Legislator Case Law & Legislation
DE FR IT EN
Analyze in Legislator
II CZ 156/10 AI generated

Supreme Court dismisses appeal against a decision regarding court-appointed lawyer fees as inadmissible.

Case Number II CZ 156/10
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Dismissed
Open official source Machine-readable Markdown (.md)

Legislator summary

AI generated

The Supreme Court rejected the lawyer's appeal against a lower court's decision denying fees for court-appointed legal assistance. The lower court had previously dismissed the appeal, and the lawyer argued for a review of the fee amount. The Supreme Court ruled the appeal inadmissible because the contested decision did not fall under any statutory category for Supreme Court review, specifically as it did not conclude the proceedings or reject a cassation complaint.

Legislator headnote

AI generated

Art. 3941 § 1 pkt 1, 2 k.p.c.; Art. 373 w zw. z art. 39821 w zw. z art. 3943 § 3 k.p.c.: Appeals to the Supreme Court are inadmissible against interlocutory rulings of the second instance that do not terminate proceedings or reject cassation complaints, as such rulings do not require final review.

Keywords

AI generated
inadmissible appeal court appointed lawyer legal fees second instance ruling cassation complaint procedural admissibility Supreme Court jurisdiction

Cited Legislation

AI generated
art. 3941 § 1 pkt 1 k.p.c.
art. 3941 § 1 pkt 2 k.p.c.
3941 § 1 pkt 1 k.p.c.) oraz postanowienia sądu drugiej instancji co do kosztów procesu, które nie były przedmiotem rozstrzygnięcia sądu pierwszej instancji (art. 3941 § 1 pkt 2 k.p.c.).
art. 3981 k.p.c.
art. 373 w zw. z art. 39821 w zw. z art. 3943 § 3 k.p.c.
Wobec powyższego, zażalenie, jako niedopuszczalne, podlegało odrzuceniu (art. 373 w zw. z art. 39821 w zw. z art. 3943 § 3 k.p.c.).
art. 3941 § 1 pkt 1 k.p.c
art. 3941 § 1 pkt 2 k.p.c
3941 § 1 pkt 1 k.p.c.) oraz postanowienia sądu drugiej instancji co do kosztów procesu, które nie były przedmiotem rozstrzygnięcia sądu pierwszej instancji (art. 3941 § 1 pkt 2 k.p.c.).
art. 3981 k.p.c
art. 3943 § 3 k.p.c
z art. 3943 § 3 k.p.c.).

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt II CZ 156/10 POSTANOWIENIE Dnia 15 grudnia 2010 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Henryk Pietrzkowski (przewodniczący, sprawozdawca) SSN Hubert Wrzeszcz SSN Dariusz Zawistowski w sprawie z wniosku J. S. przy uczestnictwie B. K. o dział spadku, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 15 grudnia 2010 r., zażalenia adwokata M. P. na postanowienie Sądu Okręgowego w P. z dnia 18 czerwca 2010 r., sygn. akt IV Ca (…), odrzuca zażalenie. Uzasadnienie Sąd Okręgowy w P. postanowieniem z dnia 18 czerwca 2010 r. odrzucił wniesione zażalenie adwokata M.

P. na postanowienie Sądu Okręgowego w P. z dnia 31 maja 2010 r., w którym zakwestionował wysokość przyznanego mu tym orzeczeniem wynagrodzenia za pomoc prawną udzieloną z urzędu. Powyższe postanowienie zostało zaskarżone zażaleniem, w którym adwokat M. P. domagał się uchylenia zaskarżonego postanowienia i rozpoznania zażalenia na postanowienie Sądu Okręgowego w P. z dnia 31 maja 2010 r. Sąd Najwyższy zważył, co następuje. 2 Kontroli w postępowaniu zażaleniowym przed Sądem Najwyższym podlegają postanowienia sądu drugiej instancji odrzucające skargę kasacyjną i skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia (art. 3941 § 1 pkt 1 k.p.c.) oraz postanowienia sądu drugiej instancji co do kosztów procesu, które nie były przedmiotem rozstrzygnięcia sądu pierwszej instancji (art. 3941 § 1 pkt 2 k.p.c.).

Poza tym zażalenie do Sądu Najwyższego jest dopuszczalne na postanowienia sądu drugiej instancji kończące postępowanie w sprawie, w której przysługuje skarga kasacyjna z wyjątkiem postanowień, o których mowa w art. 3981 k.p.c., a także postanowień wydanych w wyniku rozpoznania zażalenia na postanowienie sądu pierwszej instancji. Zaskarżone postanowienie nie należy do żadnej z wymienionych wyżej kategorii. W szczególności nie jest to postanowienie kończące postępowanie w sprawie, a więc takie, którego uprawomocnienie się trwale zamykałoby drogę do rozstrzygnięcia sprawy co do istoty przez sąd danej instancji.

W tym bowiem ujęciu słowo „sprawa” występuje w znaczeniu materialnoprawnym i oznacza całość sporu. Wobec powyższego, zażalenie, jako niedopuszczalne, podlegało odrzuceniu (art. 373 w zw. z art. 39821 w zw. z art. 3943 § 3 k.p.c.).