Cassation appeal dismissed as inadmissible for lease arrears; costs not assigned to losing party due to equity.
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court dismissed the cassation appeal filed by a tenant against a landlord's claim for unpaid rent. The tenant argued for the appeal's admissibility, but the court ruled it inadmissible under Article 3982 of the Civil Procedure Code for lease arrears cases. Consequently, the court did not assign the costs of the cassation proceedings to the losing party, citing principles of equity.
Legislator headnote
AI generatedArt. 3982 § 2 pkt 1 k.p.c.; Art. 3986 § 3 k.p.c.; Cassation appeals in lease arrears cases are inadmissible; however, when inadmissibility is raised ex officio without the opposing party's objection, costs need not be assigned to the losing party based on equity.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
Sygn. akt I CSK 655/10 POSTANOWIENIE Dnia 13 kwietnia 2011 r. Sąd Najwyższy w składzie : SSN Irena Gromska-Szuster w sprawie z powództwa Skarbu Państwa - Prezydenta m. W. przeciwko D. Spółce z o.o. w W. o zapłatę, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 13 kwietnia 2011 r., na skutek skargi kasacyjnej strony pozwanej od wyroku Sądu Apelacyjnego z dnia 2 czerwca 2010 r., 1) odrzuca skargę kasacyjną;
2) nie obciąża strony pozwanej kosztami postępowania kasacyjnego. 2 Uzasadnienie Strona pozwana wniosła skargę kasacyjną od wyroku Sądu Apelacyjnego z dnia 2 czerwca 2010 r. oddalającego jej apelację od wyroku Sądu pierwszej instancji zasądzającego od D. sp. z o.o. w W. na rzecz Skarbu Państwa - Prezydenta miasta W. kwotę 759 649,16 zł. z ustawowymi odsetkami tytułem zaległego czynszu dzierżawnego za okresy wskazane w uzasadnieniu wyroku, należnego na podstawie łączącej strony umowy dzierżawy nieruchomości rozwiązanej w styczniu 2008 r.
Zgodnie z art. 3982 § 2 pkt 1 k.p.c. w sprawach o czynsz dzierżawy skarga kasacyjna jest niedopuszczalna, co skutkowało odrzuceniem przez Sąd Najwyższy skargi kasacyjnej strony pozwanej na podstawie art. 3986 § 3 w zw. z § 2 k.p.c. Z uwagi na to, że do takiego rozstrzygnięcia doszło z urzędu a reprezentująca powodowy Skarb Państwa Prokuratoria Generalna Skarbu Państwa nie podniosła zarzutu niedopuszczalności skargi kasacyjnej, Sąd Najwyższy nie uwzględnił zawartego w odpowiedzi na skargę kasacyjną wniosku o zasądzenie na rzecz Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego uznając, że w tej sytuacji względy słuszności uzasadniają zastosowanie art. 102 k.p.c. i nie obciążenie strony przegrywającej kosztami postępowania kasacyjnego (porównaj podobne stanowisko wyrażone przez Sąd Najwyższy w postanowieniu z 19 sierpnia 2010 r.
IV CZ 50/10, niepubl.).