Legislator Case Law & Legislation
I CZ 24/11 AI generated

Supreme Court dismisses appeal for non-exhaustion of remedial proceedings and failure to prove procedural error.

Case Number I CZ 24/11
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The Supreme Court dismissed the appellants' appeal against the appellate court's rejection of a cassation complaint. The appellants failed to demonstrate that remedial proceedings were exhausted, as they only corrected formal defects for one of two related cassation complaints. Consequently, the court ruled that the challenged decision could not be deemed erroneous without proof of procedural exhaustion.

Legislator headnote

AI generated

Art. 3941 § 3 k.p.c. w zw. z art. 39814 § 1 k.p.c.: Remedial proceedings must be exhausted before a cassation complaint can be considered erroneous; failure to prove this or correct all formal defects results in dismissal of the appeal.

Keywords

AI generated
remedial proceedings cassation complaint formal defects procedural error exhaustion requirement mutual claims appellate review

Cited Legislation

AI generated
Art. 3941 § 3 k.p.c.
Z tych względów Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji (art. 3941 § 3 k.p.c. w zw.
Art. 39814 § 1 k.p.c.
z art. 39814 § 1 k.p.c.).
art. 3941 § 3 k.p.c
Z tych względów Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji (art. 3941 § 3 k.p.c.
art. 39814 § 1 k.p.c
z art. 39814 § 1 k.p.c.).

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt I CZ 24/11 POSTANOWIENIE Dnia 4 marca 2011 r. Sąd Najwyższy w składzie : SSN Tadeusz Wiśniewski (przewodniczący, sprawozdawca) SSN Mirosław Bączyk SSN Marta Romańska w sprawie z powództwa wzajemnego W. W. i E. W. przeciwko D. Z. o zapłatę, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 4 marca 2011 r., zażalenia powodów na postanowienie Sądu Apelacyjnego z dnia 23 grudnia 2010 r., oddala zażalenie. Uzasadnienie 2 Sąd drugiej instancji wyrokiem z dnia 9 lutego 2010 r., opatrzonym sygnaturą akt VI Ca 717/09, po rozpatrzeniu apelacji pozwanego wzajemnego D.

Z. zmienił zaskarżony wyrok Sądu pierwszej instancji z 23 stycznia 2009 r., I C 1221/07 w ten sposób, że powództwo wzajemne oddalił. W tej samej sprawie z powództwa wzajemnego W. i E. W. innym natomiast wyrokiem – także z dnia 9 lutego 2010 r., lecz o sygnaturze akt VI Ca 760/09 – tenże Sąd drugiej instancji, po rozpatrzeniu apelacji powodów wzajemnych od wyroku uzupełniającego Sądu pierwszej instancji z 16 marca 2009 r., I C 1221/07, orzekł o oddaleniu wskazanej apelacji. Powodowie wzajemni od obu wymienionych wyroków Sądu drugiej instancji wnieśli skargi kasacyjne.

Zarządzeniami Przewodniczącego z 10 listopada 2010 r. skarżący zostali wezwani do usunięcia braków formalnych obu skarg kasacyjnych przez przedstawienie w terminie tygodniowym uzasadnienia wniosków o przyjęcie tych skarg do rozpoznania. W wyznaczonym terminie skarżący usunęli brak formalny jedynie w odniesieniu do skargi kasacyjnej złożonej od wyroku Sądu drugiej instancji z 9 lutego 2010 r., VI Ca 717/09 (k. 1313 - 1314). W konsekwencji takiego stanu rzeczy Sąd drugiej instancji postanowieniem z 23 grudnia 2010 r. odrzucił skargę kasacyjną od wyroku z 9 lutego 2010 r. o sygnaturze akt VI Ca 760/09.

W zażaleniu powodowie domagają się uchylenia zaskarżonego postanowienia o odrzuceniu powyższej skargi kasacyjnej.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Powodowie w zażaleniu pomijają okoliczność, że postępowanie naprawcze zostało uruchomione zarówno w odniesieniu do skargi kasacyjnej w sprawie VI Ca 717/09, jak i w sprawie VI Ca 760/09. Przechodzą też do porządku nad okolicznością, że usunęli brak formalny li tylko co do skargi kasacyjnej od wyroku z 9 lutego 2010 r., VI Ca 717/09. Jest zatem oczywiste, że tym samym nie zdołali wykazać, że zaskarżone postanowienie jest chybione. Z tych względów Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji (art. 3941 § 3 k.p.c. w zw. z art. 39814 § 1 k.p.c.).