Legislator Case Law & Legislation
II CZ 151/10 AI generated

Supreme Court vacated costs ruling in non-procedural case, applying non-reciprocal cost principle and social assistance law.

Case Number II CZ 151/10
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Partially Allowed

Legislator summary

AI generated

The Supreme Court vacated the lower court's decision on appeal costs in a non-procedural property dispute, remanding the case for a new ruling. The applicant argued the court erred by applying the standard 'loser pays' rule from Article 98 of the Civil Procedure Code, which does not apply to non-procedural matters. The court agreed, noting that non-procedural proceedings follow a different cost allocation principle where each party bears their own costs unless specific exceptions apply. Consequently, the court found the lower court's reasoning insufficient and determined that Article 102 of the Civil Procedure Code, regarding social assistance, should have been considered given the applicant's financial hardship.

Legislator headnote

AI generated

Art. 520 k.p.c.; Art. 102 k.p.c.: In non-procedural proceedings, the general rule is that each participant bears their own costs, and the standard 'loser pays' principle does not apply unless specific statutory exceptions are met.

Keywords

AI generated
non-procedural proceedings cost allocation principle loser pays rule social assistance costs civil procedure code property dispute remand for reconsideration

Cited Legislation

AI generated
Art. 98 § 1 and 3 k.p.c.
Uzasadnienie orzeczenia o kosztach postępowania apelacyjnego Sąd Okręgowy ograniczył do przytoczenia art. 98 § 1 i 3 k.p.c.
§ 2 ust. 1 and 3 in conjunction with § 6 pkt 5, § 8 pkt 6 and § 13 pkt 1 of the Ministry of Justice Regulation of 28 September 2002 on the fee for legal services and the bearing of costs of non-paid legal aid
Art. 102 k.p.c.
W zażaleniu zarzuciła, że Sąd orzekł o tych koszach z naruszeniem art. 102 k.p.c. W konkluzji zażalenia wniosła o uchylenie postanowienia w zaskarżonej części i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania.
Art. 520 k.p.c.
Wynikająca z tego przepisu podstawowa zasada, nakładająca z reguły obowiązek zwrotu kosztów na stronę przegrywającą, nie obowiązuje bowiem w postępowaniu nieprocesowym, ponieważ w tym przedmiocie art. 520 k.p.c. stanowi inaczej.
Art. 39815 § 1 in conjunction with Art. 3941 § 3 k.p.c.
Z przedstawionych powodów Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji postanowienia (art. 39815 § 1 w związku z art.
Art. 108 § 2 in conjunction with Art. 39821 k.p.c.
oraz art. 108 § 2 w związku z art.
art. 102 k.p.c
W zażaleniu zarzuciła, że Sąd orzekł o tych koszach z naruszeniem art. 102 k.p.c.
art. 98 § 1 k.p.c
Przede wszystkim Sąd błędnie przyjął, że podstawę rozstrzygnięcia o kosztach postępowania w sprawie może stanowić art. 98 § 1 k.p.c.
art. 520 k.p.c
Wynikająca z tego przepisu podstawowa zasada, nakładająca z reguły obowiązek zwrotu kosztów na stronę przegrywającą, nie obowiązuje bowiem w postępowaniu nieprocesowym, ponieważ w tym przedmiocie art. 520 k.p.c.
art. 520 § 1 k.p.c
W myśl art. 520 § 1 k.p.c.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt II CZ 151/10 POSTANOWIENIE Dnia 15 grudnia 2010 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Henryk Pietrzkowski (przewodniczący) SSN Hubert Wrzeszcz (sprawozdawca) SSN Dariusz Zawistowski w sprawie z wniosku H. C.-G. przy uczestnictwie B. G. o zniesienie współwłasności, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 15 grudnia 2010 r., zażalenia wnioskodawczyni na orzeczenie o kosztach zawarte w pkt. 3 postanowienia Sądu Okręgowego w Ł. z dnia 14 lipca 2010 r., sygn. akt III Ca (…), uchyla zaskarżone postanowienie i przekazuje sprawę Sądowi Okręgowemu w Ł. w zakresie rozstrzygnięcia o kosztach postępowania apelacyjnego do ponownego rozpoznania, pozostawiając temu Sądowi do rozstrzygnięcia wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej wnioskodawczyni w postępowaniu zażaleniowym.

