Supreme Court dismisses appeal for invalidity of enforcement order as procedurally inadmissible under new law.
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court rejected the debtor's appeal challenging the finality of a court order transferring property ownership to a judicial auction buyer. The debtor argued the lower court's decision was legally flawed, but the Supreme Court noted a new law came into effect on September 25, 2010, restricting appeals to specific final judgments. Since the contested order was an incidental ruling in enforcement proceedings, the new statute rendered such appeals inadmissible immediately upon its entry into force. Consequently, the court applied the principle of immediate application of procedural rules to dismiss the appeal as procedurally barred.
Legislator headnote
AI generatedArt. 4241 k.p.c.; Art. 4248 k.p.c.: Appeals for invalidity of judgments are now limited to specific final decisions; incidental rulings in enforcement proceedings are inadmissible, and such inadmissible appeals must be rejected immediately.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
Sygn. akt III CNP 47/10 POSTANOWIENIE Dnia 10 grudnia 2010 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Jacek Gudowski w sprawie egzekucyjnej z wniosku wierzycieli: Banku P.(...) S.A w W., II Oddział w K. i Bank B.(…) S.A. w K. przeciwko dłużnikowi K. L. przy uczestnictwie nabywcy licytacyjnego W. P. o świadczenie pieniężne, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 10 grudnia 2010 r., na skutek skargi dłużnika K. L. o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego postanowienia Sądu Okręgowego w K. z dnia 22 września 2009 r., sygn. akt II Cz (…) [(WSC (…)], odrzuca skargę.
Uzasadnienie Postanowieniem z dnia 22 września 2009 r. Sąd Okręgowy w K. oddalił zażalenie dłużnika Kazimierza Lewandowskiego na postanowienie Sądu Rejonowego w K. z dnia 29 grudnia 2008 r., którym przysądzone zostało na rzecz nabywcy licytacyjnego W. P. prawo własności nieruchomości położonej w N. stanowiącej działkę nr 1039/3 o pow. 35 a 60 m2 nabytej na licytacji w dniu 9 marca 2000 r. za cenę 21 406 zł. Dłużnik K. L. zaskarżył postanowienie Sądu Okręgowego w K. z dnia 22 września 2009 r. skargą o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
2 W dniu 22 lipca 2010 r. uchwalono ustawę o zmianie ustawy - Kodeks cywilny, ustawy - Kodeks postępowania cywilnego oraz ustawy - Prawo upadłościowe i napraw- cze (Dz. U. Nr 155, poz. 1037), która weszła w życie w dniu 25 września 2010 r. Zgodnie z przepisami tej ustawy, skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem orzeczenia przysługuje obecnie tylko od prawomocnych wyroków sądu drugiej instancji kończących postępowanie w sprawie oraz od postanowień co do istoty sprawy kończą- cych postępowanie, wydanych przez sąd drugiej instancji w postępowaniu nieproce- sowym, w postępowaniu o uznanie i stwierdzenie wykonalności orzeczeń sądów państw obcych oraz w postępowaniu o uznanie i stwierdzenie wykonalności wyroku sądu polu- bownego wydanego za granicą lub ugody zawartej przed sądem polubownym za gra- nicą (art. 4241 , art. 5192 , art. 11481 § 3, art. 11511 § 3 i art. 1215 § 3 k.p.c.).
Od innych prawomocnych orzeczeń, w tym postanowień incydentalnych, a także orzeczeń wyda- nych w postępowaniu egzekucyjnym oraz upadłościowym i naprawczym, skarga nie przysługuje (art. 7674 § 3 k.p.c. oraz art. 33 ust. 3 i art. 2231 ustawy z dnia 28 lutego 2003 r. - Prawo upadłościowe i naprawcze, jedn. tekst: Dz. U. z 2009 r. Nr 175, poz. 1361 ze zm.), a jeżeli przez ich wydanie została wyrządzona szkoda, strona może dochodzić jej wynagrodzenia bez uprzedniego stwierdzenia niezgodności orzeczenia z prawem w postępowaniu ze skargi, czyli przed sądem powszechnym, bezpośrednio od Skarbu Państwa, w sprawie o odszkodowanie (art. 4241b ).
Unormowanie to jest zharmonizowane z art. 4171 § 2 zdanie pierwsze k.c. w nowym brzmieniu, z którego jednoznacznie obecnie wynika, że jeżeli przepisy odrębne stanowią inaczej – a te właś- nie tak stanowią – można dochodzić odszkodowania bez obowiązku uzyskania orzeczenia prejudycjalnego. W ustawie z dnia 22 lipca 2010 r. nie przewidziano przepisów międzyczasowych, co oznacza – zgodnie z zasadą bezzwłocznego stosowania przepisu procesowego (por. uzasadnienie uchwały składu siedmiu sędziów Sądu Najwyższego, zasady prawnej, z dnia 17 stycznia 2001 r., III CZP 49/00, OSNC 2001, nr 4, poz. 53) – że od chwili wejś- cia w życie tej ustawy skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem orzeczeń innych niż wymienionych w art. 4241 k.p.c. jest niedopuszczalna.
Dotyczy to także skarg wniesionych przed dniem wejścia w życie wymienionej ustawy. Zasada bezzwłocznego stosowania przepisu procesowego oznacza stosowanie w sprawie będącej w toku przepisów obowiązujących w chwili podejmowania czynności, a z art. 4248 k.p.c. wynika, że skarga niedopuszczalna podlega odrzuceniu. Z tych względów skargę dłużnika K. L. o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego 3 orzeczenia wydanego w postępowaniu egzekucyjnym należało odrzucić jako niedopuszczalną (art. 4248 § 1 w związku z art. 4241 § 1 i 2 k.p.c.).