Supreme Court dismisses appeal against second-instance court's order rejecting judge recusal request.
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court rejected the defendant's appeal against the District Court's order denying a request to recuse two judges. The defendant argued the judges ruled unfavorably regarding a security measure, but the District Court found no grounds for recusal under the relevant procedural code. The Supreme Court held that the appeal was inadmissible because the contested order was not a final decision subject to cassation under the specific statutory provisions governing appeals to the Supreme Court.
Legislator headnote
AI generatedArt. 3941 k.p.c.; Art. 373 k.p.c. in conjunction with Art. 3941 § 3 k.p.c. and Art. 39821 k.p.c.: An order of the second-instance court rejecting a request for judge recusal is not a final decision and does not fall within the scope of appeals admissible to the Supreme Court.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Sygn. akt V CZ 83/10 POSTANOWIENIE Dnia 8 grudnia 2010 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Lech Walentynowicz (przewodniczący, sprawozdawca) SSN Grzegorz Misiurek SSA Maria Szulc w sprawie z powództwa W. C. przeciwko M. S. i S. D. o ustalenie nieważności umowy, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 8 grudnia 2010 r., zażalenia pozwanego M. S. na postanowienie Sądu Okręgowego w O. z dnia 2 lipca 2010 r., sygn. akt VI Ga (…) [VU (…)], odrzuca zażalenie. Uzasadnienie Po złożeniu apelacji od wyroku Sądu Rejonowego w O. z dnia 22 grudnia 2009 r. [sygn. akt V GC (…)], pozwany M. S. wniósł – na podstawie art. 49 k.p.c. – o wyłączenie dwóch sędziów Sądu Okręgowego w O., którzy w postępowaniu zażaleniowym rozstrzygnęli „w sposób niekorzystny dla pozwanego” wniosek powoda o udzielenie zabezpieczenia. Postanowieniem z dnia 2 lipca 2010 r. Sąd Okręgowy w O. oddalił ten wniosek, ponieważ nie zostały ujawnione przesłanki wyłączenia sędziów określone w art. 48 i 49 k.p.c. Rozpoznając zażalenie pozwanego M. S.,
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
O tym, które postanowienia sądu drugiej instancji mogą być zaskarżone zażaleniem do Sądu Najwyższego, rozstrzyga art. 3941 k.p.c. Przepis ten nie odsyła w 2 jakimkolwiek zakresie do unormowania zamieszczonego w art. 394 § 1 k.p.c., obowiązującego w postępowaniu zażaleniowym przed sądami powszechnymi. Oznacza to, że art. 3941 k.p.c. stanowi o dopuszczalności zażalenia do Sądu Najwyższego w sposób autonomiczny i wyczerpujący. Postanowienie sądu drugiej instancji oddalające wniosek o wyłączenie sędziego nie jest postanowieniem kończącym postępowanie w sprawie, nie zostało również wymienione w art. 3941 k.p.c. w innym kontekście procesowym. Z przedstawionych przyczyn zażalenie pozwanego na postanowienie Sądu Okręgowego w O. z dnia 2 lipca 2010 r. jest niedopuszczalne i podlega odrzuceniu (art. 373 k.p.c. w związku z art. 3941 § 3 k.p.c. i art. 39821 k.p.c.).