Legislator Case Law & Legislation
DE FR IT EN
Analyze in Legislator
III CZ 20/11 AI generated

Supreme Court dismisses appeal regarding state-appointed lawyer fees as non-procedural costs under Polish law.

Case Number III CZ 20/11
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Dismissed
Open official source Machine-readable Markdown (.md)

Legislator summary

AI generated

The Supreme Court rejected the appeal against a district court order denying fees to a state-appointed lawyer. The lower court ruled that the obligation to pay such fees is a public law duty of the state, not a procedural cost subject to appeal. Consequently, the court held that the decision on these fees falls outside the scope of Article 394 of the Code of Civil Procedure, making the appeal inadmissible.

Legislator headnote

AI generated

Art. 394 k.p.c.; The obligation to pay fees for a state-appointed lawyer constitutes a subsidiary public law duty of the state and does not fall within the scope of procedural costs, thereby precluding an appeal against the court's decision on such fees.

Keywords

AI generated
state-appointed lawyer procedural costs public law duty appeal inadmissibility legal aid fees

Cited Legislation

AI generated
Art. 394 k.p.c.
Obowiązek ten nie mieści się w ramach kosztów procesu w rozumieniu k.p.c., tak więc rozstrzygnięcie sądu o kosztach nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej stronie z urzędu nie jest orzeczeniem co do kosztów procesu z art. 3941 k.p.c.
art. 3941 k.p.c
Obowiązek ten nie mieści się w ramach kosztów procesu w rozumieniu k.p.c., tak więc rozstrzygnięcie sądu o kosztach nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej stronie z urzędu nie jest orzeczeniem co do kosztów procesu z art. 3941 k.p.c.

Cited Case Law

AI generated
III CZP 36/09
Supreme Court dismisses appeal on costs of state-appointed legal aid due to lack of legal interest.
III CZ 53/09
Supreme Court dismisses appeal on state-funded legal aid costs ruling as not a civil procedure cost decision.
II CZ 118/09
Supreme Court dismisses appeal on court costs for state-funded legal aid as it is not a procedural cost ruling.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt III CZ 20/11 POSTANOWIENIE Dnia 12 maja 2011 r. Sąd Najwyższy w składzie : SSN Marian Kocon (przewodniczący, sprawozdawca) SSN Mirosław Bączyk SSN Dariusz Dończyk w sprawie z urzędu przy uczestnictwie K. Ż., P. S., J. S. i U.B. o zmianę postanowienia Sądu odnośnie małoletniego K. Ż., oraz z wniosku K. Ż. o powierzenie wykonywania władzy rodzicielskiej nad małoletnim K. Ż., po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 12 maja 2011 r., zażalenia adwokat A.Ż. pełnomocnika z urzędu K. Ż. na postanowienie Sądu Okręgowego z dnia 1 marca 2011 r., odrzuca zażalenie. Uzasadnienie 2 Zaskarżonym postanowieniem z dnia 1 marca 2011 r. Sąd Okręgowy oddalił wniosek pełnomocnika z urzędu o przyznanie wynagrodzenia. W zażaleniu wniesiono o uchylenie zaskarżonego postanowienia i przekazanie wniosku Sądowi Okręgowemu do ponownego rozpoznania.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Zażalenie podlega odrzuceniu. Zgodnie z jednolitym stanowiskiem orzecznictwa, obowiązek wypłacenia wynagrodzenia pełnomocnikowi ustanowionemu z urzędu stanowi subsydiarny, publicznoprawny obowiązek Skarbu Państwa służący realizacji zasady równości w postępowaniu cywilnym oraz urzeczywistnieniu prawa do sądu. Obowiązek ten nie mieści się w ramach kosztów procesu w rozumieniu k.p.c., tak więc rozstrzygnięcie sądu o kosztach nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej stronie z urzędu nie jest orzeczeniem co do kosztów procesu z art. 3941 k.p.c. Tym samym, niedopuszczalne jest zażalenie do Sądu Najwyższego na rozstrzygnięcia sądu II instancji w przedmiocie wynagrodzenia dla pełnomocnika ustanowionego z urzędu (por. orzeczenia Sądu Najwyższego z dnia 25 czerwca 2009 r., III CZP 36/09, OSNC 2010/2/24, z dnia 17 listopada 2009 r., III CZ 53/09, Biul. SN 2010/2, s. 11, z dnia 15 kwietnia 2010 r., II CZ 118/09, nie publ.). Z powyższych względów orzeczono jak w sentencji.