Supreme Court dismisses appeal against final ruling on interpretation of judgment due to procedural inadmissibility under new Civil Procedure Code.
Poland (PL)
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court dismissed the appellant's complaint challenging a final ruling regarding the interpretation of a support judgment. The appellant argued that the lower court's interpretation caused damage, but the Court noted that under the new Civil Procedure Code, such complaints against final rulings on interpretation were procedurally inadmissible. Consequently, the Court ruled that the complaint, filed before the new law's effective date, was rejected as it did not meet the strict requirements for admissibility under the amended statute.
Legislator headnote
AI generatedArt. 4241 § 1 k.p.c.; Art. 4241b k.p.c.; Art. 4248 § 1 k.p.c.: Complaints against final rulings on the interpretation of judgments are inadmissible unless the interpretation creates an obligation to perform, as the new Civil Procedure Code does not apply retroactively to pending complaints filed before its entry into force.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Sygn. akt V CNP 67/10 POSTANOWIENIE Dnia 15 marca 2011 r. Sąd Najwyższy w składzie : SSN Lech Walentynowicz w sprawie ze skargi J. W. o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego postanowienia Sądu Okręgowego we W. z dnia 23 września 2009 r., w sprawie z powództwa K. J. przeciwko J. W. o alimenty, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 15 marca 2011 r., odrzuca skargę. Uzasadnienie 2 J. W. zakwestionował skargą o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocne postanowienie Sądu Okręgowego we W. z dnia 23 września 2009 r. dotyczące wykładni wyroku w sprawie o alimenty.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
W dniu 25 września 2010 r. weszła w życie ustawa z dnia 22 lipca 2010 r. o zmianie ustawy – Kodeks cywilny, ustawy – Kodeks postępowania cywilnego oraz ustawy – Prawo upadłościowe i naprawcze (Dz.U. Nr 155, poz. 1037), która zmieniła przepisy dotyczące skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia. Zgodnie z nowym brzmieniem art. 4241 § 1 k.p.c., można żądać stwierdzenia niezgodności z prawem prawomocnego wyroku sądu drugiej instancji kończącego postępowanie w sprawie, jeżeli przez jego wydanie stronie została wyrządzona szkoda, a zmiana lub uchylenie tego wyroku w drodze przysługujących stronie środków prawnych nie było i nie jest możliwe.
W wypadku prawomocnych orzeczeń, od których skarga nie przysługuje, odszkodowania z tytułu szkody wyrządzonej przez wydanie prawomocnego orzeczenia niezgodnego z prawem można domagać się bez uprzedniego stwierdzenia niezgodności orzeczenia z prawem w postępowaniu ze skargi, chyba że strona nie skorzystała z przysługujących jej środków prawnych (art. 4241b k.p.c.). Niezależnie od tego należy przypomnieć, że przed wejściem w życie ustawy nowelizującej, skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem od prawomocnego postanowienia dotyczącego wykładni wyroku również była niedopuszczalna.
Wykładnia wyroku nie stwarza obowiązku świadczenia, nie było zatem możliwości ówcześnie spełnienia wymagania uprawdopodobnienia wyrządzenia szkody spowodowanej przez wydanie orzeczenia, którego skarga dotyczyła. W ustawie nowelizującej Kodeks postępowania cywilnego brak przepisu nakazującego stosowanie dotychczasowych przepisów do skarg wniesionych przed zmianą stanu prawnego. W rezultacie od dnia 25 września 2010 r. mają zastosowanie przepisy w brzmieniu po nowelizacji, także w sytuacji, kiedy skarga została wniesiona przed nowelizacją, ale nie została prawomocnie rozstrzygnięta 3 do dnia wejścia w życie omawianej zmiany przepisów.
Ustawa nowelizująca nie wprowadziła bowiem szczególnych zasad odnoszących się do będących już w toku postępowań w sprawach ze skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia. W związku z tym skarga strony powodowej o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego postanowienia, choć wniesiona w dniu 4 sierpnia 2010 r., podlegała jako już niedopuszczalna odrzuceniu (art. 4248 § 1 k.p.c.).