Supreme Court dismisses appeal against lower court's decision not to order plaintiff to pay second instance costs under Art. 102 k.p.c.
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court dismissed the City of W.'s appeal against the Court of Appeal's decision to exempt the plaintiff from paying second-instance costs. The lower court determined that imposing such costs would create an excessive burden on the plaintiff given the case's specific nature. The Supreme Court upheld this ruling, emphasizing that the vague 'special circumstances' clause in Article 102 of the Code of Civil Procedure grants courts discretion to avoid excessive financial burdens without requiring strict adherence to general rules.
Legislator headnote
AI generatedArt. 102 k.p.c.; Art. 39814 in conjunction with Art. 3941 § 3 k.p.c.: The Supreme Court's review of lower court decisions under Article 102 of the Code of Civil Procedure is limited to correcting serious errors, allowing discretion to exempt a party from costs when they would constitute an excessive burden.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Sygn. akt I CZ 161/10 POSTANOWIENIE Dnia 12 stycznia 2011 r. Sąd Najwyższy w składzie : SSN Marek Sychowicz (przewodniczący) SSN Wojciech Katner SSN Marian Kocon (sprawozdawca) w sprawie z powództwa J. K.-I. przeciwko Miastu W. o ustalenie, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 12 stycznia 2011 r., zażalenia strony pozwanej na postanowienie zwarte w punkcie 3 wyroku Sądu Apelacyjnego z dnia 13 maja 2010 r., oddala zażalenie. Uzasadnienie 2 W wyroku z dnia 13 maja 2010 r. Sąd Apelacyjny postanowił nie obciążać powódki J. W. obowiązkiem zwrotu kosztów procesu za II instancję na podstawie art. 102 k.p.c. W zażaleniu pozwane miasto W. zażądało uchylenia postanowienia.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Zażalenie podlega oddaleniu. W art. 102 k.p.c. ustawodawca odwołuje się do pojęcia „wypadków szczególnie uzasadnionych". Takie sformułowanie wprawdzie nie jest klauzulą generalną, jednak opiera się na zwrocie niedookreślonym, który może odsyłać również do argumentów natury aksjologicznej. Stwarza to pewien luz decyzyjny dla organu stosującego prawo, umożliwiający realizację funkcji tej regulacji a więc nieobciążenie jednej ze stron kosztami procesu w sytuacjach szczególnych. Z tego względu nieuzasadniona jest nadmierna ingerencja w rozstrzygnięcia wydane na podstawie art. 102 k.c. Kontrola sprawowana przez Sąd Najwyższy musi być ograniczona do zwalczania orzeczeń dotkniętych poważnym błędem.
Przyjęta wykładnia art. 102 k.p.c. przemawia za oddaleniem zażalenia w rozważanej sprawie. Sąd Apelacyjny miał podstawę do zastosowania art. 102 k.p.c. z uwagi na charakter sprawy oraz okoliczność, że obciążenie powódki obowiązkiem zwrotu kosztów procesu za II instancję stanowiłoby dla niej zbyt duże obciążenie. Z powyższych względów orzeczono jak w sentencji (art. 39814 w zw. z art. 3941 § 3 k.p.c.).