Uzasadnienie Postanowieniem z dnia 14 lipca 2010 r. Sąd Okręgowy w Ł. oddalił apelację wnioskodawczyni od postanowienia Sądu Rejonowego w Ł. o zniesienie współwłasności, którym umorzono postępowanie co do zniesienia współwłasności odtwarzacza VHS „S.(...)” na skutek cofnięcia wniosku w tym zakresie, oddalono 2 wniosek w pozostałym zakresie i orzeczono o kosztach postępowania, i orzekł o kosztach nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej wnioskodawczyni z urzędu oraz zasądził od wnioskodawczyni na rzecz uczestniczki postępowania 1464 zł kosztów postępowania apelacyjnego.

Uzasadnienie orzeczenia o kosztach postępowania apelacyjnego Sąd Okręgowy ograniczył do przytoczenia art. 98 § 1 i 3 k.p.c. oraz § 2 ust. 1 i 3 w związku z § 6 pkt 5, § 8 pkt 6 i § 13 pkt 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłaty za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1348 ze zm.; dalej: „rozporządzenie MS”). Wnioskodawczyni zaskarżyła postanowienie Sądu drugiej instancji w zakresie rozstrzygnięcia o kosztach postępowania apelacyjnego.

W zażaleniu zarzuciła, że Sąd orzekł o tych koszach z naruszeniem art. 102 k.p.c. W konkluzji zażalenia wniosła o uchylenie postanowienia w zaskarżonej części i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Zażalenie jest uzasadnione. Przede wszystkim Sąd błędnie przyjął, że podstawę rozstrzygnięcia o kosztach postępowania w sprawie może stanowić art. 98 § 1 k.p.c. Wynikająca z tego przepisu podstawowa zasada, nakładająca z reguły obowiązek zwrotu kosztów na stronę przegrywającą, nie obowiązuje bowiem w postępowaniu nieprocesowym, ponieważ w tym przedmiocie art. 520 k.p.c. stanowi inaczej. W myśl art. 520 § 1 k.p.c. w postępowaniu nieprocesowym obowiązuje zasada, że z reguły obowiązek zwrotu kosztów postępowania między uczestnikami w ogóle nie istnieje, lecz każdy uczestnik ponosi koszty postępowania związane ze swoim udziałem w sprawie.

Wyjątki od tej zasady zostały uregulowane w art. 520 § 2 i 3 k.p.c. Nie ulega wątpliwości, że zawarte w zaskarżonym postanowieniu rozstrzygnięcie o kosztach postępowania dotyczy sprawy podlegającej rozpoznaniu w trybie nieprocesowym. Uzasadnienie zaskarżonego postanowienia nie pozwala jednak ustalić, jaki przepis regulujący orzekanie o kosztach w postępowaniu nieprocesowym stanowił podstawę rozstrzygnięcia w sprawie. Rację ma też skarżąca, że w sprawie zachodzi potrzeba rozważenia zastosowania art. 102 k.p.c. Za rozstrzygnięciem opartym na tym przepisie może przemawiać sytuacja życiowa i majątkowa wnioskodawczyni.

Jest ona osobą niezdolną 3 do pracy i samotnie wychowująca syna. Utrzymuje siebie i syna z renty rodzinnej, wynoszącej 1084,90 zł (z dodatkami). Z przedstawionych powodów Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji postanowienia (art. 39815 § 1 w związku z art. 3941 § 3 k.p.c. oraz art. 108 § 2 w związku z art. 39821 k.p.c.).