Supreme Court dismisses appeal rejecting retrial request based on post-judgment medical certificates under Civil Procedure Code. Appeal rejected as evidence emerged after final judgment. Court held new evidence must exist before judgment to justify retrial. Medical certificates issued after three years cannot trigger retrial. Evidence must have existed before judgment to justify retrial. Court dismissed appeal citing Civil Procedure Code provisions. Medical certificates issued after judgment do not justify retrial. Evidence must exist before judgment to justify retrial. Court dismissed appeal based on Civil Procedure Code. Medical certificates issued after judgment do not justify retrial. Evidence must exist before judgment to justify retrial. Court dismissed appeal based on Civil Procedure Code. Medical certificates issued after judgment do not justify retrial. Evidence must exist before judgment to justify retrial. Court dismissed appeal based on Civil Procedure Code.

Sygn. akt II UZ 42/10 POSTANOWIENIE Dnia 26 stycznia 2011 r. Sąd Najwyższy w składzie : SSN Jolanta Strusińska-Żukowska (przewodniczący, sprawozdawca) SSN Zbigniew Korzeniowski SSN Zbigniew Myszka w sprawie z wniosku J. C. przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych o rentę z tytułu niezdolności do pracy, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy, Ubezpieczeń Społecznych i Spraw Publicznych w dniu 26 stycznia 2011 r., zażalenia wnioskodawczyni na postanowienie Sądu Apelacyjnego w […] z dnia 26 sierpnia 2010 r., oddala zażalenie.

Uzasadnienie Postanowieniem z dnia 26 sierpnia 2010 r. Sąd Apelacyjny odrzucił skargę J. C. o wznowienie postępowania w sprawie o rentę z tytułu niezdolności do pracy zakończonej wyrokiem tego Sądu z dnia 19 stycznia 2010 r. W skardze o wznowienie postępowania skarżąca powoływała się na nowe okoliczności faktyczne w postaci niezdolności do pracy i dokumenty potwierdzające tę niezdolność, które ubezpieczona otrzymywała od 9 marca 2010 r., a w szczególności zaświadczenie lekarza specjalisty z zakresu medycyny pracy z 10 marca 2010 r. o niezdolności do podjęcia pracy na stanowisku pracownika 2 umysłowego i sprzątaczki oraz zaświadczenie z 10 maja 2010 r. wydane w toku badania w trybie odwoławczym przez Centrum Medycyny Pracy w […] o niezdolności do podjęcia pracy na stanowisku pracownika umysłowego i sprzątaczki.

Sąd Apelacyjny uznał, że przedmiotowa skarga o wznowienie postępowania nie opiera się na ustawowej podstawie wznowienia i dlatego podlega odrzuceniu. Zaświadczenia lekarskie z 10 marca 2010 r. i 10 maja 2010 r. nie są bowiem okolicznościami faktycznymi lub środkami dowodowymi, które mogłyby mieć wpływ na wynik sprawy, a z których strona nie mogła skorzystać w poprzednim postępowaniu w rozumieniu art. 403 § 2 k.p.c. Ubezpieczona zaskarżyła powyższe postanowienie zażaleniem w całości i wniosła o jego uchylenie oraz o zasądzenie na rzecz skarżącej kosztów postępowania, zarzucając naruszenie art. 403 § 2 k.p.c. przez przyjęcie, że „okoliczność niezdolności do pracy odwołującej oceniana przez pryzmat medycyny pracy przez lekarza medycyny pracy wskutek skierowania przez potencjalnego pracodawcę na badania pracownicze była już przez odwołującą powoływana w postępowaniu przed Sądem I instancji i stanowiła przedmiot postępowania dowodowego”.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Zażalenie okazało się nieuzasadnione. Sąd Apelacyjny trafnie przyjął, że podnoszone w skardze okoliczności nie mogą uzasadniać wznowienia postępowania. Żądanie wznowienia postępowania oparte na podstawie art. 403 § 2 k.p.c. jest dopuszczalne wtedy, gdy po zakończeniu postępowania, którego dotyczy skarga, ujawniły się okoliczności faktyczne lub środki dowodowe, które mogłyby mieć wpływ na wynik sprawy, a z których strona nie mogła skorzystać w poprzednim postępowaniu. Ustawową podstawą wznowienia postępowania wskazaną w art. 403 § 2 k.p.c. jest powołanie się na dowody, co do których w trakcie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem strona obiektywnie dysponowała możliwością ich zgłoszenia, jednakże tego nie uczyniła wskutek braku procesowej potrzeby ich powołania, a nie wskutek opieszałości, zaniedbania, zapomnienia, czy błędnej oceny (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 25 stycznia 2007 r., I UZ 38/06, OSNP 2008 nr 3-4, poz. 3 51).

Podstawą wznowienia postępowania na podstawie art. 403 § 2 k.p.c. mogą być takie nowe okoliczności oraz środki dowodowe, które zaistniały przed rozstrzygnięciem sporu - w trakcie postępowania i przed jego zakończeniem (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 10 lutego 2006 r., I PZ 33/05, OSNP 2007 nr 3-4, poz. 48). Regulacja art. 403 § 2 k.p.c. dotycząca powołania (przedstawienia) środków dowodowych (okoliczności faktycznych), które nie było w zakończonym postępowaniu możliwe, nie może odnosić się więc do stanu po jego zakończeniu (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 10 lutego 2006 r., I PZ 33/05; postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 25 czerwca 1998 r., II UKN 106/98, OSNP 1999 nr 13, poz. 438; uchwała Sądu Najwyższego z dnia 21 lutego 1969 r., III PZP 63/68, OSNC 1969 nr 12, poz. 208).

Dlatego nie stanowią podstawy prawnej wznowienia postępowania (art. 403 § 2 k.p.c.) zaświadczenia lekarskie wydane po upływie 3 lat od uprawomocnienia się wyroku i oceniające odmiennie datę powstania inwalidztwa (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 25 czerwca 1998 r., II UKN 106/98). W tych okolicznościach zaskarżone postanowienie, którym Sąd odrzucił skargę o wznowienie postępowania, nie narusza art. 403 § 2 k.p.c. Środek dowodowy, który powstał po uprawomocnieniu się wyroku - a za taki należy uznać powołane w skardze zaświadczenia lekarskie - nie stanowi bowiem podstawy wznowienia przewidzianej w art. 403 § 2 k.p.c. Mając powyższe na względzie Sąd Najwyższy, na podstawie art. 394¹ § 3 w związku z art. 39814 k.p.c., postanowił jak w sentencji.