Supreme Court allows partial appeal costs against State for partial appeal success under Civil Procedure Code.

Sygn. akt I CZ 114/10 POSTANOWIENIE Dnia 12 stycznia 2011 r. Sąd Najwyższy w składzie : SSN Marek Sychowicz (przewodniczący, sprawozdawca) SSN Wojciech Katner SSN Marian Kocon w sprawie z powództwa Z. R. Spółki z o.o. w R. przeciwko Skarbowi Państwa – Generalnemu Dyrektorowi Dróg Krajowych i Autostrad w W. o zapłatę, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 12 stycznia 2011 r., zażalenia pozwanego na postanowienie w przedmiocie kosztów procesu zawarte w punkcie III. wyroku Sądu Apelacyjnego z dnia 28 stycznia 2010 r., 1) zmienia zaskarżone postanowienie w ten sposób, że zasądza od powódki na rzecz Skarbu Państwa – Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad w W. kwotę 3.600 (trzy tysiące sześćset) złotych tytułem kosztów postępowania apelacyjnego i na rzecz Skarbu Państwa – Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa kwotę 3.600 (trzy tysiące sześćset) złotych tytułem kosztów postępowania kasacyjnego;

2) zasądza od powódki na rzecz Skarbu Państwa - Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa kwotę 900 (dziewięćset) złotych tytułem kosztów postępowania zażaleniowego przed Sądem Najwyższym. Uzasadnienie 2 Wyrokiem z dnia 3 czerwca 2008 r. Sąd Apelacyjny uwzględniając w całości apelację powódki Z. R. Sp. z o.o. w R. wniesioną od wyroku Sądu Okręgowego z dnia 30 marca 2007 r., zmienił ten wyrok w części dotyczącej odsetek ustawowych od kwoty 185.369,44 zł za okres od dnia 1 czerwca 2002 r. do dnia 29 listopada 2006 r. i zasądził z tego tytułu na rzecz powódki od pozwanego Skarbu Państwa – Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad w W. kwotę 107.102,90 zł oraz orzekł o kosztach postępowania apelacyjnego.

Wyrokiem z dnia 5 czerwca 2009 r. Sąd Najwyższy, po rozpoznaniu skargi kasacyjnej pozwanego reprezentowanego przez Prokuratorię Generalną Skarbu Państwa, uchylił powyższy wyrok Sądu drugiej instancji w części zasądzającej kwotę 98.798,10 zł wraz z rozstrzygnięciem o kosztach postępowania apelacyjnego i przekazał temu Sądowi sprawę w tym zakresie do ponownego rozpoznania i rozstrzygnięcia o kosztach postępowania kasacyjnego. Po ponownym rozpoznaniu sprawy, wyrokiem z dnia 28 stycznia 2010 r. Sąd drugiej instancji, uwzględniając w części apelację powódki, w pkt I. zmienił wyrok Sądu pierwszej instancji w części dotyczącej wskazanych wyżej odsetek ustawowych i zasądził z tego tytułu od pozwanego na rzecz powódki kwotę 455,81 zł, a w pozostałej części powództwo oddalił, w pkt II. oddalił apelację powódki w pozostałej części i w pkt III zniósł między stronami koszty poniesione w postępowaniu apelacyjnym i kasacyjnym.

W uzasadnieniu wyroku Sąd drugiej instancji wskazał, że co do zasady apelacja powódki była uzasadniona, natomiast co do wysokości podlegała w części oddaleniu, co stanowiło podstawę zniesienia kosztów postępowania apelacyjnego i kasacyjnego w oparciu o art. 100 zd. 1 k.p.c. Postanowienie o kosztach procesu zawarte w pkt III. powyższego wyroku zaskarżył zażaleniem pozwany, reprezentowany przez Prokuratorię Generalną Skarbu Państwa, żądając zmiany zaskarżonego postanowienia i zasądzenia od powódki na rzecz pozwanego kwoty 3.600 zł tytułem kosztów postępowania apelacyjnego oraz zasądzenia od powódki na rzecz Skarbu Państwa – Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa kwoty 3.600 zł tytułem kosztów postępowania 3 kasacyjnego, ewentualnie uchylenia zaskarżonego postanowienia i przekazania w tym zakresie sprawy Sądowi drugiej instancji do ponownego rozpoznania.

Ponadto wniósł o zasądzenie od powódki na rzecz Skarbu Państwa – Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa kosztów postępowania zażaleniowego według norm przepisanych. Zarzucił Sądowi drugiej instancji naruszenie art. 98 § 1, art. 99 i art. 100 zd. 1 w zw. z art. 391 § 1 k.p.c., wskazując, że apelacja powódki została uwzględniona jedynie w części odpowiadającej 9,7% wysokości zgłoszonego przez nią żądania wynoszącego 108.913,43 zł, co uzasadniało zastosowanie art. 100 zd. 2 k.p.c.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Zażalenie zasługuje na uwzględnienie. Powódka w apelacji wniosła o zmianę wyroku Sądu pierwszej instancji w części dotyczącej wskazanych wyżej odsetek ustawowych przez zasądzenie na jej rzecz od pozwanego kwoty 107.102,90 zł. Wyrokiem Sądu drugiej instancji z dnia 3 czerwca 2008 r. żądanie to zostało uwzględnione w części co do kwoty 8.304,80 zł, natomiast wyrokiem tego Sądu z dnia 28 stycznia 2010 r. – w części co do kwoty 455,81 zł. Skoro rozstrzygnięcie o kosztach postępowania apelacyjnego zawarte w wyroku z dnia 3 czerwca 2008 r. zostało uchylone, kwota zasądzona tym wyrokiem z tytułu tych odsetek musiała być wzięta pod uwagę przy ustalaniu wyniku ponownego postępowania apelacyjnego, w przeciwieństwie do kwoty zasądzonej z tego tytułu wyrokiem Sądu pierwszej instancji.

Należało zatem uznać, że ostatecznie w wyniku postępowania apelacyjnego żądanie powódki uwzględnione zostało jedynie w części odpowiadającej 8,2% jej żądania zgłoszonego w apelacji. To zaś skutkować powinno uznaniem, że pozwany, który żądał oddalenia apelacji powódki w całości, uległ w postępowaniu apelacyjnym tylko co do nieznacznej części swego żądania, a o za tym idzie – zastosowaniem art. 100 zd. 2 w zw. z. art. 391 § 1 k.p.c. oraz § 12 ust. 1 pkt 2 i ust. 1 pkt 4 w zw. z § 6 pkt 6 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz.

U. Nr 163, poz. 1349 ze zm.) i art. 11 ust. 3 ustawy 4 z dnia 8 lipca 2005 r. o Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa (Dz. U. Nr 167, poz. 1417 ze zm.) Z tych względów, na podstawie art. 39816 w zw. z art. 3941 § 3 k.p.c., Sąd Najwyższy postanowił jak w sentencji, o kosztach postępowania zażaleniowego orzekając na podstawie art. 98 § 1 w zw. z. art. 99, art. 391 § 1, art. 39821 i art. 3941 § 3 k.p.c. oraz § 12 ust. 2 pkt 2 w zw. z § 6 pkt 4 wskazanego wyżej rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. oraz art. 11 ust. 3 wspomnianej ustawy z dnia 8 lipca 2005 r.