Supreme Court dismisses appeal on costs ruling where lower court applied Article 102 of CPC without explicit reasoning.
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court dismissed the Skarb Państwa's appeal regarding the allocation of litigation costs in a civil dispute. The lower appellate court applied Article 102 of the Code of Civil Procedure to award costs to the defendant without explicitly stating the specific grounds for this decision. The Supreme Court ruled that since the appellate court did not overturn the first-instance cost ruling, it implicitly accepted the first court's reasoning that the claim was highly speculative, making the cost award justified.
Legislator headnote
AI generatedArt. 102 k.p.c.; Art. 361 k.p.c.; Art. 328 § 2 k.p.c.; Where a court of appeal applies Article 102 of the Code of Civil Procedure to award costs without explicit reasoning, the Supreme Court may dismiss an appeal if the first-instance reasoning regarding the speculative nature of the claim remains valid and unchallenged.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
Sygn. akt IV CZ 137/10 POSTANOWIENIE Dnia 7 kwietnia 2011 r. Sąd Najwyższy w składzie : SSN Krzysztof Pietrzykowski (przewodniczący, sprawozdawca) SSN Teresa Bielska-Sobkowicz SSN Irena Gromska-Szuster w sprawie z powództwa M. M. przeciwko Skarbowi Państwa - Sądowi Okręgowemu w L. i Naczelnikowi Urzędu Skarbowego w M. o zapłatę, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 7 kwietnia 2011 r., zażalenia pozwanych na postanowienie o kosztach procesu zawarte w punkcie drugim wyroku Sądu Apelacyjnego z dnia 17 marca 2010 r., oddala zażalenie.
Uzasadnienie 2 Sąd Apelacyjny w L. w wyroku z dnia 17 marca 2010 r., po rozpoznaniu apelacji powoda M. M. od wyroku Sądu Okręgowego w L. z dnia 24 listopada 2009 r. i zażalenia pozwanego Skarbu Państwa na postanowienie o kosztach zamieszczone w tym wyroku, oddalił apelację i zażalenie oraz nie obciążył powoda kosztami postępowania apelacyjnego na podstawie art. 102 k.p.c. W zażaleniu na zamieszczone w wyroku Sądu Apelacyjnego postanowienie o kosztach Prokuratoria Generalna Skarbu Państwa zarzuciła naruszenie art. 102 k.p.c. samodzielnie oraz w związku z art. 361 i w związku z art. 328 § 2 k.p.c. Powód w odpowiedzi na zażalenie wniósł o oddalenie zażalenia i o zasądzenie kosztów.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
W niniejszej sprawie powództwo wniesione przez powoda i jego apelacja zostały oddalone, przy czym Sądu obu instancji orzekły o kosztach postępowania na podstawie art. 102 k.p.c., co pozwany Skarb Państwa zakwestionował w odniesieniu do kosztów postępowania za II instancję. W uzasadnieniu orzeczenia Sądu Apelacyjnego wprost nie wskazano przyczyn orzeczenia o kosztach postępowania na podstawie art. 102 k.p.c. Ponieważ jednak Sąd Apelacyjny nie uchylił postanowienia w tej kwestii Sądu Okręgowego, więc można przyjąć, że podzielił jego uzasadnienie, które zresztą przywołał w uzasadnieniu własnego wyroku.
Jako szczególnie uzasadnione okoliczności mające pozwolić na orzeczenie o kosztach wskazano mianowicie na podstawy roszczenia oraz charakter orzeczenia będącego źródłem roszczenia, które Sąd Okręgowy uznał za bardzo ocenne. Sąd Okręgowy przyjął, że obciążenie powoda kosztami postępowania byłoby sprzeczne z poczuciem słuszności. W tym stanie rzeczy zastosowanie przez Sąd Apelacyjny art. 102 k.p.c. na pewno nie jest nieuzasadnione. Na marginesie należy zresztą podkreślić, że również Sąd Najwyższy, który postanowieniem z 26 listopada 2010 r., IV CSK 383/10 odmówił przyjęcia do rozpoznania skargi kasacyjnej powoda od wyroku Sądu Apelacyjnego z dnia 17 marca 2010 r., oddalił jednocześnie wniosek pozwanego Skarbu Państwa o zasądzenie od powoda kosztów postępowania kasacyjnego. 3 Z przedstawionych powodów orzeczono, jak w sentencji (art. 3941 § 1 pkt 2 i § 3 w związku z art. 39814 k.p.c.).