Supreme Court dismisses appeal against appeal court's refusal to restore deadline for serving judgment due to plaintiff's negligence.
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court dismissed the plaintiff's appeal against the appellate court's decision to reject a request for restoring the deadline to serve a judgment. The plaintiff, a professional housing cooperative, failed to appear at the judgment reading despite proper notification and did not take steps to learn the ruling after their lawyer died. The court ruled that the plaintiff's lack of diligence constituted fault, justifying the refusal to restore the deadline and upholding the lower court's dismissal of the service request.
Legislator headnote
AI generatedArt. 398 § 1 k.p.c.; Art. 168 § 1 k.p.c.: A party's failure to perform procedural acts on time due to even slight negligence constitutes fault, precluding the restoration of the deadline when the party is professionally represented.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
Sygn. akt IV CZ 2/11 POSTANOWIENIE Dnia 7 kwietnia 2011 r. Sąd Najwyższy w składzie : SSN Krzysztof Pietrzykowski (przewodniczący) SSN Teresa Bielska-Sobkowicz (sprawozdawca) SSN Irena Gromska-Szuster w sprawie z powództwa Spółdzielni Mieszkaniowej przeciwko Skarbowi Państwa - Wojewodzie L. o zapłatę, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 7 kwietnia 2011 r., zażalenia strony powodowej na postanowienie Sądu Apelacyjnego z dnia 23 listopada 2010 r., oddala zażalenie i zasądza od powoda na rzecz Skarbu Państwa - Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa 3600 (trzy tysiące sześćset) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania zażaleniowego. 2 Uzasadnienie Postanowieniem z dnia 23 listopada 2010 r.
Sąd Apelacyjny oddalił wniosek powódki Spółdzielni Mieszkaniowej w L. o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o doręczenie odpisu wyroku tego Sądu z dnia 29 września 2010 r. wraz z uzasadnieniem, uznając, że nie wykazała braku winy w jego uchybieniu. Tym samym postanowieniem odrzucił jako spóźniony wniosek o doręczenie odpisu wyroku wraz z uzasadnieniem. Powódka zaskarżyła powyższe postanowienie w części dotyczącej odrzucenia wniosku o doręczenie wyroku z uzasadnieniem, wnosząc o jego uchylenie. Wniosła również o dokonanie oceny zasadności postanowienia w części oddalającej wniosek o przywrócenie terminu do dokonania tej czynności procesowej.
W odpowiedzi na zażalenie pozwany Skarb Państwa reprezentowany przez Wojewodę L. wniósł o odrzucenie zażalenia w zakresie, w jakim dotyczy oddalenia wniosku powódki o przywrócenie jej terminu do złożenia wniosku o doręczenie odpisu wyroku oraz o oddalenie zażalenia w pozostałym zakresie, ewentualnie o oddalenie zażalenia w całości i zasądzenie od powódki na rzecz pozwanego kosztów postępowania zażaleniowego.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Postanowienie sądu drugiej instancji oddalające wniosek o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o doręczenie wyroku wraz z uzasadnieniem nie jest orzeczeniem kończącym postępowanie w sprawie i nie przysługuje od niego zażalenie do Sądu Najwyższego (postanowienie SN z dnia 20 maja 2002 r., I PZ 38/02, OSNP – wkładka z 2002 r., nr 20, poz. 11). Jednakże na wniosek strony, zgłoszony w zażaleniu na postanowienie o odrzuceniu wniosku o doręczenie wyroku z uzasadnieniem, postanowienie sądu drugiej instancji, odmawiające przywrócenia terminu do dokonania czynności procesowej, może być skutecznie kwestionowane w tym zażaleniu, jeżeli miało wpływ na rozstrzygnięcie zawarte w zaskarżonym postanowieniu (zob.: postanowienie SN z dnia 14 kwietnia 2008 r., II UZ 28/07, OSNP z 2009 r., nr 15 –16, poz. 214).
Powódka taki wniosek zgłosiła, a oddalenie wniosku o przywrócenie terminu miało bezpośredni wpływ na rozstrzygnięcie w przedmiocie odrzucenia wniosku o doręczenie wyroku 3 z uzasadnieniem. Zgodnie z orzecznictwem Sądu Najwyższego, na stronie zobowiązanej do dokonania czynności procesowej ciąży obowiązek zachowania należytej staranności, której miernikiem jest obiektywnie oceniana staranność, jakiej można wymagać od strony właściwie dbającej o swoje interesy procesowe. Uchybienie w tym względzie, spowodowane nawet lekkim niedbalstwem, narusza obiektywny miernik staranności i stanowi podstawę do oddalenia wniosku o przywrócenie terminu, skoro nawet lekkie niedbalstwo świadczy o zawinionym niedokonaniu czynności w terminie (por. postanowienie SN z dnia 23 listopada 2005 r., II CZ 103/05, nie publ.; postanowienie SN z dnia 26 kwietnia 2007 r., III CZ 22/07, nie publ.).
Co więcej, art. 168 §1 k.p.c. dotyczący przywrócenia terminu do dokonanie czynności procesowej nie może być interpretowany w sposób rozszerzający, ponieważ zasadą jest, że czynności procesowe powinny być dokonywane w terminie (postanowienie SN z dnia 14 kwietnia 2010 r., III CZ 1/10, nie publ.; postanowienie SN z dnia 5 maja 2009 r., sygn. akt I UO 3/08, nie publ.). W niniejszej sprawie Sąd Apelacyjny zasadnie dostrzegł, że śmierć pełnomocnika profesjonalnego nie zwalnia powódki z należytej staranności. Powódka nie stawiła się na ogłoszenie wyroku pomimo prawidłowego powiadomienia o terminie publikacji, nie podjęła też żadnych starań, by dowiedzieć się o treści orzeczenia, wykazując tym samym elementarny brak dbałości o własne interesy i to w sytuacji, w której wiedziała, że dotychczas reprezentujący ją pełnomocnik zmarł.
Ten brak staranności – zważając dodatkowo na okoliczność, iż powódka jest podmiotem profesjonalnym – decyduje o występowaniu winy w uchybieniu terminowi oraz o prawidłowej ocenie przeprowadzonej przez Sąd drugiej instancji. Zasadność oddalenia wniosku o przywrócenie terminu skutkuje również uznaniem, że rozstrzygnięcie Sądu Apelacyjnego w przedmiocie odrzucenia wniosku o doręczenie wyroku z uzasadnieniem jest prawidłowe, skoro wniosek ten został złożony z opóźnieniem. Wobec powyższego, na podstawie art. 39814 w zw. z art. 3941 § 3 k.p.c., Sąd Najwyższy orzekł jak w sentencji.
O kosztach postępowania zażaleniowego orzeczono na podstawie art. 98 § 1 i 3, art. 99, art. 108 § 1 w zw. z art. 391 § 1 i art. 39821 k.p.c. db