Supreme Court dismisses appeal against non-terminating ruling due to new law excluding such appeals.
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court dismissed the plaintiff's appeal against a final order rejecting the initial lawsuit, ruling the procedure inadmissible. Although the plaintiff argued for legal inconsistency, the court noted that a new Civil Procedure Code amendment, effective September 25, 2010, explicitly prohibited appeals against non-terminating rulings. Consequently, the proceedings were terminated because the appeal was filed before the new law but became invalid upon its enactment.
Legislator headnote
AI generatedArt. 4241 § 1 k.p.c.; Art. 355 § 1 k.p.c.: An appeal against a non-terminating final ruling is inadmissible if a subsequent law excludes such appeals, rendering the filed appeal invalid and necessitating the termination of proceedings.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
Sygn. akt IV CNP 81/10 POSTANOWIENIE Dnia 17 grudnia 2010 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Iwona Koper w sprawie ze skargi powoda o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego postanowienia Sądu Apelacyjnego z dnia 27 maja 2009 r., sygn. akt I ACz (…), w sprawie z powództwa J. J. przeciwko Skarbowi Państwa - Sądowi Rejonowemu w G. o zapłatę, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 17 grudnia 2010 r., umarza postępowanie; oddala wniosek pozwanego o zasądzenie kosztów postępowania; przyznaje radcy prawnemu B. Ż., prowadzącemu kancelarię w G., od Skarbu Państwa - Sądu Apelacyjnego tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej powodowi w postępowaniu skargowym kwotę 1800 (jeden tysiąc osiemset) złotych wraz z 22% podatku od towarów i usług oraz kwotę 42 złote tytułem zwrotu wydatków.
Uzasadnienie Postanowieniem z dnia 27 maja 2009 r. Sąd Apelacyjny oddalił zażalenie powoda na zarządzenie Przewodniczącego Sądu Okręgowego w G. o odrzuceniu pozwu w sprawie przeciwko Skarbowi Państwa – Sądowi Rejonowemu w G. Postanowienie Sądu Apelacyjnego zakwestionowane zostało przez powoda skargą o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia (art. 4241 § 1 2 k.p.c.) wniesioną w dniu 28 kwietnia 2010 r. (data oddania pisma w placówce pocztowej).
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Dokonana ustawą z dnia 22 lipca 2010 r. o zmianie ustawy – Kodeks cywilny, ustawy - Kodeks postępowania cywilnego, ustawy – Prawo upadłościowe i naprawcze (Dz. U. Nr 155, poz. 1037) zmiana przepisów kodeksu postępowania cywilnego wyłączyła możliwość zaskarżenia skargą o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnych postanowień niekończących postępowanie (art. 4241 § 1 k.p.c.). W wypadku orzeczeń od których skarga nie przysługuje, odszkodowania z tytułu szkody wyrządzonej przez wydanie prawomocnego orzeczenia niezgodnego z prawem można domagać się bez uprzedniego stwierdzenia niezgodności orzeczenia w postępowaniu ze skargi, chyba, że strona nie skorzystała z przysługujących jej środków (art. 4241b k.p.c.).
Ustawa zmieniająca weszła w życie z dniem 25 września 2010 r. W tym stanie rzeczy wniesiona przez powoda przed tą datą skarga, stała się z dniem wejścia w życie ustawy zmieniającej niedopuszczalna, co uzasadnia umorzenie zainicjowanego nią postępowania, stosownie do art. 355 § 1 k.p.c. W tej sytuacji, gdy następcza niedopuszczalność skargi jest skutkiem zmiany stanu prawnego, do rozstrzygnięcia o kosztach wywołanego nią postępowania nie ma zastosowania zasada odpowiedzialności za wynik postępowania (art. 98 § 1 k.p.c.), w którym nie ma strony przegrywającej (orz.
SN z dnia 9 października 1957 r., 4 CZ 193/57, OSN 1959, nr 1, p. 21 i z dnia 14 stycznia 1959 r., 4 CR 329/58, nie publ.). Dlatego oddaleniu podlegał wniosek pozwanego o zasądzenie kosztów postępowania. O kosztach udzielonej powodowi, nieopłaconej pomocy prawnej orzeczono na podstawie § 15 i § 2 ust. 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych... (Dz. U. Nr 163, poz. 1349 ze zm.), przy uwzględnieniu określonych w nim stawek wynagrodzenia.