Supreme Court dismisses appeal against ruling on delayed hearing due to new Civil Procedure Code restrictions. The court rejects the claim because the new law limits such appeals to final judgments only. Consequently, the procedural remedy is deemed inadmissible for interim orders. The decision clarifies the scope of appeal rights under the amended Civil Procedure Code. The ruling establishes that interim rulings cannot be challenged via this specific appeal mechanism. This interpretation ensures legal certainty regarding the types of decisions subject to appeal.

Sygn. akt IV CNP 101/10 POSTANOWIENIE Dnia 28 stycznia 2011 r. Sąd Najwyższy w składzie : SSN Hubert Wrzeszcz w sprawie ze skargi J. J. o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego postanowienia Sądu Okręgowego w […] z dnia 27 października 2009 r., wydanego w sprawie ze skargi J. J. przy udziale Skarbu Państwa - Prezesa Sądu Rejonowego […] o naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 28 stycznia 2011 r., 1. odrzuca skargę i nie obciąża J. J. kosztami postępowania, 2. oddala wniosek radcy prawnego K. L. o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu. Uzasadnienie 2 Postanowieniem z dnia 27 października 2009 r. Sąd Okręgowy oddalił skargę J. J. o naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki. Od tego postanowienia ustanowiony z urzędu pełnomocnik J. J. wniósł skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

W dnia 25 września 2010 r. wskutek wejścia w życie ustawy z dnia 22 lipca 2010 r. o zmianie ustawy – Kodeks postępowania cywilnego oraz ustawy – Prawo upadłościowe i naprawcze (Dz. U. Nr 155, poz. 1037, dalej: „ustawa nowelizująca”) zmienił się stan prawny dotyczący skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia. Zgodnie z nowym brzmieniem art. 4241 § 1 k.p.c. można żądać stwierdzenia niezgodności z prawem jedynie prawomocnego wyroku kończącego postępowanie w sprawie. Jeśli chodzi o inne prawomocne orzeczenia – od których skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem nie przysługuje – odszkodowania z tytułu szkody wyrządzonej przez wydanie takiego orzeczenia niezgodnie z prawem można, w myśl art. 4241b k.p.c., domagać się bez uprzedniego stwierdzenia niezgodności orzeczenia z prawem w postępowaniu ze skargi.

W ustawie nowelizującej Kodeks postępowania cywilnego nie ma przepisu nakazującego stosowanie dotychczasowych przepisów do skarg o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia, wniesionych przed zmianą stanu prawnego. To oznacza, że skarga dłużnika o stwierdzenie niezgodności z prawem przytoczonego wyżej prawomocnego postanowienia, choć wniesiona w dniu 10 sierpnia 2010 r., podlegała jako niedopuszczalna odrzuceniu. Niezależnie od tego należy przypomnieć, że przed wejściem w życie ustawy nowelizującej w orzecznictwie przyjmowano, że postanowienie w przedmiocie skargi na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki nie podlega zaskarżeniu skargą o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia (por. postanowienia Sądu Najwyższego: z dnia 17 sierpnia 2005 r., I CNP 3/05, 3 OSNC 2006, nr 2, poz. 39, i z dnia 16 stycznia 2009 r., V CO 65/08, nie publ., oraz uzasadnienie wyroku Trybunału Konstytucyjnego z dnia 1 kwietnia 2008 r., SK 77/06, OTK-A 2008, nr 3, poz. 39).

Z przedstawionych powodów Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji postanowienia (art. 4248 § 1 i 102 k.p.c.). Wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego J. J. z urzędu podlegał oddaleniu, ponieważ nie zawiera oświadczenia, że żądane koszty nie zostały zapłacone w całości lub w części (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 14 października 1998 r., II CKN 687/98, OSNC 1999, nr 3, poz. 63). jz