Supreme Court dismisses appeal for eviction case as property rights matter exceeding monetary threshold.
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court dismissed the appellants' appeal regarding an eviction order, ruling the case involves property rights. The lower court correctly determined the dispute's value based on three months' rent, which fell short of the required fifty-thousand zloty threshold for cassation. The court rejected the appellants' subjective arguments about the case's non-monetary nature, affirming that statutory monetary limits strictly govern admissibility.
Legislator headnote
AI generatedArt. 3982 § 1 k.p.c.; Art. 3941 § 3 k.p.c.; Art. 23 k.p.c.: A cassation appeal in a property rights dispute is inadmissible if the disputed value, calculated per statutory rules, does not meet the minimum monetary threshold.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
Sygn. akt II CZ 188/10 POSTANOWIENIE Dnia 14 stycznia 2011 r. Sąd Najwyższy w składzie : SSN Hubert Wrzeszcz (przewodniczący) SSN Mirosław Bączyk SSN Marta Romańska (sprawozdawca) w sprawie z powództwa Gminy Miasto S. przeciwko W. R. i P. M. o opróżnienie i wydanie lokalu mieszkalnego, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 14 stycznia 2011 r., zażalenia pozwanych na postanowienie Sądu Okręgowego z dnia 19 sierpnia 2010 r., oddala zażalenie. 2 Uzasadnienie Postanowieniem z 19 sierpnia 2010 r. Sąd Okręgowy odrzucił skargę kasacyjną pozwanych z powodu niespełnienia przez nią przesłanki z art. 3982 § 1 k.p.c. Ponieważ przedmiotem sprawy było żądanie wydania lokalu mieszkalnego, była ona sprawą o prawa majątkowe - a tym samym o dopuszczalności skargi kasacyjnej decydowała wartość przedmiotu zaskarżenia, która wynosić powinna co najmniej pięćdziesiąt tysięcy złotych.
Jak zauważył Sąd Okręgowy, wartość ta, obliczona zgodnie z art. 23 k.p.c. w wysokości trzymiesięcznego czynszu za sporny lokal, z pewnością nie mogłaby osiągnąć tej wartości. Wniosek ten potwierdza także wskazanie w pozwie wartości przedmiotu sporu, obliczonej zgodnie tą regułą, w kwocie 354 zł. W zażaleniu na to postanowienie z 31 sierpnia 2010 r. pozwani stwierdzili, że przez cały czas trwania postępowania byli przekonani o niemajątkowym charakterze sprawy i nie rozumieli sposobu oznaczenia wartości przedmiotu sporu dokonanego w pozwie.
Wskazali także, że ze względu na sposób skonstruowania warunków dopuszczalności skargi kasacyjnej, jej wniesienie zostało z góry wyłączone w sprawach o opróżnienie lokalu mieszkalnego, w których wartość przedmiotu zaskarżenia nigdy nie przekroczy wartości progowej. Z uwagi na to, skarżący wnieśli o uchylenie zaskarżonego postanowienia i przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Zażalenie jest bezzasadne. Sąd Okręgowy trafnie ocenił, że sprawa o wydanie lokalu mieszkalnego jest sprawą o prawa majątkowe, co potwierdza postanowienie Sądu Najwyższego z 9 stycznia 2009 r., I CZ 112/08 (niepubl.). Subiektywne przekonanie skarżących co do odmiennego charakteru sprawy, jak również ich opinia w zakresie przesłanek dopuszczalności skargi kasacyjnej wynikających z bezwzględnie obowiązujących przepisów k.p.c., nie wpływają na zasadność zaskarżonego rozstrzygnięcia. Z uwagi na powyższe, na podstawie art. 3941 § 3 k.p.c. w zw. z art. 39814 k.p.c. zażalenie powinno zostać oddalone.