniu kosztów na podstawie art. 100 k.p.c. W odpowiedzi powodów na zażalenie pozwanej powodowie wnieśli o oddalenie zażalenia i zasądzenie na ich rzecz kosztów postępowania zażaleniowego, twierdząc, że jeden stosunek najmu ukształtowany umową z dnia 3 kwietnia 2006 r. obejmował dwa lokale, a eksmisję przeprowadza się ze ściśle określonych lokali.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Zważyć na wstępie należy, że jeszcze przed rozpoznaniem zażalenia pozwanej na posiedzeniu niejawnym w dniu 17 czerwca 2011 r. Sąd Najwyższy w wydanym wcześniej tego samego dnia na rozprawie wyroku uwzględniającym skargę kasacyjną powodów, uchylił m.in. zaskarżone zażaleniem postanowienia rozstrzygające o kosztach postępowania zawarte w pkt I 2 i w pkt III i także w tym zakresie przekazał sprawę Sądowi Apelacyjnemu do ponownego rozpoznania. Oznacza to, że rozstrzyganie zażalenia pozwanej w części zaskarżającej orzeczenia o kosztach procesu stało się zbędne, co skutkowało umorzeniem postępowania zażaleniowego w tej części z mocy art. 355 § 1 k.p.c. w zw. z art. 391 § 1 k.p.c., art. 39821 k.p.c i art. 3941 § 3 k.p.c. Natomiast zażalenie pozwanej w pozostałej części, tj. zaskarżającej postanowienie odrzucające apelację pozwanej w pozostałym zakresie (pkt II sentencji wyroku), okazało się bezzasadne, co skutkowało jego oddaleniem.

Nie ma racji żaląca, że uiściła opłatę od apelacji w wymaganej wysokości, ponieważ przedmiot zaskarżenia apelacją obejmował jedną nieruchomość lokalową złożoną z dwóch lokali jako jej części składowych. Z mocy art. 27 pkt 11 ustawy z dnia 28 lipca 2005 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych (Dz.U. Nr 167, poz. 398 ze zm.) opłatę stałą w wysokości 200 zł pobiera się w sprawie o opróżnienie każdego lokalu, także o innym przeznaczeniu niż mieszkalny. Z punktu widzenia stosowania tego przepisu obojętną kwestią jest to, czy żądanie opróżnienia dotyczy lokalu samodzielnego wyodrębnionego, czy też niewyodrębnionego, a więc niebędącego odrębną nieruchomością. 4 Wobec powyższego apelacja pozwanej opłacona poprzez wniesienie opłaty w wysokości 200 zł mogła być i została rozpoznana w odniesieniu do rozstrzygnięcia dotyczącego wskazanego przez pozwaną lokalu, natomiast w pozostałym zakresie jako nieopłacona zasadnie została odrzucona przez Sąd drugiej instancji.

Zażalenie pozwanej w części zaskarżającej odrzucenie jej apelacji podlegało więc oddaleniu na podstawie art. 39814 k.p.c. w zw. z art. 3941 § 3 k.p.c. Sąd Najwyższy nie orzekał o zawartym w odpowiedzi na zażalenie wniosku powodów zasądzenia od pozwanej kosztów postępowania zażaleniowego, ponieważ o kosztach także tego postępowania rozstrzygnie Sąd w orzeczeniu kończącym postępowanie w tej sprawie.